تحلیل چندوجهی بر سیاست قومگرایی در مدیریت سیستان و بلوچستان: از نظریه تا عمل
دیالکتیک هویت و شایستگی: (رویکردی فلسفی-اجتماعی) در فضای فلسفی معاصر، مفهوم "دازاین" هایدگری بهدرستی بازتابدهنده وضعیت وجودی انسان در نسبت با محیط پیرامون است. هایدگر با تأکید بر اینکه هستی انسان در "توانستن" او تجلی مییابد، به ما یادآور میشود که اصالت وجود انسانی، در قابلیت تأثیرگذاری و تحولآفرینی اوست. این در حالی است که طبق پژوهشهای میدانی انجامشده توسط مؤسسه مطالعات قومی ایران (۱۳۹۹)، شاخص توسعه انسانی در سیستان و بلوچستان با میانگین ۰.۶۸۳، همچنان پایینترین رتبه را در میان استانهای کشور دارد، که نشاندهنده شکاف عمیق میان "بودن" و "توانستن" در مدیریت این خطه است.
تحلیلی بر سیاست قومگرایی در مدیریت سیستان و بلوچستان؛ رویکردی فلسفی-جامعهشناختی
در تلاقی سیاست و هویت، آنچه امروز در پهنه سیستان و بلوچستان شاهد آن هستیم، تجلی دردناک شکاف میان آرمان و واقعیت است. دولت چهاردهم با رویکردی که به ظاهر بر پایه احترام به تنوع قومی بنا شده بود، با انتصاب منصور بیجار، گامی نهاد که اکنون در ترازوی نقد، سبکوزن مینماید.
هنرمندان سیستان و بلوچستان؛ سرمایههای فراموششده در عصر جنگ فرهنگی
خطاب به استاندار محترم سیستان و بلوچستان؛ چند ماهی از استقرار دولت چهاردهم میگذرد و در این برهه حساس، هنوز فرصتی برای شنیدن صدای هنرمندان و اندیشمندان استان فراهم نشده است. استانی که به گواه تاریخ، مهد تمدن و فرهنگ بوده و اکنون در کشاکش هجومهای فرهنگی، نیازمند توجهی جدیتر است.
برای رسیدن به سیاستی واحد، دفتر رودخانه های مرزی سیستان راه اندازی شود
اگر چه همواره مدیریت نادرست منابع آب در وزارت نیرو وجود داشته، اما وجود مهندسین آگاه و نخبه مانع تصمیمات اشتباه و هزینه بردار میشده است. با آمدن احمدی نژاد و حاکم شدن قلدر مآبی بر سیستم اداری و حذف مهندسین نخبه و غالباً بازنشسنه شدن نسل مهندسین تحصیلکرده و آگاه به امور آبی، روند اضمحلال اداری در بدنه وزارت نیرو آغاز و تصمیمات اشتباه و غیر کارشناسی شده در جای جای ایران، خود را به نمایش گذاشت.
فرماندار زابل و استاندار، زمینه بازدید از نحوه اختصاص وامها را مهیا کنند
طی چند روز گذشته یکی از مطالبهگران نام آشنای سیستان با انتشار یک سند و ارائه اطلاعاتی در کانال خصوصی خود در باره نحوه اختصاص وام های کم بهره به اقوام و آشنایان یکی از نمایندگان مجلس و مدیران ارشد فرمانداری یک شوک اذهان عمومی وارد کرده است که در صورت صحت، لازم است دستگاه های نظارتی فوراً به موضوع ورود کنند.
حقابه؛ مذاکره یا مداخله؟
هفته گذشته پس از ورود سیلاب رودخانه هیرمند به مرز سیستان، خبر اعزام هیاتی متشکل از منتفذان طایفهای و مذهبی بلوچ منطقه سیستان به ولایت نیمروز و برگزاری جلسهای میان این هیات و والی نیمروز در شبکههای اجتماعی منتشر شد.
سیلاب فراهرود به جای تثبیت گرد و غبار تالاب راهی زهکش ادیمی شد
علی رغم هشدار کارشناسان مبنی بر ممنوعیت خروج آب از تالاب هامون سابوری و صرف این آب برای تثبیت خاستگاههای گرد و غبار، منابع محلی از تکرار تجربه تلخ و ناموفق انتقال سیلاب رودخانه فراه و تالاب هامون سابوری به زهکش ادیمی توسط یک قرارگاه نظامی خبر دادند.
دیپلماسی آشفته آب
این روزها با ورود آب از فراه رود به سابوری و از هیرمند به چاه نیمه ها بار دیگر نمایندگان، محیط زیست و برخی مقامات با استوری کردن تصاویر ورود آب و انتشار خبر آمدن آب در پی بهره برداری از رخدادی هستند که نه در آمدنش نقشی داشتند و نه می دانند منشاء این آب چیست و به چه میزان و تا کی تداوم خواهد یابد.
بند کمالخان مانع احیای تالاب هامون
حجم سیلاب حوضه آبریز هیرمند، تلفات جانی و مالی حاصل از آن، یادآور سیلابهای دهه ۷۰ این حوضه آبریز است، بنابراین اگر بند انحرافی کمالخان غالب سیلاب رودخانه مذکور را به شورهزار گودزره منحرف نمیکرد، احیای بیش نیمی از تالاب بینالمللی هامون تا اوایل بهار دور از انتظار نبود.
سیلاب افغانستان و لزوم بهرهگیری از دیپلماسی آب
ورود سیلاب از کشور افغانستان به ایران از طریق دو مسیر «جاریکه» و «فراهرود»، باعث شد تا مقداری آب به بستر خشک پهنههای آبی استان سیستان و بلوچستان، همچون مجموعه تالابهای بینالمللی هامون (در این خصوص هامون صابوری) وارد شود. خبر ورود این سیلابها به تالاب هامون تا حدی خوشایند بود، اگرچه مطلع شدم برادران و خواهران افغانستانی در غرب این کشور بهدلیل جاریشدن سیل متحمل خسارات مالی و جانی شدهاند که به ایشان تسلیت عرض میکنم.












































