نامه سرگشاده گلایه آمیز یک سرمایهگذار به استاندار بابت همراهی دستگاههای دولتی و به ویژه جهاد کشاورزی زابل با یک متصرف
در بخشی از این نامه آمده است: به عنوان فردی سیستانی و علاقمند به سرمایهگذاری در زادگاه خود، ریشه اصلی عقبماندگی سیستان را نه در کمبود منابع، بلکه در عملکرد بخشی از مدیران میدانم؛ مدیرانی که به جای اتکا به قانون، عدالت و حراست از حقوق عمومی، روابط شخصی، رفاقتها و ملاحظات قومی را بر مصالح مردم ترجیح میدهند. بدیهی است تا زمانی که این چرخه ناصحیح اصلاح نشود، مسیر سرمایهگذاری و توسعه در سیستان همچنان دشوار و پرهزینه خواهد بود.
سیستان و داستان توسعهای که هیچوقت آغاز نشد
در کشوری که توسعه به شعار تبدیل شده و نه سیاست، باید ایستاد و دوباره نگاه کرد؛ چرا بسیاری از مناطق از جمله سیستان، همچنان درگیر بحران هستند. چرا با گذشت بیش از چهار دهه از انقلاب، محرومیت نهتنها کم نشده، بلکه گاه به شکل تازهتری بازتولید شده است؟
توسعه زابل و سیستان بدون تغییر مدیران میانی و پایه امکانپذیر نیست/تغییرات از مدیران زیرمجموعه فرمانداری ها شروع شود
انتصاب فرماندار ویژه زابل در حالی اتفاق می افتد که در انتظار آغاز به کار دولت چهاردهم هستیم. اگر چه این انتصاب در زمانی صورت پذیرفته که رییس جمهور منتخب و سرپرست ریاست جمهوری خواهان جلوگیری از انتصابات غیرضروری بوده اند، اما با این وجود این انتصاب انجام شده است و چند ماه انتظار برای ارزیابی عملکرد وی زمان زیادی نیست.
تداوم انتصابات غیر بومی
از دیرباز تاکنون انتصابات غیر بومی در استان مورد اعتراض مردم بوده، اما به دلیل اینکه مدیران ارشد استانی غیر بومی هستند در به کارگیری نیروهای بومی در سطوح میانی سماجت به خرج نمی دهند. حضور استانداران غیربومی که دغدغه کمتری نسبت به استفاده از مدیران بومی دارند، سیستان و بلوچستان را در زمره استان های محروم کشور قرار داده است.

































