نه کوتاه آمدن و نه به باتلاقِ جنگ پا گذاشتن. بهترين شيوه در مواجهه با حکومت خود خوانده طالبان، مهندسي معکوس است. عکسِ همان مسيري که آقايان در ارتباط و تعامل با اين گروهک پيمودند را در پيش بگيريم، بخش زيادي از مشکلات حل مي‌شود.

این احتمال را باید در نظر گرفت که طالبان یا خود یا با مشاوره شرکای پشت پرده، عامدانه مرز را ناامن می کنند تا حقابه پس از تامین امنیت در اولویت دوم قرار گیرد، حتی اگر به صورت مستقیم چنین هدفی نداشته باشند، ناامنی مرزی، حقابه را تحت الشعاع قرار می دهد که نباید چنین سناریوی رخ دهد.

اصرار مسئولان ايراني براي احقاق حقابه از هيرمند هرچند مي‌بايست از چند سال قبل شروع مي‌شد ولي حالا که اين موضوع در سطحي بالا به جريان افتاده، بايد از مسير صحيحي عبور کند. طالبان بنا ندارند به ايران حقابه بدهند ولي ايران اهرم‌هائي در اختيار دارد که مي‌تواند با استفاده از آنها اين گروه خودسر را به تمکين وادار نمايد.

قدیم ها همسایه ای داشتیم که دو پسر داشت. پس از درگذشت مرد و زن همسایه، پسر بزرگ (برادر بزرگتر) سرپرستی برادر کوچک تر را به عهده گرفت، او هر چه بزرگتر می شد به دلیل رفاقت با رفقای ناباب، نافرمانبردارتر می شد. برادر بزرگتر آداب دان بود و حرمت ها را می فهمید. برای جلوگیری از مرافه، به برادرها امتیازی می داد تا مبادا همسایه ها با شنیدن صدای آن‌ها، به پدر و مادرشان توهینی روا دارند. کار به جایی رسید که برادر بزرگتر از حق میراث داری خود گذشت و خانه پدری را به برادر کوچکتر داد. هر دو خانواده تشکیل داده بودند، اما برادر کوچکتر که عادت به همیشه طلبکار بودن داشت زندگی را برای خانواده برادر بزرگترش جهنم کرده بود و به انحای مختلف او را تلکه می کرد تا این‌که یک‌روز تصمیم گرفت که ... .

با گذشت 10 روز از اخطار رئيس ‌جمهور رئيسي به حاکمان افغانستان در مورد حقابه ايران از هيرمند، هيأت حاکمه خودخوانده طالبان که نزديک دو سال است به صورت نامشروع بر افغانستان سلطه دارند در چند اقدام و سخن جداگانه پاسخ منفي به اين اخطار داده‌اند. رئيس‌الوزراي گروه طالبان با انتشار بيانيه‌اي اعلام کرد هيرمند آب ندارد و دادن حقابه به ايران امکان‌ پذير نيست.

ماهیت ضد ایرانی طالبان محرز و مشخص است، اگر از دست نشانده بودن این گروه توسط امریکا و کشورهای منطقه هم بگذریم تضادهای میان طالبان و ایران چنان عمیق و ریشه ای است که اگر عنلی ظهور نیابد، آتش زیر خاکستر است.

حالا که همه فهميده‌اند سياست تعامل با طالبان و تطهير اين گروه تروريستي شکست خورده است، وقت آنست که بانيان اين سياست، علاوه بر طرف مقابل، خود را نيز سرزنش کنند و به محاسبه بکشند.

پس از اخطار رئیس‌جمهور خطاب به حاکمیت نامشروع افغانستان، شاهد آغاز یک تقابل رسانه ای _تبلیغاتی با چاشنی دهن کجی های مستمر از جانب رسانه های افغانستان و وحوش طالبان هستیم.

عدم استراتژی مشخص در باره گرفتن حقابه از افغانستان باعث شده تا سخنان ضد و نقیضی از سوی مقامات کشوری شنیده شود. در بحث اجرایی سخن رییس جمهور، فصل الخطاب است و می بایست مقامات کشوری و لشکری در راستای تحقق سخنان وی تمهیدات لازم را بیندیشند. سخنان متفاوت با سخن رییس جمهور یعنی عدم هماهنگی بر سر تحقق منافع ملی.

طرف افغانستانی، فارغ از نوع حکومت مستقر، بر این ادعا پافشاری کرده که بر اثر خشکسالی میزان بارش باران و آورد آب در این حوضه به شدت کاهش پیدا کرده است، ادعای طرف افغانستانی این بوده که حتی آبی برای مصرف داخلی در اختیار نداشته چه برسد به این که بخواهد حقابه کامل ایران از این رودخانه فرامرزی مشترک تأمین کند.