سی‌و‌پنجمین دوره جشنواره تئاتر سیستان و بلوچستان با پرده‌ای از ابهام و اعتراض به پایان رسید. جشنواره‌ای که قرار بود برآیند یک‌سال تلاش هنرمندان عرصه نمایش استان باشد، این بار با خلأ عجیبی در رأس جدول برگزیدگانش به اختتام رسید، خلأیی که شاید نماد بارزی از بحران عمیق‌تر مدیریتی باشد که در سال‌های اخیر دامنگیر این حوزه هنری شده است.

علی رغم‌ اینکه فرهاد شهرکی، نماینده سیستان، پیش از انتصاب سرپرست اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان زابل، مراتب اعتراض خود و اهالی فرهنگ و هنر سیستان را نسبت به این تغییر مدیریتی به استاندار سیستان و بلوچستان اعلام‌ کرد و‌ از وی درخواست کرد که از هرگونه اقدامی در خصوص انتصاب جلوگیری به عمل آید، اما بلافاصله این انتصاب انجام‌ شد و نگرانی‌ها را نسبت به آینده استان افزایش داد.

در بخشی از بیانیه جمعی از اهالی فرهنگ و هنر شهرستان زابل خطاب به مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی سیستان و بلوچستان آمده است: با عنایت به انتصاب فردی بدون کارنامه فرهنگی و هنری قابل تامل و با سابقه شکایت از یک فعال رسانه‌ای با سابقه همکاری با رسانه‌های رسمی، به عنوان سرپرست اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان زابل، از جنابعالی انتظار می‌رود اگر برای اهالی فرهنگ و هنر سیستان ذره‌ای ارزش قائل هستید، پیرامون این انتصاب و ملاک‌‌ و معیارهای این جابه‌جایی، برای اهالی فرهنگ و هنر سیستان توضیحاتی ارائه نمایید.

یک انتصاب ساده در اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان زابل‌به بحرانی فراتر از یک تصمیم اداری تبدیل شده است. ماجرایی که با اعتراض گسترده فعالان فرهنگی آغاز شد، اکنون به آزمونی برای شایسته‌سالاری در برابر طایفه‌گرایی تبدیل شده و پرسش‌های جدی درباره مدیریت فرهنگی در استان سیستان و بلوچستان را برجسته کرده است.

موج جدید انتصابات مدیریتی در سیستان و بلوچستان با واکنش‌های متفاوتی همراه شده است. بسیاری امیدوار بودند استاندار این بار از انتصابات ضعیف پرهیز کند و به جای معرفی افراد دم‌دستی، شایستگی و عملکرد گذشته را ملاک قرار دهد، اما انتصاب برخی افراد که پیشینه مدیریتی قابل توجهی ندارند، نگرانی‌ها را دوچندان کرده است.

نماینده ولی فقیه در سیستان و بلوچستان پس از انتخاب نعیم پناه به عنوان سرپرست شهرداری زاهدان در جلسه با اعضای شورای شهر، ضمن طرح این پرسش که چرا شورای شهر به جای ارتقای مدیریتی، سطح مدیریتی را تنزل داده است؟ عنوان کرد که "در شرایط بحرانی باید مدیری قوی‌تر از قبلی انتخاب شود و اگر شهردار نتوانسته پاسخگو باشد، معرفی معاون او به‌عنوان جایگزین، به‌نوعی کاهش سطح مدیریتی است. " این ایراد در انتصاب استاندار، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان و ... وارد است.

سیستان و بلوچستان، این خاک پهناور که در دل خود هزاران داستان ناگفته، چهره‌های فراموش‌شده و منظره‌های بکر را نهفته دارد، امروز در انتظار دوربینی است که با زبان سینما، حقیقت وجودش را روایت کند. اما این سرزمین که می‌توانست کانون تولید آثار سینمایی درخشان باشد، در تنگنای مدیریتی گرفتار آمده که نه تنها راه را بر فیلمسازان بسته، بلکه ماهیت فیلم کوتاه را نیز در هاله‌ای از ابهام فرو برده است.

در آستانه هفته دولت، زمانی که نهادهای اجرایی عملکرد خود را به محک آزمون می‌گذارند، نگاه‌ها بیش از پیش به سوی دستگاه‌هایی معطوف می‌شود که مأموریت رسالت‌گرای خود را با مسئولیت اجتماعی پیوند داده‌اند. اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی سیستان و بلوچستان، به منزله نهادی که بر دوش خود بار سنگین هدایت جریان‌های فکری و هنری این خطه از میهن اسلامی حمل می‌کند، در این میان جایگاهی ویژه و انتظاری مضاعف دارد.

در پی انتشار یادداشت این جانب در نقد عملکرد ساختار اداری فرهنگ و ارشاد اسلامی استان و اشاره به قهقرایی شدن آن، برخی دوندان با این استدلال که «سابق بر این نیز چنین ساختاری وجود داشته و ارتباطی به مدیریت کنونی ندارد» با نگارنده تماس حاصل نمودند. همین امر بذل توضیحاتی مبسوط و شفاف را ضروری می سازد

چون نغمه‌ی نام «عبدالسلام بلوچزاده» به عنوان گزینه‌ی بی‌بدیل تصدی منصب مدیرکلی فرهنگ و ارشاد اسلامی سیستان و بلوچستان در فضای اداری طنین انداخت، این قلمِ آگاه و چشمانی که سه دهه‌ی پر‌فراز و نشیب را به تماشا نشسته، یکسر از هرگونه نهال امید به اصلاحات در این عرصه، بی‌بهره گردید. بی‌شک جناب بلوچزاده، شخصیتی است وارسته، نیک‌منش و بلندهمت، لیکن تجربه‌ی دوران معاونت هنری ایشان، علی‌رغم منشِ محترمانه و سجایای اخلاقیِ ستودنی، حاکی از عملکردی سست و ناکارآمد بود.