حضور جناب مولوی عبدالحمید به عنوان چهره ناراضی این دو ساله در مراسم، برای بسیاری باعث تعجب شگفتی و غافلگیری بود. رسانه هایی که تا قبل این مراسم هر گونه خبری پیرامون وی را اطلاع رسانی می کردند و بر آن تحلیل می نوشتند، از پوشش آن خودداری کردند. جناب مولوی که در دو سال گذشته تندترین انتقادات را نسبت به حاکمیت و دولت به زبان می آورد، در یک چرخش ۱۸۰ درجه ای از فرهنگ شهادت و شرمندگی از بابت کم بودن تعداد شهدای اهل سنت نسبت به تشیع گفت. این تغییر رویکرد که به دلیل کرسی نشینی منصور بیجار، بلوچ اهل سنت بر کرسی استانداری رقم خورد، از سوی بسیاری از کاربران و فعالان فضای مجازی و رسانه ای به معنی آتش بس و بازگشت امنیت به استان تلقی شد. اتفاقی که مدت ها قبل در انتظارش بودیم، اما تا زمان کرسی نشینی منصور بیجار ادامه یافت.
سخنرانی ۸ نماینده استان و ادعاهایی که در باب حمایت از منصور بیجار به زبان می آوردند، قابل توجه و نگران کننده بود. هر کدام از نمایندگان، کرسی نشینی وی را به خود منتسب می کردند. این موضوع در حالی به راحتی به زبان آورده میشد که رهبر انقلاب اسلامی هر گونه مداخله در انتصابات توسط نمایندگان را ممنوع کرده بود.
یک سوال: چرا باید نمایندگان اصولگرا در یک دولت به ظاهر اصلاح طلب که با حمایت قاطع اصلاح طلبان و مخالفت سرسخت اصولگرایان از جمله اکثریت خود نمایندگان حاضر در مراسم به روی کار آمده، برای کرسی نشینی عالی ترین مقام دولتی در استان رایزنی کنند و پس از تحسین وی، به طور علنی از حمایت خود سخن گویند؟ آیا نمایندگان اصولگرا با تفکر حزبی بیگانه اند یا در این میان قصد سهم خواهی و کرسی نشینی نزدیکان خود بر کرسی ادارات را در سر میپرورانند؟
دکتر شهریاری بسان معارفه های سال های اخیر سخنان متفاوتی بر زبان آورد. سخنانی که هر چند سال یکبار بر زبان می آورد. انگشت گذاشتن بر موضوع قدرت های موازی استانداری که اختیارات استاندار را تضعیف می کند. بعد از جمعه تلخ زاهدان به لحاظ رویکرد امنیتی استان، بسیاری از معادلات تغییر کرد و بخشی از قدرت به جاهای دیگر واگذار گردید و حال با تغییر رویکردها می تواند شرایط به حالت عادی بازگردد.
و اما سخن نگفتن باقر کرد! باقر کرد از چهره های شناخته شده سیاسی استان است. بسیاری او را مرد در سایه مسجد مکی می دانند، اما سواد سیاسی وی بر کسی پوشیده نیست و از چهره های تاثیرگذار استان محسوب می شود. باقر کرد هم به دلیل اینکه رییس ستاد پزشکیان در استان بوده و هم به عنوان یک چهره سیاسی شناخته شده، میبایست در این مراسم سخنرانی می کرد. ندیده گرفتن وی که گویا باعث رنجش او هم شده، به معنای زیر سوال رفتن دموکراسی و تحزب گرایی در استان است و البته یک هشدار و پیام روشن به منصور بیجار.
بی تردید همه آنهایی که در مراسم سخن گفتند در پی سهم خواهی بر خواهند آمد و منصور بیجار همانطور که خود عنوان داشت؛ میبایست فقط به شور بنشیند و خود تصمیم بگیرد و اگر غیر این باشد تمام امیدها به یاس بدل خواهد شد.
مطالب مرتبط:
تداوم رویکرد رسانه ای دولت قبل در دولت چهاردهم
نقش مراکز پیدا و نهان در انتصابات؛ استاندار سیستان و بلوچستان با این مراکز قدرت چگونه رفتار خواهد کرد؟
آیا اعطای اختیارات ویژه و بودجه به استاندار، برای برون رفت از عقب ماندگی کافی ست؟
استاندار سیستان و بلوچستان با داشتن کلیه اختیارات رئیس جمهور، توان حل مشکلات را دارد؟
