استاندار سیستان و بلوچستان در یکی از سخنرانی‌ خود با لحنی قاطع، خود را فارغ از تعلقات گروهی خواند و بر وحدت ملی تأکید کرد. منصور بیجار با صراحت اعلام داشت که به سخن همه جریان‌ها، گروه‌ها و صاحب‌نظران گوش می‌دهد و در نهایت به استقلال رأی، تصمیم می‌گیرد. این سخنان در ظاهر، نویدبخش رویکردی فراگیر و مشارکتی در مدیریت استان است، اما واقعیت میدانی روایتی متفاوت از این ادعاها ترسیم می‌کند. پرسش اساسی این است که آیا این استقلال رأی صرفاً در قالب شعار باقی مانده، یا در عمل نیز تجلی یافته است؟

در عصر حاضر، شاهد تحولی عمیق در نحوه شکل‌گیری و انتشار گفتمان‌های سیاسی-اجتماعی هستیم. فضای مجازی به عرصه‌ای تبدیل شده که در آن جریان‌های مختلف درصدد بازتعریف هویت‌های قومی و تاریخی برآمده‌اند. یکی از بارزترین مصادیق این پدیده، فعالیت‌های گسترده جدایی‌طلبان بلوچ در شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌های دیجیتال است که با اتکا به روش‌های نوین تبلیغاتی، درصدد بازنویسی تاریخ و بازسازی هویت قوم بلوچ برآمده‌اند.

فرمانده‌ ‌‌قرارگاه قدس‌ جنوب شرق سپاه گفت: امنیت بسترساز توسعه و پیشرفت است؛ در تمام تاریخ بلوچستان هیچگاه خیانت به حکومت را از این مردمان ندیده‌ایم و برخی از اظهارات ما نباید حرف‌های تجزیه‌طلبانه را به قوم عزیز بلوچ منسوب کند.

در تاریخ معاصر ایران به دلیل نیاز کشورهای غربی به منابع شرق برای توسعه و کسب ثروت و در دسترس داشتن منابع مادی از قبیل تکنولوژی، ارتش مدرن و ... به استعمار سرزمین های شرقی دست می‌زدند، گاه برای حفظ مستعمرات ترکیب ژئوپلیتیک کشورها را دستخوش تغییر می دادند، در این میان بی کفایتی حاکمان سرزمین و ضعف نظامی کشورها نیز مزید بر علت می شد. تجزیه ایران موجب شد که بسیاری از اتباع ایرانی در چهار گوشه ایران از مام میهن جدا شوند و اکنون در یک جغرافیای سیاسی جدید مشغول زیستن هستند.

از دلیل رد صلاحیت معین الدین سعیدی، نماینده چابهار و عضو کمیسیون کشاورزی، آب، منابع طبیعی و محیط زیست مجلس اطلاعی نداریم، اما تاملی در باره تاثیر و کارکردهای فرهنگی نطق‌ها، سخنرانی ها و مصاحبه های وی در مواجهه با تحرکات و تبلیغات تجزیه طلبان و وفاق قومی و مذهبی در استان خالی از لطف نیست.

رویدادهای اخیر زاهدان ایجاب می کند تا ضرورت وحدت اقوام بیش از هر زمان دیگری جدی تر گرفته شود. تکلیف آنانی که آبشخور فکری شان ریشه در آنسوی مرزها دارد و خشونت و گسترش آنرا در سطح جامعه شهری و روستایی استان سرلوحه کارشان قرار داده اند مشخص است. حمله به کلانتری ۱۶ که با درایت مامورین انتظامی طبق برنامه تروریست ها به کشتار گسترده ختم نشد ذات خشونت طلبانه شان را بر دو قوم بزرگ سیستانی و بلوچ آشکار نمود و از سوی بزرگان هر دو قوم محکوم گردید.

انتشار چندین نوشته در دیار عیار در خصوص نقش تجزیه طلبان در جمعه تلخ زاهدان باعث القای یک تفکر اشتباه در میان دوستان و مخاطبان ما شده است. به همین دلیل نیاز بر توضیحات تکمیلی دیدیم.

مادامی تحرکات تجزیه طلبی بر پایه های قوم گرایی و عدم توسعه یافتگی در سیستان و بلوچستان به چشم می خورد، ایجاد زیرساخت‌های حیاتی و اقتصادی مشابه آن چه که در زمان جهاد سازندگی انجام می شد و نه مدیریت جهادی شعار گونه ترویج یافته در دولت سیزدهم و همچنین اشاعه فرهنگ ملی بسیار حائز اهمیت است.

روزهای سراسر ترس و وحشت در زاهدان واقعیات تلخی را عیان ساخت، شعله های زیر خاکستر جهل و ناآگاهی به بهانه ای نمایان شد و ناکارآمدی نتیجه نظام آموزشی را در زاهدان و سیستان و بلوچستان عیان کرد.

پس از درگیری‌های زاهدان و کشته شدن تعدادی از افراد در جریان تعرض به کلانتری ۱۶ این شهرستان و به وجود آمد، با توجه به فضای احساسی جامعه و موج سواری گروه های تجزیه طلب، در صورت اظهار نظر کارشناسی روحانیون، روزنامه نگاران و روشنفکران برخلاف اهداف آن ها، مورد آماج هجمه تخریب این رسانه ها و افراطیون قرار می گیرند.