در چنین شرایطی می طلبد که همه دستگاه های دولتی برای کمک به مردم سیستان بسیج شوند. همانطور که وقتی زلزله می آید مقادیر زیاد کمک های دولتی و مردمی سرازیر می شود. در افغانستان سیل می آید، ایران کمک می کند. در ترکیه زلزله می آید، ایران با تمام قوا حاضر می شود. از آنجا که هنوز عمق فاجعه ای که در سیستان در شرف وقوع است درک نشده، موضوع خیلی جدی گرفته نشده است. اگر جدی گرفته می شد، درآمد طرح رزاق یا همان فروش سوخت مازاد شمال استان به جای واریزی به حساب مردم، تغییر هدف نمی داد و در اختیار قرارگاه غدیر برای وام دادن به متقاضیان قرار داده نمی شد.
نمایندگان حوزه سیستان با آن همه ادعا و سخن از تقوا و محکوم کردن منتقدان به تقوایی، چه کار می کنند؟ چرا در باره طرح رزاق سکوت کرده و واقعیت ها را به مردم حوزه انتخابیه خود نمی گویند؟
چرا دولت را مجاب به عرصه کمک های مالی و کالایی به مردم سیستان نمی کنند؟
حتما باید به مانند قحطی دهه های دور عده ای بمیرند تا عمق فاجعه فهمیده شود؟ کسی نمی خواهد علاج قبل فاجعه کند؟
مطالب مرتبط:
طرح رزاق در سیستان از وعده تا عمل| پروژه فریب مردم توسط نمایندگان یا دولت؟
چرا نمایندگان سیستان طرح استیضاح وزیر امور خارجه را کلید نمی زنند؟
تفاوت میان نمایندگان مجلس و اهالی رسانه، مصونیت است| نمایندگان برای رفع بحران سیستان کم کاری کردند| چرا نصب دستگاه سنجش میزان آب در رودخانه هیرمند پیگیری نمی شود؟
نمایندگان میان مردم و همراهی با دولت برای ماندگاری در قدرت یکی را انتخاب کنید
