خشکیدگی خزنده‌ی دریاچه‌های نمادینی چون ارومیه و هامون، که روزگاری تالاب‌های بین‌المللی و حیات‌بخش جوامع پیرامونی بودند، تنها نوک کوه یخ بحرانی عظیم‌تر است. این پدیده‌ی هشداردهنده، همراه با افت کمّی و کیفی منابع آب زیرزمینی و سطحی در گستره‌ی جغرافیای ایران، پرده از یک شکست ساختاری در حکمرانی منابع آب برمی‌دارد.

مطالعات جامع شرکت ژاپنی کاژه سانیو در دهه ۱۳۴۰ خورشیدی با عنوان "آبادانی دشت سیستان"، یکی از پیشرفته‌ترین طرح‌های علمی مدیریت منابع آب و توسعه پایدار در منطقه به شمار می‌رود. با این حال، سرنوشت این پژوهش‌ها به نمادی از فرصت‌های سوخته در حل بحران سیستان تبدیل شده است. در این مقاله به تحلیل دلایل عدم اجرا، خلا مطالعات بعدی و ضرورت بازخوانی این اسناد برای نجات امروز سیستان می‌پردازیم.

در شب تجلیل از استاد علی‌اصغر انصافجو، شبی که می‌بایست استاندار و یاران او در پیشگاه این چهره ماندگار فرهنگ و هنر، سر تعظیم فرود می آوردند و درس عرفان و ادب تقدیم می‌شد، سرنوشت چون هماره چنان رقم خورد که سالن از حضور مقامات محروم ماند.

در خیمه‌گاه سیاست ایران زمین، پدیده‌هایی گاه متولد می‌شوند که روح و ماهیت آنها در هاله‌ای از ابهام پیچیده است. شورای سیاستگذاری سیستان و بلوچستان، این مولود انتخاباتی که از بطن کارزار پزشکیان برخاسته، اکنون به حیات خویش ادامه می‌دهد و در عرصه تصمیم‌سازی منطقه، نقشی مبهم اما پررنگ ایفا می‌کند.

در عصر فزون‌خواهی هزینه‌های تولید، سینمای معاصر بر لبه‌ی تیغ ایستاده است. این چالش اقتصادی، فیلمسازان جوان و مشتاق را در برابر انتخابی سرنوشت‌ساز قرار داده یا تن سپردن به الگوهای مألوف و پرهزینه‌ی مبتنی بر ستاره‌محوری، یا برگزیدن مسیری دشوارتر اما اصیل‌تر که در آن، جوهره‌ی هنر سینما در بطن روایت‌های بکر و اندیشه‌های ناب متجلی می‌شود.

سد کجکی در افغانستان در پی سیلابی شدن رودخانه هیرمند در بالادست سرریز کرد. خبری که براساس تصویر ماهواره‌ای نیز قابل‌تأیید است. براساس تصاویر ماهواره‌ای «سد کجکی»، ۳۰ فرودین ۱۴۰۴ در بیشترین میزان ذخیره آب در بالاترین حد ممکن و کاملاً پر است.

نسیم‌ها، طوفان‌ها و بادها؛ این نوازندگان بی‌قرار آسمان که گاه به نجوایی لطیف و گاه به غرشی سهمگین، سرزمین‌ها را در می‌نوردند و هر یک حکایتی متفاوت می‌سرایند. در این میان، بادهای ۱۲۰ روزه سیستان، همچون نوازنده‌ای پایدار و سرسخت، سمفونی‌ای یکنواخت و بی‌وقفه را در گستره شرقی ایران زمین به اجرا می‌گذارند؛ نوایی که می‌توانست به جای هیاهوی بی‌ثمر، به نغمه‌ای سازنده در اقتصاد و زندگی مردمان این دیار بدل شود.

در روزگاری که خشکسالی چون زخمی کهنه بر پیکر سیستان نشسته است، اکنون آب‌های خروشان هیرمند از سد کجکی سرریز می‌شود؛ گویی طبیعت خود حکمی دیگر صادر کرده است. آن‌چه سال‌ها از سوی حاکمان افغانستان با بهانه‌ی کمبود آب انکار می‌شد، امروز در قامت سیلابی عظیم، حقیقت را فریاد می‌زند.

دیالکتیک هویت و شایستگی: (رویکردی فلسفی-اجتماعی) در فضای فلسفی معاصر، مفهوم "دازاین" هایدگری به‌درستی بازتاب‌دهنده وضعیت وجودی انسان در نسبت با محیط پیرامون است. هایدگر با تأکید بر اینکه هستی انسان در "توانستن" او تجلی می‌یابد، به ما یادآور می‌شود که اصالت وجود انسانی، در قابلیت تأثیرگذاری و تحول‌آفرینی اوست. این در حالی است که طبق پژوهش‌های میدانی انجام‌شده توسط مؤسسه مطالعات قومی ایران (۱۳۹۹)، شاخص توسعه انسانی در سیستان و بلوچستان با میانگین ۰.۶۸۳، همچنان پایین‌ترین رتبه را در میان استان‌های کشور دارد، که نشان‌دهنده شکاف عمیق میان "بودن" و "توانستن" در مدیریت این خطه است.

وقتی ماجرای ایستادگی یک پیرمرد ایرانی را در سوریه در مقابل نیروهای تحریر الشام شنیدم که با کلامش از کیان اعتقادی خود و مرقد حضرت زینب (س) دفاع کرده است، هنوز نمی دانستم این همان علی اکبر ابوطالب اصفهانی بند ۴ زندان زاهدان است که با شکایت بنیاد شهید و امور ایثارگران استان به زندان افتاده بود. از طریق یک هم بندی دیگر مطلع شدم پیرمرد ویلچر نشینی که این روزها همه جا صحبت از شجاعت اوست و‌ در سوریه با همان کلام جسورانه و آتشین خود گل کاشته، همان هم بندی خودمان است.