با حمله موشکی و نظامی پاکستان به ایران و تعرض به خاک استان سیستان‌وبلوچستان ۹ نفر ازجمله چند کودک جان باختند. متاسفانه مقامات مسئول، در یک بی‌احتیاطی آشکار، خبر دادند که جان‌باختگان «اتباع بیگانه» بودند. این سخن سرد و تلخ آنچنان بیان شد که گویی مرگ غیرایرانیان، چندان اهمیتی ندارد. این درحالی است که بلافاصله برخی اعلام کردند در سیستان‌وبلوچستان و مناطق مرزی، بسیاری از ایرانیان بدون شناسنامه هستند و اساساً تشخیص اینکه چه کسی ایرانی است یا غیرایرانی، دشوار است. در عین حال نیروهای محلی بلافاصله اعلام کردند که جان‌باختگان نیز ایرانی بدون شناسنامه بودند.

دو کنارگذر و انسداد مسیر حدفاصل میدان خاتم الانبیا تا میدان شهید مرادقلی برای احداث گذرگاه زیباشهر توسط شهرداری با تاخیر هشت ماهه اجرا شد و از طرفی پس از عمليات خاکی پروژه، شرکت توزیع برق سیستان و بلوچستان با تاخیر حدود سه ماهه تیرهای برق را جمع آوری کرد، عدم کارکرد درست دفتر فنی استانداری، باعث تاخیر یک‌ساله در فرآیند اجرای گذرگاه زیباشهر زاهدان شده است.

پژوهشگر دیپلماسی آب مطرح کرد: در خصوص سدسازی‌های افغانستان مداخلات خارجی و کشورهای منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای مثل ‌کشورهای عربی و ترکیه در میان است و می‌خواهند با ایران تسویه‌حساب زیست‌محیطی کنند. با توجه به ‌مسئله ریزگرد و مخالفتی که ما با ‌پروژه گاپ در ترکیه داریم، می‌خواهند امتیاز بگیرند یا بحث‌هایی که در ‌غرب کشور آب‌ها را کنترل می‌کنیم، چه‌بسا ‌کشورهای دیگر هم چنین ایده‌ای داشته باشند که از طریق ‌افغانستان یا طالبان به ما فشار بیاورند.

یک حقوقدان گفت: دیوان محاسبات و سازمان بازرسی مکلفند در اموری که انحراف از قانون چه در مباحث مالی و چه در بحث اموال سو جریان وجود دارد، ورود کنند. حتی تصدی هایی که به هر حال خلاف قانون استمرار پیدا می کنند، چون آثار مالی بر جای می گذارد، دستگاه های نظارتی مذکور باید در این زمینه خیلی پیشتاز ورود کنند.

معاون رئیس جمهوری و رئیس سازمان حفاظت محیط زیست برای «پیگیری چالش‌های محیط زیستی منطقه» به سیستان‌و‌بلوچستان سفر کرده است و در این سفر هم در توفان گرد و غبار ایستاد، هم بر بستر خشک هامون راه رفت و هم سری به پروژه چاه‌های ژرف و چاه نیمه‌های خالی زد.

بحران مدیریت عمرانی در شهر زاهدان گریبانگیر شهروندان زاهدانی شده است. با آغاز نهضت آسفالت در نیمه دوم سال 1402 و آسفالت بلوار دانشگاه که بنا بود با خيابان امیرالمومنین تا میرحسینی ادامه یابد با حاشیه های بسيار به بخشی از خیابان دانشگاه محدود ماند. آسفالت بخشی از بلوار چند ماه زمان برد و عبور و مرور شهروندان را با چالش مواجه کرد، موج اعتراضات مردمی منجر به اولتیماتوم معاون حقوق عامه دادستانی زاهدان شد. تجربه تلخ خیابان دانشگاه در محدوده چهارراه رسولی و خیابان امام خمینی در حال تکرار است و شهروندان به مشکل خورده اند.

عرب¬‌ها در 20 سال گذشته سه موضع در قبال افغانستان داشتد؛ دسته‌ای از کشورها موضعی کاملا بی‌طرف داشتند و بی‌علاقه به مسائل افغانستان بودند که کشورهای هلال حاصل‌خیز و حاشیه نشین‌های خلیج‌فارس به استثنای قطر در این دسته حضور داشتند. دوم کشور عراق بود که سرنوشت مشابه افغانستان داشت و وضعیت افغانستان را رصد می‌کرد اما تعاملی در میان نبود. سوم، تعدادی از کشورهای عربی مانند مصر، امارات و عربستان تلاش کردند تا در چهارچوب‌های کلان تعاملات استراتژیکی با غرب، به مسایل افغانستان ورود پیدا کنند. به دلیل جابجایی قدرت در برخی از این کشورها از جمله عربستان، ریاض از نقش مهم بازیگری در حلقه دوم بحران افغانستان به حلقه سوم عقب‌نشینی کرد. در این سو نیز نه حکومت افغانستان و نه طالبان تعهد و علاقه سعودی‌ها به مسائل افغانستان را جدی نمی‌دانستند.

یک دیپلمات سابق ایران در افغانستان، معتقد است که اتفاقاتی که در سال‌های اخیر در افغانستان و همینطور سیل مهاجران آن کشور به‌ویژه جمعیت به قول او «پشتونیست» افتاده است، «بخشی از قطعاتِ طرح، نقشه و برنامه‌ی مشترک اندیشه ورزان «طالبان» افغانستانی و پاکستانی است بدون سر و صدا از روی «کاغذ» به اجرای «میدانی» رسیده است.

شیوه عملکرد مسئولان افغانستان در کنار نوع عملکرد مسئولان ایران در مسئله همزیستی دو کشور، چیزی شبیه به یک بازی «نهنگ آبی» است که سرانجام همه آنها در نهایت، سیاهی است. کارشناسان و فعالان منطقه‌ای در این زمینه صحبت‌های متعددی را مطرح کرده‌اند و گلایه مردم منطقه و فعالان محیط‌زیستی به نوع عملکرد مسئولان هم کماکان ادامه دارد. اما در این گزارش بنا را بر این نهاده‌ایم که بازی دو سر باخت ایران و افغانستان را مورد بررسی قرار دهیم.

همان اول که از پله‌های هواپیما پایین می‌آیم، مهماندار می‌گوید شالت را سفت بگیر، طوفان سنگین است. قدم بر پله‌ها می‌گذارم. راست می‌گفت، طوفان چنان بر صورتم کوبید که شال که هیچ، چشمانم پر از خاک شد و لنگان‌لنگان خود را به پایین پله‌ها رساندم. یکی از عکاسان محلی منتظرم بود. سوار بر خودروی او به سمت روستاهای مرزی رفتیم. رپ سیستانی در حال پخش بود. خواننده یکجا به زابلی خواند: «دلم برای یک ذره آب، آب می‌شود.»