به نامه خداوند جان و خرد
جناب آقای وحید جلال زاده
رئیس محترم کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی
با سلام
من یک روزنامه نگارم، انتشار نامه سرگشاده کار کنشگران سیاسی است، اما سکوت کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی در قبال انفعال دستگاه دیپلماسی در زمینه تامین منافع ملی به ویژه مسئله حقابه رودخانه هیرمند و متعاقب آن به مخاطره افتادن زیست مردم، بنده را واداشت تا جنابعالی را در نامه ای سرگشاده مورد خطاب قرار دهم تا شاید وظایف ذاتی کمیسیون امنیت به جنابتان یادآوری شود.
برادر عزیزم، پس از بهره برداری از بند کمال خان در سایه سکوت وزارت امورخارجه، سامانه انحرافی این بند باعث شده تا در دو سال اخیر، هیچ آبی وارد سیستان نشود، این معضل موجب شده کف گیر سیستم پمپاژ آب و فاضلاب به ته دیگ چاه نیمه برسد. دو سال پیش زنگ خطر بحران آب در سیستان به صدا در آمد، اما مدیران و وزرای ضعیف دولت مردمی و انقلابی سیزدهم هیچ تدبیری برای مواجهه با این بحران اتخاذ نکردند تا سیستان در بحرانی ترین وضع قرار گیرد. در این دو سال به رغم بازدید اعضای کمیسیون امنیت ملی هیچ تحرکی از جانب کمیته امنیت آب و یا کمیته روابط بین الملل آن کمیسیون ندیدیم.
شاید یکدست شدن حکومت این امر را برای شما مشتبه کرده که نماینده دولت در مجلس هستید؟ خیر قربان، شما تحت عنوان نماینده ملت ایران به صندلی سبز خانه ملت تکیه زدید تا مدافع حقوق آن ها باشید. شاید سوگندی که در بدو ورود به مجلس خوردید را فراموش کردید، زیرا هیچ انسان آزاده ای نیست وضعیت محیط زیست، معیشت و نحوه زیست مردم سیستان را ببیند و بخاطر اهمال کاری که دستگاه دیپلماسی در حق مردم این خطه از میهن روا شده، افسوس نخورد.
جناب آقای جلال زاده، چرا به رغم وجود اهمال کاری در حوزه دیپلماسی آب توسط وزارتخانه های خارجه، نیرو و سازمان حفاظت محیطزیست در زمینه حقابه رودخانه مرزی هیرمند و تالاب بین المللی هامون به عنوان یک اثر ثبتی در میراث جهانی یونسکو هیچ اقدامی برای تصمیم سازی و یا اجبار دستگاه متولی، توسط شما و سایر همکارانتان صورت نمی گیرد؟ عملکرد وزرای مربوط به حوزه دیپلماسی آب، زندگی مردم سیستان را به خاک سیاه نشانده، اما نمایندگان ملت حاضر نیستند برای فعال کردن دیپلماسی از ابزار استیضاح استفاده کنند.
برادر بزرگوار، درصورت خالی از سکنه شدن سیستان بخاطر تنش آبی، مرز های ایران را در دشت کرمان و سمنان تصور کنید. برای اینکه تمامیت ارضی کشور مورد تهدید واقع نشود، چاره ای برای حقابه رودخانه هیرمند بردارید. زیبنده ایران به عنوان یک قدرت منطقه ای نیست که نتواند حقابه اش را از رودخانه هیرمند مطابق معاهده بین المللی ۱۳۵۱ از افغانستان دریافت کند.
ضرورت اصلاح سامانه انحرافی بند کمال خان و جلوگیری از ساخت سد بخش آباد، دو ضرورت غیر قابل چشم پوشی است که اگر مثل گذشته از آن غفلت شود، به طور کلی شرایط زیست در سیستان از بین می رود، این معضل، زیست نیمی از ساکنان سیستان و بلوچستان را تحت تاثیر قرار خواهد داد.
متاسفانه در زمینه حقابه رودخانه هیرمند ردپای وزارت خارجه به چشم نمی خورد، وزیر امور خارجه تا کنون صرفا به یک تماس تلفنی با همتای افغانستانی خود و دادن هشدار کاهش سطح روابط اکتفا کرده است، اما پس از اینکه حقابه توسط افغانستان پرداخت نشد و این کشور با خیال راحت به خلف وعده و تضییع حق جمهوری اسلامی ادامه داد، وعده وزیر خارجه کشورمان هیچ گاه محقق نشد، این مسئله باعث به سخره گرفته شدن سیاست خارجی در سطح بین الملل خواهد شد.
پاسخ های سطحی سخنگوی وزارت امور خارجه نسبت به پرسش خبرنگاران در نشست های خبری هفتگی نشان از بی تفاوتی این وزارت خانه نسبت به حق آبه هیرمند و عدم انسجام میان دستگاه های متولی دیپلماسی آب دارد.
جناب آقای جلال زاده، نهاد مجلس به عنوان ناظر قوه مجریه نیز موضع انفعالی داشته و نمایندگان مجلس به ویژه اعضای کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی در این زمینه تا کنون صرفا اقدام به مصاحبه با کارکرد سیاسی کردند، طرح سوال از وزاری خارجه و نیرو نیز تاکنون تغییری در روند دیپلماسی آب ایجاد نکرده است و وزرا با دادن وعده، حق آبه را به آینده موکول می کنند، اگر سیاست به تعویق انداختن به پایان نرسد، بی تردید زندگی در سیستان به پایان خواهد رسید.
ریاست محترم کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی، گفتمان رسانه ای مبتنی بر تغییر رویکرد دیپلماسی در قبال افغانستان و استفاده از اهرم های فشار برای گرفتن حق آبه هیرمند رویکردی منطقی است که تا کنون دولت نسبت به آن بی تفاوت بوده است، نمایندگان مجلس و برخی از اعضای کمیسیون امنیت ملی برای تصمیم سازی این مهم به جز انجام مصاحبه پیرامون این موضوع، دغدغه عملی از خود نشان ندادند، می طلبد که در این باره اهتمام ویژه ای داشته باشید.
رویکرد دیپلماسی دولت سیزدهم در قبال کشور دوست و برادر افغانستان مسئله دریافت حق آبه را مرتفع نساخته، به گواه کارشناسان با توجه به شرایط کنونی افغانستان دو رویکرد استفاده از ابزارهای فشار و یا مشارکت ایران در توسعه زیرساخت های آبی در سایر حوزه آبریز افغانستان باستثنای هیرمند می تواند راهگشای مسئله آب سیستان باشد.
تجمع هفته گذشته اهالی سیستان در اعتراض به عملکرد انفعالی شما و سایر دست اندرکاران حوزه دیپلماسی انجام شد، شما جز معدود اعضای کمیسیون امنیت ملی هستید که در خصوص حقابه رودخانه هیرمند حتی مصاحبه نکردید تا حداقل در فضای رسانهای این مهم را به وزارت خانه های مرتبط گوشزد کنید.
به امید روزهایی که مثل امروز نباشد…
با سپاس فراوان
فرشید عابدی
مدیرمسئول پایگاه خبری و تحلیلی دیار عیار
