دولت در قبال حقابه هیرمند، رویکرد پوپولیستی دارد
پس از تکمیل و آبگیری بند کمال خان، زنگ هشدار امنیت آبی منطقه سیستان و کلانشهر زاهدان به صدا درآمد، سامانه انحرافی بند کمال خان امکان مدیریت سیلابهای حوضه آبریز هیرمند را در اختیار حاکمان افغانستان قرار داد؛ پیش از آن، گاه سیلابهایی بیش از میزان حقابه وارد سیستان میشد، بنابراین عدم اجرای معاهده ۱۳۵۱ هیرمند محسوس نبود، اما با کنترل و انحراف سیلاب های رودخانه هیرمند توسط بند کمال خان، به تدریج تنش آبی سیستان تشدید شد.
اینک آخرالزمان در سیستان
آخرالزمان کجاست؟ آخر الزمان برای مردم هر فرهنگ و جغرافیا، نسبت به دیگری تفاوت دارد. در فیلم اینک آخرالزمان اثر جاودانه فرانسیس فورد کاپولا، آخرالزمان در سرزمینی به نام ویتنام به تصویر کشیده می شود. در جنگل هایی به آتش کشیده شده، سربازانی دور از وطن و غرق در خشونت، در مکانی سرشار از معما و پیچیدگی که ذات انسان ها را به چالش می کشاند تا جایی که دچار یاس فلسفی شده و به جنگ با جبهه ی خود برمی خیزند و در تاریکی های ذهن خود، راه گم می کنند.
تعریف طرح های غیر کارشناسی حفر چاه در مناطق حرمک و دشتک و انتقال آب، مصداق حیف و میل بیت المال است
ضرورت تامین آب شرب منجر به دست اندازی بی ضابطه به منابع آب شده است به گونه ای که نظارت و حفاظت آب منطقه ای از منابع آب را تحت الشعاع قرار داده و در عمل دیدگاه تخصصی حفاظت منابع آب متاثر از طرح های آب و فاضلاب در تامین آب شرب شده است.
یادداشتی به بهانه یکسالگی “دیار عیار”
پایگاه خبری و تحلیلی دیار عیار یکسال قبل برای تقویت جامعه مدنی سیستان و بلوچستان، جریان سازی، پیگیری و مطالبه مشکلات به صورت رسمی آغاز بکار کرد. یکی از دلایل مهم عقب ماندگی سیستان و بلوچستان از قطار توسعه را می تواند ضعف نهادهای مدنی ذکر کرد، در یک جامعه مدرن، نهادهای مدنی وظیفه گرفتن ایرادات کار دولت، مطالبه گری، نقد سازنده، آگاه سازی مردم و ... را بر عهده دارند، نهادهای مدنی سیستان و بلوچستان در طول چهار دهه گذشته آنقدر قوی نبودند که بتوانند با جریان سازی ایراد کار دولت ها را بگیرند.
جنگ آب، بحران های متعددی را در سیستان تشدید کرده است | ترک فعل استاندار، نشان از انفعال و ناکارآمدی دولت دارد
کشور ایران یکی از اهداف جنگ منطقه ای آب است که در نقاط مختلف کشور، تا کنون برای مواجهه با آن آماده نشده است، جنگ آب خیلی پیشتر، دامن سیستان را گرفت و اکنون بحران های متعددی از قبیل توفان های گرد و غبار، گرمای سوزان، تنش آبی، قطعی برق، فقر و بیکاری، از بین رفتن معیشت، مهاجرت، آسیب های اجتماعی، فرهنگی و ... را خلق کرده است.
آیا مدیران ارشد استانی، کشوری و نمایندگان، از عمق فاجعه انسانی سیستان مطلع شدند؟
نه مدیران ارشد استانی، نه نمایندگان مجلس و نه دستگاه دیپلماسی کشور از عمق فاجعه انسانی که در سیستان اتفاق افتاده اطلاعی ندارد که اگر می داشتند؛ بی تردید میبایست به میل خود، نام مجلس و دولت انقلابی را از مجلس یازدهم حذف می کردند.
نقدی به انفعال و موضع ضعیف حبیب الله دهمرده در قبال سدسازی های افغانستان
تکميل بند انحرافی کمال خان از سال ۱۳۹۰ دوباره آغاز شد و در بهمن سال ۹۹، این بند آبگیری شد، ایران به رغم داشتن ابزار های متعدد، اعمال فشار جدی برای پیشگیری از سدسازیهای افغانستان بر روی هیرمند، فراه رود و هریرود انجام نداد، در این یادداشت به متغیر های عملکردی نمایندگان مجلس، به ویژه حبیب الله دهمرده که در مجلس دهم و یازدهم حضور داشته، میپردازم.
طالبان به جای مناقشه در پی توسعه تجاری در دو سوی مرز باشند| فرسایش خاکی سیستان، افغان ها را دفن می کند
افغان ها با هدف بهره برداری حداکثری از آب های سطحی خود، سیاست های آبی را طراحی کرده که در نهایت گریبانگیر مردم افغانستان نیز خواهد شد. افغان ها با شعار تیل به جای آب، سد کمال خان را افتتاح کردند. افغان ها اگر چه به ظاهر خود را پایبند به حقابه می دانند و منظورشان از شعار تیل به جای آب این بوده که آب مازاد بر نیاز را با تیل معاوضه کنند، اما در عم،ل انگار به واقع در پی زیاده خواهی هستند.
اولتیماتوم یک ماهه کاظمی قمی به طالبان؛ زیر سوال رفتن اقتدار کشور و تشدید تشنگی سیستان
حدود یک ماه قبل، حسن کاظمی قمی در یک برنامه تلویزیونی، هشدار داد که ا"گر آب بود و طالبان ندادند، این حجت بر جمهوری اسلامی ایران تمام است که در این مسئله که جز حقوق اساسی ملت ایران است، چگونه رفتار کند و باید در طول یک ماه انجام شود"؛ با توجه به بی عملی از جانب متولیان امر در قبال اولتیماتوم کاظمی قمی، اقتدار کشور زیر سوال رفته و تشنگی سیستان تشدید شد.
سیاست های آبی افغانستان به جهات مختلف، امنیت ملی ایران را به مخاطره می اندازد
سیاست های آبی و سدسازی های افغانستان با دو هدف ابزار قرار دادن آب در حوزه سیاسی و مهندسی اجتماعی صورت می گیرد که در میان مدت علاوه بر به مخاطره انداختن امنیت آبی شرق ایران، خالی شدن منطقه از سکنه و اسکان گروه های قومی ضد ایران را به دنبال دارد.












































