در صورت عدم تامین حقابه رودخانه هیرمند، قطع روابط سیاسی و اقتصادی با افغانستان، اخراج اتباع افغانستانی و پرداخت حق نکشت کشاورزان سیستانی در دستور کار دولت و مجلس قرار گیرد.

در پی بارش باران و جاری شدن آب در هیرمند و بازگشایی دریچه سد انحرافی کمالخان اخبار و تصاویر آن در فضای مجازی منتشر شد و اخبار ضد و نقیضی منتشر شد تا باز هم افکار عمومی به بازی گرفته شود.

استانداران براساس اختیارات قانونی در چارچوب سیاست های نظام می توانند در مراودات بین المللی با استان های کشورهای همجوار ایفای نقش کنند. یک عضو کمیسیون امنیت ملی عنوان کرده بود که به استانداران منطقه اختیار دادند که با مقامات محلی طالبان رایزنی کنند. سوال این است در این وضعیت اسفناک بحران آبی، استاندار سیستان و بلوچستان در راستای دیپلماسی آب چه اقدامی انجام داده است؟

تا ده سال پیش شرکت سهامی آب منطقه ای استان سیستان و بلوچستان، یکی از کارآمدترین دستگاه های اجرایی استان بود که مدیران متخصص و کارشناسان خبره ای را در اختیار داشت. نگارنده در گذشته برای آب منطقه ای فیلم های متعدد تبلیغاتی و مستند ساخته است و از نزدیک با ساختار اداری و کارشناسان خبره آن آشناست. آب منطقه ای به دلیل سدسازی، تامین و انتقال آب به محل های مسکونی و نگهداری از زیر ساخت های آبی بودجه های کلانی در اختیار دارد و مدیریت این بودجه ها نیازمند به مدیران کارآمد است.

در زمان افتتاح بند کمال خان حدود یک میلیارد و ۴۰۰ میلیون متر مکعب آب در چاه نیمه ها موجود بود، از این میزان به روایتی ۲۹۷ میلیون متر مکعب و به روایتی ۲۷۹ میلیون متر مکعب در لوله های طرح ۴۶ هزار هکتاری، مقداری برای تست و مقداری هم برای کشاورزی رهاسازی شد. در واقع یک مرحله آب داده شد و به دلیل کمبود آب مرحله دوم واگذار نشد و محصول به برداشت نرسید، از این مقدار حجم کمی هم در انهار رها سازی شد. طبق آمار غیر رسمی حدود ۴۰۰ میلیون مترمکعب آب رها سازی صورت گرفته است.

جمعی از دانشجویان دانشگاه زابل طی نامه ای خطاب به فداحسین مالکی، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس و عضو مجمع نمایندگان استان ضمن اشاره به عدم توفیق نمایندگان سیستان در انتخاب اولویت های منطقه، خواستار استیضاح وزیر امورخارجه و ورود شورای عالی امنیت ملی به مسئله حقابه رودخانه هیرمند شدند.

پس از آبگیری بند کمال خان و انحراف آورد رودخانه به شوره زار گودزره توسط سامانه انحرافی این بند، قریب دو سال آبی وارد سیستان نشد، به رغم وجود معاهده و وجود مسیر تاریخی رودخانه هیرمند، طی این دو سال وزارت امور خارجه در راستای دریافت حقابه ایران از رودخانه مذکور توفیقی نداشته است. 

سال‌هاست با عناوین مختلف از جمله طرح سیل، خشکسالی، زه کشی، کانال‌های آبیاری، شبکه توزیع آب نیم لوله، آبیاری دشت سیستان، سد چاه نیمه‌چهار، آب‌های ژرف و ... مجموعه ای از پروژه های بزرگ ملی در بخش آب در سیستان تعریف و اجرا می‌شود.

موضوع حقابه رودخانه هیرمند طبق معاهده ۱۳۵۱ همیشه در زمان خشکسالی و تنش های آبی اهمیت پیدا می کرد، از اوایل دهه ۵۰ تا کنون معاهده مذکور، مورد قبول تمامی دولت های افغانستان بود، اما هیچگاه پرداخت نمی شد بلکه این سیلاب ها بودند که به پایین دست حوضه آبریز هیرمند جاری می شدند.

عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس در کانال اطلاع رسانی خود نوشت: خطاب به رییس جمهور عنوان کردم که ایجاد بند انحرافی در سد کمال خان یعنی دهن کجی به جمهوری اسلامی ایران و زیر پا نهادن همه قواعد بین المللی، بنابراین ورود دستگاه‌های امنیتی به موضوع حقابه یکی از خواسته های مهم مردم است، اگر فکر اساسی نشود، نظام عنقریب با یک فاجعه انسانی در استان مواجه خواهد شد.