با برگزاری انتخابات هیات مدیره انجمن شعر با حضور شاعران و نویسندگان داود صیاد به عنوان رئیس انجمن شعر زاهدان انتخاب شد.

به نام خداوندی که رنگین کمان آفرید        من و تو این دشت سیستان آفرید... رستم پس از کشتن دیو سپید و نجات کیکاووس و سپاهیانش در پایان جشنی که پادشاه برای قدردانی از او گرفته بود سوی زابلستان و خوان هشتم روانه شد. رستم دلتنگ شهر و دیار خود شده بود، به رخش گفت: اسب من تند بتاز تا زودتر به سرزمین خودمان برگردیم، اما این شادی دیری نپایید، رستم به محض این‌که وارد زابلستان شد از حیرت دیدن شهر و زمین های خشکیده از رخش فرود امد، مشتی خاک برداشت و با ناراحتی به آن نگاه کرد، آری، دیو خشکسالی به سیستان حمله کرده بود.

در روزگاری که سرعتِ ماشینِ تکنولوژی، روز به روز دارد فرهنگ ها ،گویشها و زبانها را به کام میکشد، هنوز هم هستند واژه پردازانی که نه شهرتِ آنچنانی دارند و نه لغت نامه ای به چاپ رسانده اند، اما فرهنگ لغتهایی را به نسلهای آینده تحویل میدهند که بصورت سینه به سینه به آنها به ارث رسیده است و نمود این کتابهای بی نام در آثار ادبی شاعران و نویسندگان، زبانها و گویشها را از مرگ نابهنگام نجات می‌دهد.

28 اردیبهشت ماه سالروز گرامیداشت مردیست که تفکراتش فانوس راه مریدان وی در این هستی تاریک بوده است.

در سال 329 هجری قمری، مردی از تبار پارس در دهکده دهقان نشین پاژ از توابع خراسان، چشم به جهان گشود. حکیم ابوالقاسم فردوسی که او را حکیم طوس و حکیم سخن نیز خوانده اند شاعر حماسه سرای ایرانی در دوران شکوفایی نظم پارسی، جلودار شاعران پیش از خود بوده است.

در تاریخ هر جامعه گاهی مردان و زنانی ظهور می کنند که یک تنه بار فرهنگ، هنر و تاریخ یک قوم یا ملت را بر دوش می کشند، این فرهیختگان خورشیدهای روشن زمانه ی خویشند که هیچ گاه گرد خاموشی و فراموشی بر رخشارشان نمی نشیند، چه نقاط مبهم تاریخ و فرهنگ را روشن میسازند و رهبران جامعه ی خویشتنند. بی تردید استاد غلامرضا عمرانی یکی از مردان یگانه ی روزگار ماست که بر گردن ادبیات و فرهنگ ما حق بزرگی دارد.

اینک به یاد عزیزی می نویسم که هم عاشق شما بود ، هم غزل های حافظ را دوست داشت و هم شعرها و ترانه های مرا.  و اکنون غزل های حافظ و ترانه ها و شعر های من سراغش را از شما و زندگی می گیرند.

جواد محمدی خمک پژوهشگر و شاعر سیستانی ست که با تالیف آثاری ارزشمند درباره فرهنگ، تاریخ و واژه های سیستانی، تاثیری قابل اعتنا برمحققین بعد از خود گذاشته است. وی با تالیف و انتشار کتاب های سیستان، ماتیکان سیستان، سیندرلا و افسانه سیستانی، گویش سیستانی در ترجمه قرآن مقدس ... و واژه نامه سکزی که محوریت این گفتگوست نام خود را به عنوان یکی از چهره های ماندگار وتاثیرگذار سیستانی ثبت کرده است.

باز هم اگر گوش شنوائی در میان مسئولان فرهنگی استان سیستان و بلوچستان باشد، یادآور می‌شوم که این استان می‎تواند با تکیه بر دو عنصر اسطوره و ادبیات غنی این سرزمین، به همت شاعران و نویسندگانی که نامشان رفت، به قطب ادبی و فرهنگی ایران بدل گردد و در میان اقوام و طوایف و تیره‎های ایرانی جایگاهی رفیع و افتخارآفرین بیابد.

زبانشناس ادبیات و زبان فارس با بیان اینکه فردوسی گوهر وجودی ما ایرانیان را به ما نشان داد، گفت: ما از قبل اسلام خود هیچ اطلاعی نداشتیم، فردوسی به ما نشان داد که ما قوم و قبیله ای بودیم که سرفراز زیستیم و سرفراز خواهیم زیست.