در جریان اختصاص ۵۰۰ میلیارد ریال بودجه از سرفصل گاز شهری سیستان و بلوچستان به سرفصل گاز روستایی خراسان جنوبی چندین نام به هم پیوند خورده است. یکی از این نام ها سید محمود هاشمی مدیرعامل شرکت گاز خراسان جنوبی ست و این روزها با اتمام دوره مدیریتش در زادگاهش، پیگیر تصدی مدیرعاملی شرکت گاز سیستان و بلوچستان است. سیدمحمود هاشمی در ماجرایی که در تاریخ مدیریتی سیستان و بلوچستان که از آن با شرم یاد خواهد شد، از طریق مذاکره با همتای خراسان جنوبی اش در استان و مجموعه شرکت ملی گاز ایران، آنها را متقاعد می سازد که بودجه گاز شهری این استان به توسعه زیرساخت های گاز روستایی خراسان جنوبی اختصاص یابد. این رویداد تلخ باعث نگرانی های بسیاری از بابت حضور مدیران خراسان جنوبی بر کرسی شرکت گاز استان شده و بیم آن می رود بار دیگر در گفتگوهای پشت پرده، بودجه توسعه زیرساختهای گازی به همسایه شمالی اختصاص داده شود.
اخیرا امام جمعه نهبندان نسبت به حضور یک مدیر غیربومی موضع گرفته و علاوه بر مخالفت با این انتصاب بر استفاده از مدیران بومی توانمند تاکید کرده است. موضوعی که در سیستان و بلوچستان هم بازتاب گسترده ای داشت و این سوال را به وجود آورد که چرا ائمه جمعه و نمایندگان استان در قبال این همه انتصابات غیر بومی ها تاکنون موضع قابل توجهی نگرفته اند.
شنیده ها حاکی از اینست که استاندار در جریان تلاش آبفای کشور برای ابقای مدیر عامل شرکت آب و فاضلاب موضع گرفته و گفته است که اگر وی مدیر توانمندی ست چرا در استان های دیگر به کار گرفته نمی شود؟ بی تردید در موضوع شرکت گاز هم این موضوع صادق است. اگر مدیران خراسان جنوبی این همه قابلیت دارند در سه استان خراسان جنوبی، شمالی و رضوی به کار گرفته شوند. چرا سیستان و بلوچستان را تبدیل به یک پایگاه برای حضور گسترده ی خود کردند؟ اگر استاندار یا هر نهاد قدرت دیگری علاقمند حضور خراسان جنوبی ها بر کرسی های سیستان و بلوچستان است لاقل از آن طیفی مدیر برگزینند که ساکن همین استان بوده و تعلق خاطر آنها به زادگاهشان آنقدر زیاد نباشد که بودجه استان را به آنجا اختصاص دهند.
