نماینده سیستان گفت: شرکت ملی گاز متعهد شد حدود ۲ و نیم همت برای گازرسانی به روستاهای باقی،‌مانده اختصاص دهد و این پروژه تا پایان سال ۱۴۰۵ به اتمام برسد.

وقتی مدیرکل روابط عمومی استانداری در نشست خبری از زبان مدیرعامل آب منطقه‌ای اعلام می‌کند که مسائل آبی محرمانه است و نمی‌توان درباره آن سخن گفت، در واقع شاهد تحریف خطرناکی از مفهوم امنیت ملی هستیم. این پاسخ مدیریت آب منطقه ای نه تنها پاسخی مطلوب نیست، بلکه فرار از پاسخگویی است که خود به تهدیدی علیه منافع ملی تبدیل شده است. اما پرسش اساسی این است که مرز میان محرمانه و غیرمحرمانه بودن اطلاعات آبی دقیقاً کجاست و چه کسی حق دارد این مرز را به دلخواه جابه‌جا کند؟

نشست سه‌ جانبه‌ای با محوریت بررسی تعرفه برق مناطق گرمسیری استان با حضور محسن حیدری مدیرکل هواشناسی استان، رحمدل بامری نماینده مردم شریف حوزه انتخابیه ایرانشهر بزرگ در مجلس شورای اسلامی، رجبی مشهدی مدیرعامل شرکت توانیر، رئیسی مدیرعامل شرکت توزیع نیروی برق استان، جمعی از معاونان وزارت نیرو و کارشناسان ذی‌ربط در محل وزارت نیرو برگزار شد.

جمعی از فعالان آب و محیط‌زیست سیستان‌وبلوچستان به «شینا انصاری»، رئیس سازمان حفاظت محیط‌زیست کشور، نامه‌ای سرگشاده نوشته و در‌ آن نسبت به وضعیت شکننده و بحران‌های محیط‌زیستی سیستان‌وبلوچستان به‌ویژه منطقه سیستان و ترک فعل‌های صورت گرفته، هشدار داده‌اند و درخواست اقدامی عملی کردند.

در روزگاری که خشکسالی چون زخمی کهنه بر پیکر سیستان نشسته است، اکنون آب‌های خروشان هیرمند از سد کجکی سرریز می‌شود؛ گویی طبیعت خود حکمی دیگر صادر کرده است. آن‌چه سال‌ها از سوی حاکمان افغانستان با بهانه‌ی کمبود آب انکار می‌شد، امروز در قامت سیلابی عظیم، حقیقت را فریاد می‌زند.

سال های 1401 و 1402 در پی بحرانی شدن وضعیت آب مخازن چاه نیمه و به خطر افتادن امکان تامین آب شرب منطقه سیستان، اقداماتی ضرب الاجلی در دستور کار مسئولان قرار گرفت تا بر این چالش جدی فائق آیند و در این رهگذر عزیزان دلسوز زیادی متحمل سختی ها و مرارت های فراوان شدند که همواره مورد تقدیر و تحسین هستند. همگان شاهد تلاش شبانه روزی دستگاه های متولی از جمله وزارت نیرو بودیم و هستیم.

این روزها با ورود آب از فراه رود به سابوری و از هیرمند به چاه نیمه ها بار دیگر نمایندگان، محیط زیست و برخی مقامات با استوری کردن تصاویر ورود آب و انتشار خبر آمدن آب در پی بهره برداری از رخدادی هستند که نه در آمدنش نقشی داشتند و نه می دانند منشاء این آب چیست و به چه میزان و تا کی تداوم خواهد یابد.

طرح بزرگترین آب‌شیرین‌کن فراساحلی جهان در منطقه دشتک سیستان به عنوان طرحی اشتباه که منجر به هدر رفت منابع مالی شد و در آینده صدمات جبران ناپذیری به منابع آب، خاک و محیط زیست منطقه وارد خواهد کرد، واکنش معاون شرکت آب و فاضلاب کشور را برانگیخت، اما در شبه جوابیه این مقام مسئول به تشریح اقدامات صورت گرفته پرداخته شد، اما ایرادات و چالش‌های اصلی طرح بی پاسخ ماند.

تغییر اقلیم، مهار و انحراف رودخانه های تغذیه کننده، حفر چاههای زیاد، توسعه کشاورزی و صنعت، آلودگی آبها، تجاوز به حریم تالابها و... از جمله عوامل وضعیت بغرنج فعلی تالابها بعنوان غنی ترین اکوسیستم های کشور به شمار می روند. بطوریکه خشک شدن بخش های زیادی از این پهنه های آبی خسارات زیادی را متوجه زیستمندان و جوامع دور و نزدیک کرده است.

این روزها سفر عراقچی وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران به افغانستان تحت حاکمیت امارت اسلامی طالبان، بار دیگر موضوع حق آبه سیستان بر اساس معاهده ۱۳۵۱ را بر سر زبان ها انداخته است و یک سوال مهم را به ذهن متبادر می سازد که آیا پایبند کردن افغان‌ها به معاهده راه حل دیپلماتیک دارد؟