اگر یک نگاه اجمالی به لیست مدیران ارشد استانی بیندازیم به عمق فاجعه پی خواهیم برد. برخی اظهار نظرها از سوی کسانی صورت می پذیرد که به تاریخچه و نوع ارتباطات سیستانی ها و بلوچ ها آگاهی ندارند و به جای تلاش برای حل بحران، به وخامت اوضاع می افزایند.
سخنان اخیر امام جمعه زابل و توهین به مسجد مکی باعث کدورت های بسیاری شد. تریبون ائمه جمعه، محل ایجاد وحدت و حل مشکلات است و قرار نیست بر وخامت اوضاع بیفزاید. همانطور که از جناب مولوی عبدالحمید توقع می رود عملیات های تروریستی در جنوب استان را محکوم کرده و با خانواده داغدیدگان این حادثه تروریستی، همدلی و همدردی کند، دو چندان از افراد نزدیک به حکومت توقع می رود خویشتنداری کرده و برای خوشایند عده ای محدود، سخنانی تفرقه افکنانه بر زبان نیاورند. مسجد مکی و شخص مولوی عبدالحمید برای قوم بلوچ قابل احترام است و اگر نقدی هم بر آن داریم نباید همراه با توهین ادا شود. از سوی دیگر ساکنان استان و به ویژه سیستانی ها را جدایی از قوم بلوچ نیست و همانطور که در یک دوره کهن تاریخی در جوار و کنار هم زندگی کرده اند باز هم این روند ادامه خواهد داشت و نمیتوان یک قوم را به نفع دیگری یا به خواست عده ای تندرو حذف کنیم.
در حال حاضر خواست گروهک های تروریستی رودررو قرار دادن سیستانی و بلوچ است تا در اوضاعی آشفته، قدرت مانوری بیشتری داشته باشند. پس به جای تحریک و تهدید دیگری، راه گفت و گو را باز کرده و در مقابل گروهک ها متحد شویم.
نه ماجرای جمعه تلخ زاهدان به قوم سیستانی ارتباط دارد و نه ترورهای اخیر مورد قبول اکثریت قوم بلوچ است. به جای گفتمان قهری بر مشترکات و سال ها زندگی با صلح انگشت بگذاریم تا مبادا در زمین خشونت طلبان بازی بخوریم.
مطالب مرتبط:
امنیتی شدن استان، توسعه را تبدیل به رویا می کند/ ریش سفیدان سیستانی ملاحظات و بی تفاوتی نسبت به رویدادهای استان را کنار بگذارند
مولوی عبدالحمید پیرو کدام مکتب سیاسی است؟
کسانی که هر روز ما را به خاطر مولوی تهدید به قتل می کنند چه رابطه ای با مسجد مکی دارند؟
تفاوت شعارهای داخل و بیرون دیوارهای مسجد مکی
