مدیرکل هواشناسی سیستان و بلوچستان گفت: همزمان با شروع فصل پاییز، طوفان شدیدی بامداد امروز زابل را درنوردید.

قدیم‌ترها مردم‌اش «زابل جان» صدایش می‌کردند اما حالا می‌گویند، «شانس ما این بود که از گربه ته‌اش به ما رسید.» خشکسالی و توفان‌های پی‌درپی، چندسالی است که مردم سیستان و بلوچستان را مجبور به مهاجرت کرده، آنها که پولی در جیب داشتند از سیستان رفتند و آنها که ماندند، فقیرترین‌ها هستند و زندگی سختی دارند. روستاهای مرزنشین سیستان در دوسال اخیر خالی و خالی‌تر شده‌اند. طالبان آب را به‌روی مردم سیستان بسته و کمبود امکانات رفاهی اولیه، زندگی را برای آنها سخت‌تر کرده است. 

از سفیدابه و ایست بازرسی کوله‌سنگی که رد می‌شوی، هرم سوزان فقر توی صورتت می‌زند و همه چیز بوی فقر می‌دهد. دکه‌های فروش بنزین و سوخت کنار جاده، ماشین‌های سوخت‌بری که با آخرین سرعت می‌تازند و عقب‌شان جوان‌ها با گالن‌های رنگ و روفته، آقتاب‌سوخته و در محاصره بنزین قابل اشتعال، به مرز خیره شده‌اند و کودکان پنج، شش ساله‌ای که از شدت فقر زیاد، دستان ماهری دارند، سوخت‌کشی می‌کنند و گالن گالن بنزین به ماشین‌ها می‌فروشند؛ فقر در این جاده بیداد می‌کند.

مدیرکل هواشناسی سیستان و بلوچستان گفت: وزش طوفان گردوخاک با بیشینه سرعت ۱۰۴ کیلومتر بر ساعت زابل را درنوردید و گردوغبار ناشی از آن، شعاع دید افقی را به ۹۰۰ متر کاهش داد.

رویکرد هیدروپلیتیک افغانستان بر روی ابعاد سیاسی، اقتصادی، امنیتی و اجتماعی دو سوی مرزهای ایران و افغانستان تاثیرات شگفتی می گذارد که با توجه به پیچیدگی آن، باید برای دفع خطرات آن آگاه بود و به موقع اقدام کرد. برای مقابله یا بی اثر کردن رویکرد هیدروپلتیک افغانستان، ابتدا می‌بایست استراتژی این کشور را در قبال مسئله آب تعریف کرد تا امکان بازتعریف ضد استراتژی فراهم شود.

مدیرکل هواشناسی سیستان و بلوچستان گفت: در حالی که شمال استان بیش از یک هفته است با وزش شدید بادهای ۱۲۰ روزه با سرعت‌هایی بیش از ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت، کاهش دید افقی و افت کیفیت هوا دست‌وپنجه نرم می‌کند، در جنوب استان فعالیت سامانه مونسون باعث خنکی هوا و وقوع بارش در نواحی ساحلی مکران و مناطق جنوبی شده است؛ پدیده‌ای متضاد که جلوه‌ای کم‌نظیر از تنوع اقلیمی استان را در فصل تابستان به نمایش گذاشته است.

در فرهنگ کهن سیستان، ضرب‌المثل‌ها حامل خرد جمعی‌اند. در مثل معروف فوق نَخی به‌معنای کدخدا و ترَخی به‌معنای زمینی که خارشتر دارد اتلاق می‌شود که از آن به چراگاه تعبیر شده است. این مثل نشان از عمق درک مدیریتی سیستانیان قدیم از اهمیت مشارکت فعال همه‌ی آحاد جامعه و تقسیم‌کار بین آن‌ها دارد.

وضعیت خسارت¬باری که اکنون در سیستان دیده می شود حاصل عدم توجه به مدیریت ریسک به عنوان پیش نیاز زیست در مناطق دارای ریسک ذاتی است. ریسک ذاتی به معنی حضور در جایی است که خسارتی با احتمال وقوع بالا وجود دارد.

پس از خشک شدن تالاب بین‌المللی هامون ماحصل سدسازی‌های افغانستان و مدیریت نادرست منابع آب، فرسایش بادی در بستر تالاب و اراضی ملی گسترش یافت و نعمت بادهای ۱۲۰ روزه را به وضعیت آخرالزمانی تبدیل کرد.

در دشت‌های بی‌کران سیستان، جایی که باد صد و بیست روزه نه تنها خاک را به پرواز درمی‌آورد، بلکه گویا ارزش‌ها و آداب کهن را نیز با خود می‌برد، شاهد رویدادی بودیم که نشان از سقوط آزاد اخلاق در جامعه‌ای دارد که روزگاری سنگر احترام و کرامت انسانی بود.