جامعه مدنی سیستان برای تشکیل زنجیره انسانی به منظور مطالبه حقابه ایران از رودخانه هیرمند طی اطلاعیه از تمام اقشار دعوت کرده روز یکشنبه سوم اردیبهشت ماه ۱۴۰۲ ساعت ۱۵ در محل کوه خواجه (تالاب هامون هیرمند) حضور پیدا کنند.

لیدا آشتیانی، دانش آموخته آب و محیط زیست دانشگاه شهید بهشتی در توییتی نوشت: ‏امروز روز نخست کنفرانس جهانی آب بود. کشورها از وضعیت بحرانی منابع اب توی محدوده جغرافیایی‌شون گفتن. ‎#ایران در کنفرانس حضور نداره ولی صدای درد و رنجی که تالاب‌هامون میکشن،خیلی بلنده. انقدر بلند که میدونم به مقر سازمان ملل متحد میرسه.

عبدالباسط پاکزاد، مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری سیستان و بلوچستان در مصاحبه‌ای عنوان کرده بود که غالب ریزگردهای منطقه سیستان مربوط به تالاب هامون است، اما منابع طبیعی نمی تواند در تالاب اقدامی انجام دهد، این در حالیست که منابع طبیعی استان برخلاف ادعای سکاندار آن علاوه بر نهال کاری در دهه ۸۰ و صدور پروانه چرای دام در محدوده تالاب هامون، علیه اداره کل حفاظت محیط زیست استان به دلیل حفر کانال برای انتقال آب به اطراف کوه خواجه، اعلام جرم کرده است.

یک کارشناس محلی گفت: بارها هشدار دادیم که از نظر زیست محیطی هرگونه دستکاری در بستر تالاب هامون اشتباه است، زیرا ساختار خاک و معادله های زیست محیطی را تغییر می دهد.

امام جمعه شهرستان نیمروز با اشاره به کانالی که در دل تالاب هامون حفر شده است گفت: یکی از نگرانی های مردم و فعالان محیط زیست، که اخیرا ایجاد شده، کانالی است که در دل تالاب ایجاد میشود، واقعا برای بسیاری از مردم جای نگرانی ایجاد کرده و ریز گردهای اخیر، توفان‌های مهیب و مرگبار که اخیرا ایجاد شد از همین مسئله نشأت میگیرد که شنیدیم خود محیط زیست هم به این مسئله ورود کرده، لازم است در مورد این موضوع باید آسیب شناسی شود.

یک حقوقدان گفت: دادستان به عنوان مدعی العموم باید مسئله ترک فعل مدیران حفاظت محیط زیست سیستان و بلوچستان را از حیث عدم اجرای قرق دام ها در تالاب هامون را مورد بررسی قرار دهد، زیرا آسیبی که چرای دام ها به ویژه شتر به بستر تالاب می زند موجب افزایش میزان ریزگردها شده که این امر سلامت مردم را به مخاطره می اندازد.

اکوسیستم سیستان و تالاب هامون بیش از دو دهه از خشکسالی، سوءمدیریت منابع آبی و خشکسالی تصنعی حاصل از سد سازی های کشور همسایه، دوست و برادر ( افغانستان) آسیب دیده و عدم وجود دیپلماسی فعال، نبود دغدغه دولتمردان و ضعف جامعه مدنی موجب شده که جامعه سیستان چنین رویکردی را به صورت ناخودآگاه بپذیرند.

مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب سیستان و بلوچستان با بیان اینکه طی این چند سال که هیچ‌آوردی از افغانستان نداشتیم، چاه‌نیمه‌ها تنها منبع تأمین آب شرب کلیه ساکنین دشت سیستان و مردم زاهدان بوده است، گفت: با توجه به تبخیر سالانه و عدم آورد رودخانه هیرمند این سدهای طبیعی دیگر به اندازه کافی آب ندارند و وضعیت آب موجود بسیار نگران‌کننده است.

علیرغم پیگیری مسئله حق آبه رودخانه هیرمند و اصلاح بند کمال خان در طول یک سال گذشته توسط دولت و مجلس، خلف وعده‌ طرف افغانستانی مانع تحقق این مهم شده است، از آنجایی که آب چاه نیمه ها در حال اتمام است واین موضوع آسیب های عدیده ای به مردم و محیط زیست منطقه وارد کرده، بنابراین ضرورت دارد تا مجمع نمایندگان سیستان و بلوچستان برای تغییر رویکرد دیپلماسی در قبال طرف افغانستانی تصمیم سازی کنند.

امام جمعه شهرستان نیمروز گفت: آیا مدیرعامل آب و فاضلاب سیستان و بلوچستان هم از همین آب شرب مردم سیستان استفاده می‌کند، آیا تغییر طعم و مزه آب که مردم را آزار می‌دهد شما را آزار نمی‌دهد؟ شما به عنوان مسئول و متولی به جای حل آن، فرافکنی نکنید، امیدوارم ضمن عذرخواهی از مردم  برای حل مشکل تغییر طعم ومزه آب شرب منطقه سیستان تدبیر اساسی کنید.