چالشهای مربوط به حقابه سیستان و وضعیت ذخیره آب چاه نیمهها که تبعات غیر قابل انکاری برای زاهدان داشته، تامین آب شرب را به دغدغه اصلی متولیان منابع آب استان تبدیل کرده است و در این خصوص بهرهگیری از کلیه ظرفیت های موجود میبایست در دستور کار قرار گیرد.
یکی از مهمترین و پایدارترین این ظرفیت ها جایگزینی پساب تصفیه خانه های فاضلاب با منابع آبی دست اول مورد استفاده در فضای سبز و صنعت و بازتخصیص این منابع جهت مصارف شرب است.
بخش مهم و قابل توجهی از آب شرب و چاه های زاهدان صرف صنعت و فضای سبز نهادهای دولتی و شهرداری میشود. اگر ظرفیت تصفیه خانه جایگزین این قسم مصارف گردد در حدود ۴۰ میلیون لیتر در روز در چرخه مصرف شهروندان این شهر باقی خواهد ماند به عبارت دیگر آب مصرفی ۱۵۰ هزار نفر تامین خواهد شد.
عدم تکمیل زیرساختهای لازم جهت انتقال و پمپاژ پساب به داخل محدوده شهری، باعث شده تا در سالهای گذشته بخش قابل توجهی از این نعمت گرانبها از طریق رودخانه لار از دسترس خارج شود. این موضوع علاوه بر هدررفت پساب باعث ایجاد تغییرات در حریم و مسیر طبیعی رودخانه و بروز مشکلات بهداشتی و زیست محیطی در اطراف شهر زاهدان شده بود.
گویا علی رغم تلاشهای متولیان تامین اعتبارات مالی پروژهها، با توجه به تحریمها، مشکلات اقتصادی موجود و تورم سالانه میزان تخصیص اعتبارات با نیاز پروژه همخوانی نداشته که این موضوع مانع تکمیل این پروژه شده است.
طبق اعلام یکی از مشاورین شرکت آب منطقهای استان آن مجموعه با هدف بهره برداری هرچه بیشتر از پساب تولیدی اقدام به چندین مرحله بازنگری در اجرای طرح و نهایتا اجرای پروژه نموده که با اقدامات انجام شده از سال ۱۳۹۵ پساب در اختیار شهرداری و فرودگاه زاهدان قرار گرفته و در شرایط فعلی نیز علاوه بر مصرف کنندگان مذکور، شرکت شهرک های صنعتی، دانشگاه سیستان و بلوچستان و دانشگاه علوم پزشکی در حال استفاده از پساب میباشند؛ اما استفاده کامل از پساب نیازمند همت دستگاه های بهره بردار بوده تا با تکمیل زیرساخت ها و حذف واقعی برداشت از منابع آب دست اول مصرفی در فضای سبز و صنایع غیر بهداشتی، به تامین آب شرب شهروندان شهر کمک نمایند.
محسن نظری
