حجم سیلاب حوضه آبریز هیرمند، تلفات جانی و مالی حاصل از آن، یادآور سیلاب‌های دهه ۷۰ این حوضه آبریز است، بنابراین اگر بند انحرافی کمال‌خان غالب سیلاب رودخانه مذکور را به شوره‌زار گودزره منحرف نمی‌کرد، احیای بیش نیمی از تالاب بین‌المللی هامون تا اوایل بهار دور از انتظار نبود.

منير اکرم، نماينده دولت پاکستان در سازمان ملل در اجلاس شوراي امنيت اين سازمان گفت «مرکز اصلي داعش خراسان، در افغانستان است». وي افزود: «پاکستان در حال مبارزه با داعش، تحريک طالبان پاکستان (ت‌ت‌پ) و «گردان مجيد» است و با عزم راسخ به اين مبارزه ادامه خواهد داد. اين تهديد نه‌تنها متوجه افغانستان و پاکستان است بلکه خطري براي کل منطقه و فراتر از آن محسوب مي‌شود».

بررسی تصاویر ماهواره‌ Sentinel-2 توسط مرکز ملی مطالعات راهبردی کشاورزی و آب اتاق ایران حاکی از آن است که طی دوره 20 روزه از 22 دی تا 12 بهمن 1403، جریان قابل توجهی در رودخانه هلمند افغانستان جریان یافته است که این جریان در بند کمال‌خان جمع‌آوری و از طریق این بند و مخزن دوم آن به سمت شوره‌زار گودزره منتقل شده است. 

سرپرست سفارت ایران در کابل در گفت‌وگو با طلوع‌نیوز درباره موضوع حق‌آبه میان افغانستان و ایران تاکید کرد که این مسأله اخیراً در گفت‌وگوهای میان دو طرف حل شده است.

سرپرست وزارت آب و انرژی حکومت طالبان مدعی شد: رهبر طالبان با توجه به وضعیت خشکسالی و نیازمندی‌های مردم به مدیرت آب در کشور متعهد بوده و در این راستا به ممالک همسایه اطمینان می‌دهد که از این امر هیچ کشوری دیگری متضرر نخواهند شد!

معاون وزیر نیرو در امور آب و آبفا گفت: در سال گذشته و با پیگیری‌های انجام شده، در اسفندماه دریچه‌های سد کمال‌خان باز نگه داشته شد و مقداری از سیلاب‌های رودخانه هیرمند وارد کشورمان شد و ما این انتظار را داریم که در سال جاری نیز این اتفاق از سوی مقامات حکومت سرپرستی افغانستان انجام شود.

مدیرمسئول روزنامه جمهوری اسلامی در مقاله ای نوشت: از اینها تأسف‌بارتر اینکه وزیر خارجه جمهوری اسلامی ایران در فرودگاه کابل با چند کارمند دون‌پایه وزارت خارجه افغانستان مواجه شد نه وزیر خارجه و در دیدار رئیس‌الوزرای حکومت خودخوانده طالبان از پرچم جمهوری اسلامی ایران خبری نبود و آقای عراقچی زیر پرچم گروه طالبان که شرعشان هم مثل حکومتشان خودخوانده است وعده‌های شرعی تکراری و بدون پشتوانه تحویل گرفت!

این روزها سفر عراقچی وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران به افغانستان تحت حاکمیت امارت اسلامی طالبان، بار دیگر موضوع حق آبه سیستان بر اساس معاهده ۱۳۵۱ را بر سر زبان ها انداخته است و یک سوال مهم را به ذهن متبادر می سازد که آیا پایبند کردن افغان‌ها به معاهده راه حل دیپلماتیک دارد؟

مسئله آب و حقابه ایران از رودخانه هیرمند در تاریخ معاصر و پس از معاهده پاریس موضوعیت پیدا کرد. حکمیت گلد اسمیت، حکمیت مک ماهون، قرارداد باقر کاظمی در دوره پهلوی اول و معاهده دلتا در دوره پهلوی دوم برای حل این مسئله منعقد شد، اما پس از هر توافق با کارشکنی و بدعهدی طرف افغان مواجه بودیم که با زیاده خواهی اقدام به احداث نهرها و سدسازی‌ های مختلف آن هم بر خلاف توافق های بین المللی کرده که حقوق مردم پایین دست را تضییع کرده است.

وزیر خارجه طالبان مدعی شد: موضع امارت اسلامی این است که در نعمتی که خداوند داده، دخالت نداریم. مردم سیستان و بلوچستان هم برادران ما هستند. به صراحت گفتیم که ما بین مردم هلمند و نیمروز و مردم سیستان و بلوچستان فرق نمی‌گذاریم. اگر مشکلاتی در این عرصه پیدا شده، به‌خاطر خشکسالی است. وقتی که باران و برف نباشد، یا کم باشد، پس طبعا آب هم کم می شود.