به گزارش پایگاه خبری تحلیلی دیار عیار، علیرضا سروری نژاد در یادداشتی نوشت:
در طرحی موسوم به گاپ قرار است مجموعا تعداد ۲۲ سد بر روی این دو رودخانه تمدن ساز بزنند، کما اینکه تاکنون چنین نموده اند، به طور مثلا سد ایلیسو با حجم مخزن ۱۰ میلیارد متر مکعب را بر روی رودخانه دجله و سد آتاتورک با حجم مخزن ۵۰ میلیارد مترمکعب ( بزرگترین سد ترکیه و اتحادیه اروپا و پنجمین سد بزرگ دنیا ) را بر روی رودخانه فرات احداث نموده اند، بدیهی است هم اکنون بخش بزرگی از اراضی بین دجله و فرات و اطراف و اکنافشان به جهت کمبود آب، در حال خشک شدن است، قطعا این سرزمین هم به بزرگترین کانون برداشت ریزگردها و گردوغبار در غرب کشور تبدیل خواهد شد و این آلودگی تا مرکز و جنوب ایران گسترش می یابد، همچنین به جهت سوی مدیریتمان در بخش منابع آبی، به ویژه در قسمت کشاورزی که بیش از ۹۰ درصد آبهای سطحی و زیرزمینی مان را با کمترین بازدهی می بلعد.
متاسفانه به دلیل نداشتن مدیریت جامع، باعث شده ایم که کل ۲۵ تالاب کشور به اراضی خشک و لم یزرع که خود به منشای تولید گرد وغبار تبدیل شده اند، سوق یابند، این رویه نامیمون در شرق کشور و تالابهای هامون که بزرگترین تالاب و پهنه آب شیرین ایران عزیز محسوب میشد، نیز با احداث سازه های متعدد بر روی رودخانه هیرمند که آخرین تیر بر پیکره بی جان سیستان سرافراز نیز با افتتاح بند انحرافی کمال خان به سوی این دیار رها شد، در کنار چالش هایی که گریبانگیر تالاب هامون جازموریان است، شرق کشور هم با آلودگی های شدید ناشی از گردوغبار به پهنه آلوده غرب، مرکز و جنوب کشور پیوست، بنابراین از این پس در کل کشور شاهد آسمانی توام با طوفان های گردوغبار خواهیم بود که تبعات زیست محیطی آن بر همه شئون زندگی ساکنان ایران زمین تاثیر گذاشته و ما را کاملا زمین گیر خواهد کرد.
باید به خود آییم و طرحی نو دراندازیم که غیر از این، بیش از گذشته با چالش هایی همچون تخریب سرزمین و انواع آلودگی ها مواجه خواهیم بود که دیگر برای برون رفت از این همه چالش عملا زود دیر شده است، بنابراین متاسفانه حاصل عملکردمان سبب شده نسل حال و آتی را با آینده ای تیره و تار مواجه نماییم، امید است با بهره گیری از علم، دانش، مدیریت همه جانبه و بهره گیری از نقطه نظرات جوامع محلی و نخبگان بومی هر منطقه از این گذرگاه تاریخی بگذریم.








