انتصاب یک مدیر غیر بومی در دانشگاه زابل در حالی اتفاق می افتد که این دانشگاه با یک مدیر غیر بومی دوران ناخوشایندی را پشت سر گذاشت و نقدهای بسیاری به همراه داشت. پس از تغییر مدیریت بومی در دانشگاه پیام نور و سپردن کرسی به یک غیر بومی این دومین انتصاب غیربومی در یک دانشگاه است، آن هم دانشگاه منطقه ای از کشور که از معضلات مختلف اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و مدیریتی در رنج است و نیاز دارد تا دانشگاه با پژوهش در باب آسیب های مختلف منطقه به کمک توسعه سیستان برآید.
حال این سوال مطرح است که آیا در استان یک سیستانی یا بلوچ نخبه در حد ریاست دانشگاه زابل وجود نداشت بر این کرسی تکیه زند؟ چرا مدیران ارشد استانی و نمایندگان مجلس نسبت به این انتصاب اعتراض نکردند؟ چرا استاندار یا فرماندار زابل نسبت به این انتصاب موضع نگرفتند؟ آیا اگر تصمیم گیران استانی از بومیان بودند باز هم جناب وزیر به خود اجازه میداد چنین انتصابی انجام دهد و تحصیل کردگان بومی را ندیده گیرند؟
ارجحیت داده غیر بومی ها بر نخبگان بومی در درازمدت پیامدهای بزرگتری از آنچه شاهدش هستیم، رقم خواهد زد. خشکسالی، محیط زیست در معرض خطر، تعطیلی صید و صیادی و بحران کشاورزی و دامداری قبل از آنکه ریشه در شرایط زیست محیطی داشته باشد محصول تفکرات اشتباه و تصمیم های غلط است. دانشگاه زابل اگر در مسیر علم قرار گیرد، بستر تغییر نگرش های غیرعلمی را رقم خواهد زد.
