«کم‌توجهی به هویت ملی یکی از آسیب‌های بزرگ بعد از انقلاب بوده است. ده‌ها افسانه کره‌ای از تلویزیون ما به تکرار پخش شده، اما دریغ از اسطوره‌ها و قهرمانان ایرانی. در جنگ تحمیلی ۱۲ روزه دیدیم عشق به ایران و ایرانی‌بودن کاری کرد کارستان. پس از ۴۵ سال است که می‌بینیم تندیس آرش کمانگیر در شهر نصب می‌شود.»

در فرهنگ کهن سیستان، ضرب‌المثل‌ها حامل خرد جمعی‌اند. در مثل معروف فوق نَخی به‌معنای کدخدا و ترَخی به‌معنای زمینی که خارشتر دارد اتلاق می‌شود که از آن به چراگاه تعبیر شده است. این مثل نشان از عمق درک مدیریتی سیستانیان قدیم از اهمیت مشارکت فعال همه‌ی آحاد جامعه و تقسیم‌کار بین آن‌ها دارد.

پذیرش آتش‌بس، آن هم در شرایطی که کشور در موضع قدرت و ابتکار عمل قرار دارد، امری بسیار حساس و چندوجهی است. اگرچه پایان جنگ همواره مطلوب مردم و سیاست‌گذاران است، اما نباید فراموش کرد که آتش‌بس، زمانی می‌تواند مفید و مؤثر باشد که محصول برتری میدانی، بلوغ راهبردی و اخذ امتیازات مشخص باشد؛ نه نتیجه‌ی فشار بیرونی یا ملاحظات دیپلماتیک.

هر اتفاقی از توفیق یک فیلم در جشنواره‌ای خارجی تا قتل فجیع یک دختر جوان، بهانه‌ای می‌شود برای دوقطبی شدن جامعه‌ای که روزبه‌روز ازهم‌گسسته‌تر و متلاشی‌تر می‌شود.

وضعیت خسارت¬باری که اکنون در سیستان دیده می شود حاصل عدم توجه به مدیریت ریسک به عنوان پیش نیاز زیست در مناطق دارای ریسک ذاتی است. ریسک ذاتی به معنی حضور در جایی است که خسارتی با احتمال وقوع بالا وجود دارد.

سفر شهباز شریف، نخست‌وزیر پاکستان به تهران، در چارچوب سفرهای چهارگانه‌ به کشورهای منطقه، نشان‌دهندۀ اهمیت راهبردی روابط پاکستان و ایران در ابعاد مختلف سیاسی، اقتصادی و امنیتی است. این سفر در شرایطی صورت می‌گیرد که هر دو کشور با چالش‌های متعدد داخلی، منطقه‌­ای و بین‌المللی مواجه هستند و لزوم تقویت همکاری‌های دوجانبه برای مقابله با تحریم‌ها، بحران‌های اقتصادی و تنش‌های ژئوپلیتیکی از الزامات تعمیق روابط دو کشور است.

در سال‌های اخیر، نتایج ارزیابی‌های ملی و منطقه‌ای از عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان، بار دیگر پرده از واقعیتی تلخ برداشته است؛ فاصله‌ای فزاینده میان مدارس عادی دولتی و مدارس خاص، به‌ویژه مدارس استعدادهای درخشان(سمپاد)، شکافی که نه‌تنها نشانگر نابرابری آموزشی ساختاری است، بلکه بازتاب سیاست‌گذاری نادرست در حوزه تعلیم و تربیت نیز محسوب می‌شود.

در شب تجلیل از استاد علی‌اصغر انصافجو، شبی که می‌بایست استاندار و یاران او در پیشگاه این چهره ماندگار فرهنگ و هنر، سر تعظیم فرود می آوردند و درس عرفان و ادب تقدیم می‌شد، سرنوشت چون هماره چنان رقم خورد که سالن از حضور مقامات محروم ماند.

روستای تیس با پیشینه‌ای چند‌هزارساله، نه در کشاکش توسعه بلکه در گیرودار ابتدایی‌ترین نیازها گرفتار است و سال‌هاست که مردم این دیار، به جای پیشرفت در خاک وعده‌ها گم شده‌اند و در برابر سکوتی که از مسئولان شنیده‌اند، تنها صدای نفس‌شان در کوچه‌های خاکی پیچیده است.

در نظم بین‌المللی، نام‌ها صرفاً واژگان جغرافیایی نیستند؛ بلکه بازتابی از ساختارهای قدرت، حافظه تاریخی ملت‌ها و شناسنامه‌ی تمدن‌ها هستند. "خلیج فارس"، در بستر علوم سیاسی و روابط بین‌الملل، نه‌تنها یک موقعیت ژئواستراتژیک حیاتی است، بلکه یک نماد هویتی برای ملت ایران و بخش بزرگی از تمدن خاورمیانه تلقی می‌شود.