علی اوسط هاشمی روز دوشنبه در گفت و گو با خبرنگار دیار عیار اظهار داشت: راهکارهای منطقه ای برای رسیدن به یک توافق میان یک استان و یک یا سه ولایت کارساز است، زمانی که بنده به گازرسانی استان فکر می کردم یکی از اهدافی که برای منطقه سیستان تعیین کرده بودیم، افزایش قطر لوله گازرسانی به منطقه سیستان بود که مازاد نیاز را بتوانیم به افغانستان بدهیم که بتوانیم حداقل یک یا دو ولایت را پوشش دهیم تا علاوه بر دریافت حقابه ۸۲۰ میلیون متر مکعبی بتوانیم سایر نیاز آبی را با گاز معامله کنیم. وی افزود: این موضع میتوانست ضامن خوبی برای دریافت آب باشد، زمانی که خدمات گاز را در زمستان سرد ارائه دهید، دیگر نمی توانید آن را قطع کنید همانطور که نمی توانید آب را قطع کنید، این مدل استانی بود که ما دنبالش بودیم و در طراحی های شرکت ملی گاز ایران برای انتقال خط گاز از زاهدان به سیستان این مهم دیده شده بود.
وی با اشاره به اینکه از ظرفیت های استانی می توان برای تهاتر آب بهره برد، بیان کرد: باید قرارداد ۱۳۵۱ مبنا قرار گیرد و جلوگیری از انحراف آب توسط بند کمال خان را دنبال کرد.
این کنشگر سیاسی در پاسخ به چگونگی ارزیابی وضعیت فعلی وزارت امور خارجه، اذعان کرد: آنگونه که آدم انتظار از یک وزارت خانه ای که نقش بین المللی دارد انتظار دارد و باید از ظرفیت، قابلیت، توانمندی بالا، برد کلام و نفوذ شخصیت افراد برخوردار باشد، ضعیف است.
وی ادامه داد: نوع تحرکاتی که در خارج از کشور وجود دارد را با نوع تحرکات در حوزه دیپلماسی مقایسه کنید، آنگونه که نیاز است که ما از حق و حقوق ملی مان در تعاملات موثر با جامعه جهانی نقش ایفا کنیم، این ظرفیت و توانمندی را اکنون نمیبینیم.
وی یادآور شد: زمانی یک شخص به تنها وزارت خارجه بود، تمام وزرای صاحب قدرت را به یک نوعی همراه می ساخت، با توجه به شرایطی که در عرصه بینالمللی علیه ما می گذرد به انتخاب وزیری روی بیاوریم، هر چند برخلاف اندیشه و نگاه ما و جریان سیاسی ما باشد، اما فهم ملی و منافع ملی در آن قوی باشد.
هاشمی تصریح کرد: همه چیز را نمی توان از دید دوستانه، سفارش و یا سهم خواهی جستجو کرد، در شرایط سختی که در حال دسته پنجه نرم کردن هستیم نباید از منافع خویش غافل شویم.
وی خاطرنشان کرد: باید از میان بهترین ها، قویترین ها و متنفذ ترین ها یک نفر را پیدا کرد و سکان امور بین المللی را به دستش سپرد که با اطمینان منافع کشور را جستجو کند و نقش پیش گیرانه داشته باشه تا یک موقع خدایی نکرده مجدد کشور را ذیل فصل هفتم و مباحث دیگر قرار ندهند که با تهدیدات جدی روبه رو شویم.
استاندار اسبق سیستان و بلوچستان اضافه کرد: نسخه اول سند آمایش استانی سیستان و بلوچستان را زمانی که به بنده تحویل دادند، سوالم این بود که تاثیر کشورهای همسایه را در طرح آمایش چگونه دیدید؟ در آن زمان این مهم دیده نشده بود، گفتم سند را اصلاح کنید، زیرا ما نمیتوانیم به توسعه استان منهای پاکستان، افغانستان و عمان فکر کنیم.
وی اظهار کرد: دستور دادم سند را برگردانند و توسعه ای که بر اساس تعامل با کشورهای همسایه باشد و ظرفیت منطقه ای ایجاد کند را جستجو کنند، ما به ایورا، اجلاس ایورا و کشورهای حاشیه اقیانوس هند فکر می کردیم و اعتقاد داشتیم این یک آتلانتیک آینده برای جهان است.
وی تاکید کرد: این دیدگاهها را باید در نگاه توسعه ای ببنیم، نگاه سطحی که با چشم مردم بازی شود سیاست نیست، سیاست چیزی است که با نگاه عمیق مردم نسبت به منافع ارتباط قوی داشته و در تناسب باشد تا تعادل را برای پیشرفت ایجاد کند.








