در روزگاری که سرمایه اجتماعی مهم‌ترین پشتوانه هر نهاد حاکمیتی به شمار می‌رود، کوچک‌ترین نشانه‌های تبعیض و انحصار می‌تواند به فرسایش اعتماد عمومی بینجامد. اعتمادی که بازسازی آن بسیار دشوارتر از حفظ آن است. ماجرای واگذاری موسوم به خط سفید به برخی کارکنان و اعضای خانواده مدیران اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی سیستان و بلوچستان، آن هم به صورت گزینشی و بدون اطلاع‌رسانی شفاف به صاحبان جراید و فعالان رسانه‌ای، مسئله‌ای صرفاً اداری یا محدود به چند امتیاز ارتباطی نیست، بلکه موضوعی است که به اصول بنیادین عدالت، شفافیت و پاسخگویی، گره خورده است.

در روزهایی که کشور بیش از هر زمان دیگری به انسجام ملی، اعتماد عمومی و هم‌افزایی همه نیروهای اجتماعی نیازمند است، برخی تصمیم‌ها و رفتارهای اداری نه‌تنها کمکی به آرامش و همدلی نمی‌کنند، بلکه خود به منشأیی برای رنجش، بی‌اعتمادی و احساس تبعیض بدل می‌شوند. ماجرای موسوم به خط‌های سفید و اینترنت پرو، که این روزها به یکی از بحث‌برانگیزترین موضوعات افکار عمومی تبدیل شده، از همین جنس است.

این روزها حال فرهنگ، هنر، ادبیات و کتاب‌خوانی در سیستان و بلوچستان خوش نیست. واقعیتی که اهل فرهنگ و دلسوزان این سرزمین به‌خوبی لمس می‌کنند. در چنین شرایطی، انتظار از مدیران فرهنگی نه تولید امیدهای واهی و نه تزریق ناامیدی مضاعف است، بلکه حداقلی‌ترین وظیفه آنان، سخن گفتن با دقت، صداقت و مسئولیت‌پذیری است. اما هنگامی که از تریبون‌های رسمی، ادعاهایی دور از واقعیت و فاقد پشتوانه آماری مطرح می‌شود، نه‌تنها شأن فرهنگ ارتقا نمی‌یابد، بلکه اعتماد عمومی نیز بیش از پیش فرسوده می‌شود.

تصویربرداری فیلم کوتاه «خودکشی نوازنده سنتی» به نویسندگی، کارگردانی و تهیه‌کنندگی مشترک سلطانعلی عابدی و محمدمهدی عابدی در زاهدان به پایان رسید و این اثر هم‌اکنون در مرحله تدوین نهایی قرار دارد. رضا خدادادبیگی، بازیگر نام‌آشنای سیستان و بلوچستان، نقش اصلی این فیلم کوتاه را ایفا می‌کند.

عطاالله اکبری معاون عمرانی استاندار سیستان و بلوچستان در بازدید از سد جریکه، با دستاوردسازی مجدد، ورود سیلاب به منطقه را ماحصل گفتمان و دیپلماسی محلی عنوان‌ کرد؛ اظهار نظر اکبری، ادعای نماینده سیستان را نقض کرد.

فراخوان نهمین جشنواره مطبوعات و رسانه‌های سیستان و بلوچستان در حالی از سوی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان منتشر شده است که رویکردهای مدیریتی این مجموعه پرسش‌های جدی درباره التزام آن به اصول آزادی بیان و حقوق صنفی اهالی رسانه ایجاد کرده است. تحریریه پایگاه خبری تحلیلی دیار عیار با بررسی میدانی عملکرد این اداره کل و با استناد به شواهد عینی، به این نتیجه رسیده که مشارکت در این رویداد، نوعی مشروعیت‌بخشی به جریانی است که نه تنها حامی رسانه‌های مستقل نیست، که خود به عاملی برای محدودیت و پیگرد فعالان مدنی تبدیل شده است.

اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی سیستان و بلوچستان، بار دیگر در کانون گفت‌وگوهای فرهنگی استان قرار گرفته است، نه به پاس خلق رویدادی نو، بلکه به دلیل تکرار الگویی آشنا از ناکارآمدی، انحصار و وعده‌های تحقق‌نیافته. این ساختار به ظاهر نهادینه‌شده، به مثابه تیغی دو لبه عمل می‌کند که هر مدیر تازه‌نفسی را میان همراهی با جریان انحصاری حاکم یا مقاومتی بی ثمر قرار می‌دهد.

پرونده فعالیت دی‌جی‌ها در سیستان و بلوچستان، فراتر از یک بحث محدود محلی، تبدیل به نمادی گویا از تقابل ناکارآمدی سازوکارهای مدیریت فرهنگی با پدیده‌های نوپدید اجتماعی شده است. روایتی که از لابلای گفتگوها و تجربیات میدانی بیرون می‌آید، حکایت از دور باطلی دارد؛ یک پدیده اجتماعی-اقتصادی زنده و پویا، یک خلاء قانونی و شرح وظایف و مدیریتی که در نوسان میان انکار، حذف مقطعی و فرار از مسئولیت، گرفتار آمده است.

معاون عمرانی فرمانداری ویژه شهرستان زابل در خصوص تخریب فونداسیون سازه پلاتو زابل، از عدم ارسال نقشه مستندات فنی این پروژه توسط اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی سیستان و بلوچستان خبر داد، این‌که ارشاد استان حتی پاسخ مجموعه معاونت استاندار و فرمانداری ویژه زابل را نمی‌دهد، نگرانی اهالی فرهنگ، هنر و رسانه را افزایش داده است.

پروژه‌های فرهنگی، آیینه‌ی تمام‌نمای تدبیر و درایت مدیریت یک جامعه هستند، اما گاه این آیینه، آن‌چنان غبار می‌گیرد که نه تنها تصویری روشن بازنمی‌تاباند، که خود به صحنه‌ای برای نمایش کاستی‌ها تبدیل می‌شود. ماجرای پلاتوی در حال ساخت زابل، از یک نگرانی فنی متعارف فراتر رفته و به نمادی گویا از بحرانی چند بُعدی بدل گشته است. بحرانی که ریشه در مدیریت منزوی، ارتباطات آسیب‌دیده و شکافی عمیق بین شعار و عمل دارد. این رویداد، دیگر صرفاً درباره‌ی استاندارد نبودن یک سازه نیست، بلکه آزمونی است برای سنجش ظرفیت نهادهای فرهنگی در تحمل نقد، پایبندی به شفافیت و تعامل سالم با جامعه‌ی هنری و رسانه‌ای.