رئیس مرکز دائرة‌المعارف بزرگ اسلامی در نامه‌ای به رئیس‌جمهور، «گروه‌های افراطیِ هویت‌طلب را جاعلانی توصیف کرد که وحدت تاریخی مردم ایران را هدف گرفته‌اند» و پیشنهاد کرد «با به‌کارگیری تدابیر ضروری، با اهداف ضدملی آنان مقابله شود.»

طرح بزرگترین آب‌شیرین‌کن فراساحلی جهان در منطقه دشتک سیستان به عنوان طرحی اشتباه که منجر به هدر رفت منابع مالی شد و در آینده صدمات جبران ناپذیری به منابع آب، خاک و محیط زیست منطقه وارد خواهد کرد، واکنش معاون شرکت آب و فاضلاب کشور را برانگیخت، اما در شبه جوابیه این مقام مسئول به تشریح اقدامات صورت گرفته پرداخته شد، اما ایرادات و چالش‌های اصلی طرح بی پاسخ ماند.

پس از سفر وزیر امور خارجه کشورمان به کابل و نشست های وی با وزیر خارجه و رئیس‌الوزرای طالبان، شاهد اظهار نظر رسمی مولوی امیرخان متقی، دانش آموخته دارالعلوم مکی زاهدان، پیرامون مسئله آب بودیم. مولوی متقی دقیقا مشابه این اظهارات را پس از سفر محرابیان، وزیر نیرو دولت سیزدهم به کابل نیز مطرح کرده بود.

مناقشه آبی افغانستان با کشورهای همسایه تمامی ندارد و سیاست های مبتنی بر دروغ این بار با اظهار نظر وزیر امور خارجه طالبان وارد فاز تازه ای شده است. این مقام طالب مدعی ست امارت اسلامی در نعمتی که خداوند داده دخالتی ندارد، مردم سیستان و بلوچستان هم برادران ما هستند و ما بین مردم هلمند، نیمروز و سیستان و بلوچستان فرقی نمی گذاریم و مشکلات به وجود آمده به خاطر خشکسالی ست. 

مدیرمسئول روزنامه جمهوری اسلامی در مقاله ای نوشت: از اینها تأسف‌بارتر اینکه وزیر خارجه جمهوری اسلامی ایران در فرودگاه کابل با چند کارمند دون‌پایه وزارت خارجه افغانستان مواجه شد نه وزیر خارجه و در دیدار رئیس‌الوزرای حکومت خودخوانده طالبان از پرچم جمهوری اسلامی ایران خبری نبود و آقای عراقچی زیر پرچم گروه طالبان که شرعشان هم مثل حکومتشان خودخوانده است وعده‌های شرعی تکراری و بدون پشتوانه تحویل گرفت!

مسئله آب و حقابه ایران از رودخانه هیرمند در تاریخ معاصر و پس از معاهده پاریس موضوعیت پیدا کرد. حکمیت گلد اسمیت، حکمیت مک ماهون، قرارداد باقر کاظمی در دوره پهلوی اول و معاهده دلتا در دوره پهلوی دوم برای حل این مسئله منعقد شد، اما پس از هر توافق با کارشکنی و بدعهدی طرف افغان مواجه بودیم که با زیاده خواهی اقدام به احداث نهرها و سدسازی‌ های مختلف آن هم بر خلاف توافق های بین المللی کرده که حقوق مردم پایین دست را تضییع کرده است.

زیاده‌خواهی‌های کشورهای بالادست در حوضه‌های آبریز مشترک باعث شده است امنیت آبی، غذایی و زیستی کشورهای پایین‌دست به مخاطره افتد و این مسئله یکی از مناقشات جدی میان دولت‌هاست. تغییرات آب‌وهوایی و نیاز کشورها برای افزایش سطح زیرکشت باعث شده است به‌سمت احداث سد بروند، اما در دو دهه اخیر سیاست مهار آب‌های سطحی به‌سمت ایجاد هژمونی آب و فراتر از آن آغاز جنگ آب منطقه‌ای رفته است. اسرائیل، ترکیه و افغانستان بارزترین مصداق عاملان جنگ آب منطقه‌ای هستند.

بازگشت مولوی عبدالحمید و هوادران وی به آغوش نظام از جهات بسیاری باعث شادمانی ست و این بازگشت را به ایشان و هوادارانش تبریک عرض می کنم، اما جا دارد برخی نگرانی های جامعه شهری به اطلاع امام جمعه محترم مسجد مکی برسد تا شاید در خصوص رفع موانع توسعه شهری زاهدان چاره اندیشی کرده و بیش از این نام مسجد مکی به عنوان یک مکان مقدس و قابل احترام با سو مدیریت شهری و انتصابات شبانه پیوند نخورد.

نام رضا پنجابی، مدیرعامل معزول شرکت گاز سیستان و بلوچستان با بذل و بخشش ۵۰ میلیارد تومان از اعتبار گاز شهری سیستان و بلوچستان با آن وضع اسفناک زیرساخت های گاز شهری به اعتبارات شرکت گاز خراسان جنوبی به دلیل میزان علاقه به زادگاهش گره خورد، حال منابع آگاه اطلاع دادند که خطر بازگشت پنجابی به عنوان رئیس هیات مدیره شرکت گاز استان و مافوق مدیرعامل در کمین سیستان و بلوچستان است.

پیش از احداث بند کمال خان، علی رغم این‌که دفتر رودخانه‌های مرزی از پیشرفت فیزیکی این بند آگاه بود، حجم قابل توجهی از ذخایر چاه نیمه در قالب بهره‌برداری از طرح موسوم به ۴۶هزار هکتاری در مزارع سیستان رها شد که پس از بهره‌برداری از بند مذکور، در سایه بی تدبیری متولیان امر در دولت سیزدهم، بحران آب تشدید شد و ذخایر چاه نیمه در شرایط بحرانی و ذخایر حداقلی قرار گرفت.