دکتر حجت میان آبادی، پژوهشگر دیپلماسی آب و عضو هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس در رشته توییتی در شبکه ایکس نوشت: حال سوال اینست که علیرغم بارش های گسترده درسال آبی جاری، چرا حقابه ایران توسط افغانستان داده نمی شود؟ این درحالیست که بهانه عدم تأمین حقابه هیرمند در سالهای گذشته توسط افغانستان، خشکسالی ونبود آب اعلام می شد.
وی افزود: مقامات افغانستان با این میزان حجم گسترده آب از یک سو و ادعاهای متعدد در همکاری آبی؛ مکرر عدم پایبندی عملی به معاهدات مشترک در مسأله آب را نشان داده اند.
وی تصریح کرد: این درحالیست که وزیر آب وانرژی طالبان اعلام کرد که به مقامات ایران اطمینان میدهیم اجازه نخواهیم داد که حتی یک قطره آب بهسمت گودزره منحرف شود و حکومت مقامات طالبان هرگونه انحراف آب بهسمت گودزره را«حرام» اعلام کرده است و رهبر طالبان از این موضوع که آبی بهسمت این شورهزار برود، ناراحت است.
عضور هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس ادامه داد: حال سوال این است که چرا علیرغم بارندگی های گسترده و سیل های متعدد در هیرمند، افغانستان همچنان از تأمین حقابه قانونی هیرمند امتناع می ورزد؟
وی اضافه کرد: عدم شناخت ابعاد مسأله و مشخص نبودن استراتژی ها، رویکردها و سیاست های کشور در تعاملات هیدروپلیتیکی، سبب شده است که کشور تحت بازی و فشار شدید هیدروپلیتیکی کشور های با سرمایه گذاری کشورهای خارجی قرار گیرد، لذا مجدد تأکید می شود که مسأله پایبندی افغانستان به معاهدات آبی خشکسالی و ترسالی نیست.
وی خاطرنشان کرد: خشکسالی و بعد از آن بهانه جویی های دیگر در زمان ترسالی، تنها بازی در زمین خرید زمان توسط افغانستان جهت تکمیل سازه های آبی بالادست و برخلاف معاهده ۱۳۵۱ هیرمند است، بنابراین خشکسالی و نبود آب پشت سد، یک زمین بازی است که برخی مقامات در افغانستان با مشورت کشورهای ثالث، علیرغم ادعاهای مکرر در حال پیاده سازی و اجرای آن هستند و سال هاست نسبت به بازی خوردن در این زمین به مسوولان هشدار داده ام.
میان آبادی یادآور شد: بر این اساس، شناخت و سپس تدوین استراتژی های مشخص هیدروپلیتیکی برای عدم تبدیل آب به ابزار مناقشه در منطقه و ایجاد درک مشترک از فرصت های آب های مشترک فرامرزی، برای دولت و ملت دو کشور ضروری است.








