نماینده سیستان در مجلس شورای اسلامی از موافقت سازمان حفاظت محیط زیست با احداث مسیر راه‌آهن زاهدان _ زابل _ نهبندان در کنار محور جادهای موجود خبر داد و گفت: این تصمیم گام مهمی در رفع دغدغه‌های مردم و تکمیل شبکه حمل و نقل ریلی منطقه است.

بحران آب سیستان دیگر صرفاً یک معضل محلی نیست؛ این بحران به جنگ خاموش آبی تبدیل شده است که در آن طالبان با نقض معاهده ۱۳۵۱، حق آبه ایران از رودخانه هیرمند را قطع کرده و در عین حال با روایت‌سازی هوشمندانه، توانسته است خود را در جایگاه محق نشان دهد. اما آنچه در این معادله پیچیده بیش از همه به چشم می‌آید، ناکامی فاحش دستگاه‌های مسئول ایران در تولید روایت رقیب و انتقال واقعیت‌های تلخ سیستان به افکار عمومی جهانی است.

معاون هماهنگی امور عمرانی استانداری سیستان و بلوچستان با ابراز ناامیدی از همکاری وزارتخانه‌های کشوری، خواستار حل محلی بحران ریزگردهای سیستان شد.

نماینده سیستان گفت: با توجه به ملاحظات سازمان حفاظت محیط زیست در خصوص اراضی تالابی منطقه، گزینه‌ای تحت عنوان احداث “خط آنتنی” به زابل و اتصال شبکه ریلی استات از مسیر سه راهی دشتک به خراسان جنوبی در دستور کار قرار گرفته بود که عملاً منجر به دور زدن سیستان می‌شد. این مسئله با توجه به اثرات منفی آن بر توسعه منطقه، برای ما قابل پذیرش نبود، به همین دلیل بررسی اتصال ریلی زابل به نهبندان را در دستور کار قرار دادیم.

سیستان‌وبلوچستان که روزگاری انبار غله ایران و گستره‌ای آبی پر از ماهی و پرنده مهاجر بود، امروز به دشتی‌ ترک‌خورده و بایر تبدیل شده که کانون فراگیر توفان‌های گردوغبار کشور است.

فرهاد شهرکی، نماینده سیستان در بسته پیشنهادی به استاندار سیستان و بلوچستان بر لزوم ورود به فاز اجرایی مقابله با بحران ریزگردها در منطقه سیستان پس از دو دهه مطالعات نظری و اقدامات پراکنده و غیر موثر، بدین وسیله راهکارهای اجرایی و راهبردی زیر به استحضار می‌رسد این پیشنهادها با هدف ایجاد انسجام، نهادی، بهره‌برداری از ظرفیت‌های موجود و استفاده از منابع آب قابل تأمین جهت تثبیت کانون‌های بحرانی ریزگرد در منطقه تأکید کرد.

زیاده‌خواهی طرف افغان به عنوان بالادست حوضه آبریز هیرمند و سرشاخه‌های اصلی این حوضه آبریز، موجب افزایش فرسایش بادی و گسترش کانون‌های بحرانی گرد و غبار شده است؛ با آغاز بادهای تابستانه منطقه که مدت زمان آن به ۱۷۰ روز در سال رسیده، منطقه سیستان را با سرعت بیش از ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت درمی‌نوردد.

این روزها با ورود آب از فراه رود به سابوری و از هیرمند به چاه نیمه ها بار دیگر نمایندگان، محیط زیست و برخی مقامات با استوری کردن تصاویر ورود آب و انتشار خبر آمدن آب در پی بهره برداری از رخدادی هستند که نه در آمدنش نقشی داشتند و نه می دانند منشاء این آب چیست و به چه میزان و تا کی تداوم خواهد یابد.

تغییر اقلیم، مهار و انحراف رودخانه های تغذیه کننده، حفر چاههای زیاد، توسعه کشاورزی و صنعت، آلودگی آبها، تجاوز به حریم تالابها و... از جمله عوامل وضعیت بغرنج فعلی تالابها بعنوان غنی ترین اکوسیستم های کشور به شمار می روند. بطوریکه خشک شدن بخش های زیادی از این پهنه های آبی خسارات زیادی را متوجه زیستمندان و جوامع دور و نزدیک کرده است.

امروز نشست بررسی وضعیت تالاب هامون در سازمان محیط زیست در حالی برگزار شد که مشابه بسیاری روزهای پیشین، سیستان با وضعیت فاجعه باری مواجه شد. طوفان گرد و غبار با سرمای استخوان سوز در شرایط فقر فراگیر ساکنان، خانه های غیر متناسب، کمبود سوخت و گاه قطع برق برزخ مجسمی است که فقط با واژه آخرالزمان می تواند قرین باشد.