درباره پیمان دفاعیِ پاکستان، عربستان و ترکیه
پيمان دفاعي سهجانبه پاکستان، عربستان سعودي و ترکيه که روز جمعه به امضاء سران اين سه کشور رسيد و «پيمان مکه» نام گرفت، با تفاسير گوناگون مواجه شده است. عدهاي آن را يک همپيماني براي مقابله با ايران دانستند، عدهاي رژيم صهيونيستي را مخاطب اين پيمان معرفي کردند و عدهاي ديگر آن را سپری در برابر ترکيبي از تهديدات احتمالي که با توجه به تحولات سريع منطقه متوجه عربستان، ترکيه و پاکستان است قلمداد کردند.
نرمالسازی مسیر ریلی زاهدان-تفتان؛ تقویت عمق استراتژیک ایران در شبهقاره
در هندسهی قدرت و سیاستگذاریهای کلان، مبحث دیپلماسی، تنها محدود به میزهای مذاکره نیست؛ گاهی یک ریلگذاریِ دقیق، بیش از صدها ساعت گفتگو، قدرت چانهزنی یک کشور را در منطقه افزایش میدهد. خبر اخیر مبنی بر نرمالسازی مسیر ریلی زاهدان تا ایستگاه تفتان پاکستان و اخذ کد گمرکی اختصاصی برای این ایستگاه، از آن دسته تحولاتی است که باید فراتر از یک خبر فنیِ ساده به آن نگریست. این اتفاق، نماد تقویت عمق استراتژیک ایران در پاکستان است؛ مفاهیمی که پیش از این شاید تنها در متون تئوریک یافت میشد، اما امروز بر روی ریلهای فولادی در مرز میرجاوه در حال تبدیل شدن به واقعیتهای اقتصادی هستند.
خط ریلی میرجاوه تا تفتان پاکستان اصلاح میشود
استاندار سیستان و بلوچستان از توافق ایران و پاکستان برای اصلاح خط ریلی میرجاوه تا تفتان در خاک پاکستان خبر داد و گفت: این اقدام، گامی مهم برای تسهیل ترانشیپ کالا و توسعه مبادلات تجاری میان دو کشور است.
سیگنال نمادین در تهران؛ تغییر پارادایم ایران در قبال افغانستان
حضور «احمد مسعود» رهبر جبهه مقاومت ملی افغانستان و «محمد محقق» رهبر حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان در مراسم وداع با رهبر شهید در تهران، نشانهای از یک سیگنال نمادین جهت تغییر پارادایم در سیاست خارجی ایران در قبال افغانستان است. اهمیت این حضور زمانی آشکارتر میشود که آن را با آیین وداع با «سید ابراهیم رئیسی» رئیسجمهور سابق مقایسه کنیم؛ مراسمی که در آن به هیئت جبهه مقاومت ملی افغانستان اجازه حضور داده نشد. اما در مراسم اخیر، نه تنها این حضور محقق شد، بلکه مجری برنامه نیز رسماً از آنها تحت عنوان «هیئت عالی مقاومت افغانستان» یاد کرد.
وقتی آب هست اما «آب منطقهای» نیست / نقد صریح عملکرد متولیان مدیریت آب در سیستان و بلوچستان
در استانی که سیلابهایش به دریا و روانآبهایش به پاکستان میرود، اما مردمش تشنهاند، سؤال دیگر این نیست که آب کم است یا نه؛ سؤال این است که متولیان آب، چه کردهاند و چه نکردهاند؟
به دستگاههای ملی برای حل بحران گرد و غبار سیستان امیدی نداریم/ محیط زیست اردیبهشتماه اعلام کرد که بودجه مطالعاتی ندارد/ محیط زیست با عبور راهآهن از تالاب هامون مخالفت میکند اما اقدامی برای تالاب نمیکند/از سیستم دولتی و دانشگاهی استان چیزی در نمیآید/ اگر مشاوری در سطح ملی برای حل بحران گرد و غبار وجود ندارد، مشاور خارجی معرفی کنید
معاون هماهنگی امور عمرانی استانداری سیستان و بلوچستان با ابراز ناامیدی از همکاری وزارتخانههای کشوری، خواستار حل محلی بحران ریزگردهای سیستان شد.
جیشالظلم؛ تشدید واپسماندگی برای بقا/ دولت و نخبگان بلوچ چه نقشی دارند؟
گروهکهایی نظیر جیشالظلم برای همراه کردن جامعه محلی و یارگیری از میان جوانان، نیاز به توسعه نیافتگی سیستان و بلوچستان دارد، در این راستا به بهانه مبارزه برای احقاق حق جامعه بلوچ، با ایجاد شائبه تغییر ترکیب جمعیتی و انجام اقدامات تروریستی، گروگانگیری و آسیب زدن به کارگاههای عمرانی، از طریق فرار سرمایه و ایجاد جو روانی به دنبال کُند کردن روند توسعه هستند.
واقعیت تاریخی و افسانه جدایی بلوچها
در آیین تشییع جنازه ملا کمال، مولوی کرد از چهرههای شاخص مذهبی بلوچستان با تجلیل از منش والای آن مرحوم، در سخنان خویش مردمان این سامان را ملت بلوچ خواند. این تعبیر هر چند ممکن است برخاسته از بیتوجهی به بار معنایی آن باشد یا از روی قصد به کار رفته باشد، شایسته تأمل است. باید دانست که واژگان، حاملان معنا هستند و بهکارگیری نابجای آنان، ناخواسته آب به آسیاب اندیشههای تجزیهطلب میریزد و حریم تمامیت ارضی ایران عزیز را نشانه میرود.
پاکستان متوجه خطر شدید طالبان شد، اما ایران نه!
شهر «دوحه» مرکز قطر که در سال 1400 محل گفتگوهاي پاکستان، آمريکا و گروه تروريستي طالبان براي تحويل دادن افغانستان به طالبان بود، حالا به محلي براي گفتگوهاي پاکستان و طالبان براي حل و فصل اختلافات و پايان دادن به جنگ خونين ميان اسلامآباد و طالبان شده است.
حمایت طالبان از غیرمسلمان در برابر مسلمان!/هنگامی که به مردم خود میرسد فریاد وااسلام آنان بلند میشود
واقعگرایی طالبان از جهت کلی مثبت است ولی از این جهت که برخلاف روابط خارجی، همچنان در داخل به حقوق مردم بهویژه زنان تن نمیدهد و آنان را به نام دین سرکوب میکند، مایه تاسف است. این حکومت برای بقای خود به سازش خارجی و حتی حمایت از غیرمسلمان در برابر مسلمان تن میدهد، ولی هنگامی که به مردم خود میرسد فریاد وااسلام آنان بلند میشود.































