ناکارآمدی در مدیریت شهری در زاهدان و نارضایتی مردم نسبت به عملکرد شهرداری، شُهره عام و خاص است. سهم خواهی نهادهای قدرت، طوایف، برخی لیدرهای مذهبی و تاثیر ساختار سنتی مذهبی بر نتیجه انتخابات، زاهدان را به یک روستای بزرگ تبدیل کرده است.
علی رغم اینکه ارتقای افراد در کرسیهای مدیریتی، امر بدیهی است، اما اگر دستگاه یا سازمانی عملکرد قابل قبولی نداشته باشد و پس از استعفا یا عزل مدیر دستگاه، معاون وی جایگزین شود، دور از منطق است، بنابراین نقد نماینده ولی فقیه در استان نسبت به انتخاب شورای اسلامی شهر زاهدان وارد است، زیرا اگر شهردار کنونی زاهدان در کرسی معاونت شهرداری دارای ویژگی خاصی بود، قطعا شاهد کاهش مشکلات در آن حوزه میبودیم.
نقد نماینده ولی فقیه در استان را میتوان به برخی دستگاههای اجرایی و به ویژه استانداری سیستان و بلوچستان تعمیم داد.
پس از اینکه به دلیل رویکرد دولت دوازدهم در زمینه توازن قومی و مذهبی در انتصابات، منصور بیجار جایگزین باقر کرد در کرسی معاون هماهنگی امور عمرانی استانداری سیستان و بلوچستان شد، منابع و امکانات مورد نیاز برای جلوگیری از گسترش خاستگاههای گرد و غبار وجود داشت یا با تدبیر مدیریتی در اواخر دهه ۹۰ میتوانست با جلوگیری از افتتاح پروژه موسوم به طرح ۴۶ هزار هکتاری و عدم رهاسازی حدود ۳۰۰ یا ۴۰۰ میلیون متر مکعب آب چاه نیمه با توجه پیشرفت فیزیکی بند انحرافی کمال خان و وجود هشدار کارشناسان دیپلماسی آب و مرکز بررسیهای استراتژیک نهاد ریاست جمهوری از تشدید بحران آب منطقه سیستان جلوگیری کند یا آن را به تعویق بیاندازد تا منابع مالی برای پروژههای بی خاصیت اضطراری تأمین آب، هدر نرود یا اینکه با توجه به ظرفیت سدهای بلوچستان، به تشنگی تصنعی آن خطه پایان دهد و از هزینه کرد بودجههای دولتی برای خرید تضمینی آب از آبشیرینکن های ساحل چابهار جلوگیری به عمل آورد یا آن بودجهها را به سوی تکمیل شبکه پایین دست سدها سوق دهد، اما اگر احداث باند دوم برخی مسیرهای جادهای نیمه شمالی استان از جمله بزرگراه زاهدان به زابل که ماحصل ارتباطات مدیرکل وقت راه و شهرسازی استان با چاشنی آسیب به آثار تاریخی بود را فاکتور بگیریم، کارنامه منصور بیجار در حوزههای های زیرساختی، مدیریت بحران و … مطلوب نبوده است و میان معاونتهای تخصصی استانداری دولت سیزدهم، عملکرد ضعیفتری داشته است.
از طرفی نحوه هزینه کرد اعتبارات فرهنگی و هنری توسط اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی طی چند سال گذشته که شاید به حدود ۵۰ میلیارد تومان برسد، موج انتقادات بسیاری را به علیه این اداره کل به راه انداخت. غالب این انتقادات شامل حوزه سینما، فیلمسازی، تئاتر و … بود که در حوزه فعالیت عبدالسلام بلوچزاده، معاون هنری و سینمایی فرهنگ و ارشاد اسلامی سیستان و بلوچستان قرار داشت که با استعفای مدیرکل سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی استان، قائله خاتمه یافت.
رویکرد قومی دولت چهاردهم به انتصابات باعث شد که پرچالشترین معاون استانداری از منظر بروز بحرانها و معاون اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان با وجود ضعفهای فراوان و انتقادات نهادهای مدنی یک پله ارتقا پیدا کنند و به سمت استاندار و مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی سیستانوبلوچستان منصوب شوند و بدین ترتیب سطح مدیریت در این دو حوزه تنزل پیدا کند تا ما اکنون شاهد نادیده گرفتن افکار عمومی، حذف نهادهای مدنی مستقل از نشستها و رویدادها و تقسیم رسانهها و موسسات به دو دسته خودی و غیرخودی باشیم. دولت چهاردهم با تنزل مدیریتی در این دو حوزه بسیار مهم، قصد توسعه استان را داشته و دارد؟
