اکنون در روزهایی به سر می بریم که استاندار درایت خود را نشان دهد و با مدیران و مشاوران ضعیف باز مانده از دولت قبل خداحافظی کند و گرنه به سرنوشت سایر استانداران دچار شده و گرفتار معذوریتهای قومی، مذهبی و جریانات سیاسی خواهد شد.
بر اساس سخنانی که دکتر پزشکیان رییس دولت چهاردهم در این مدت به زبان آورده سه گروه از مدیران میبایست با کرسی های خود خداحافظی کنند.
گروه اول مدیرانی هستند که از سایر ادارات آمده اند. متاسفانه در دولت های قبل بسیاری از مدیران به دلیل رابطه از ادارات غیرتخصصی برگزیده می شدند و به دلیل عدم آشنایی با سازوکار اداری بیشترین صدمه را وارد کرده اند. دکتر پزشکیان به درستی بر این مهم انگشت گذاشته و مقرر شده که این مدیران به سازمانهای خود بازگردند و مدیرانی جدید از داخل مجموعه جای آنها را بگیرند. از آنجا که این افراد مورد حمایت افراد صاحب نفوذ هستند، در تلاشند تا به کرسی نشینی خود ادامه دهند و حال باید دید استاندار چگونه با این گروه برخورد خواهد کرد. آیا مجدد به این گروه امتیاز خواهد داد یا مقتدرانه به کرسی نشینی آنها پایان خواهد میدهد؟
گروه دوم کسانی بودند که بدون هیچ رزومه ای یک شبه به ریاست رسیده اند. این طیف هم به مانند گروه اولی به دلیل حمایت صاحبان قدرت به کرسی مدیرکلی و معاونت ها تکیه زده اند. طبیعتا وقتی یک کارشناس در مدتی کوتاه کرسی نشین می شود، به دلیل ضعف در تصمیم گیری و عدم آشنایی با ساختار اداری نمی تواند عملکرد بهینه ای داشته باشد و نیروی انسانی زیر مجموعه را برای بهترین نتیجه هدایت کند. وقتی نیروی زیر مجموعه از مافوق خود بیشتر بداند چگونه می توان امید به تغییر و تصمیمات غیر هزینهبر بَست؟
گروه سوم مدیران ضعیفی هستند که عملکرد مناسبی نداشتهاند. این مدیران سعی دارند ضعف مدیریتی خود را با گزارش های دروغین و توسل به ارزش های جامعه پوشش داده و به کرسی نشینی خود استمرار بخشند.
در جریان تغییر مدیران، منصور بیجار با مشکلات بسیاری مواجه است. اولین گروه مدیران و مشاوران تندروی داخل استانداری بوده که تبدیل به تیم شده و در تلاش هستند همفکران خود را در کرسی های مدیرکلی حفظ کنند. رفاقت استاندار با این طیف از چالش های جدی در تغییر مدیران است. قبل از هر چیز میبایست استاندار تکلیف خود را با رفقا و این گروه مشخص کند.
گروه دومی که در تلاشند مانع تغییرات شوند یا نزدیکان خود را جایگزین مدیران قبلی کنند؛ نمایندگان مجلس شورای اسلامی هستند. برخی نمایندگان برای ادای دین و جبران زحمات تیم تبلیغاتی خود به آنها قول حمایت و کرسی های ریاست داده اند و اکنون در تلاشند تا بر خلاف نظر رهبری به تحمیل نزدیکان خود به استاندار همت گمارند.
طیف سوم، ارگان ها و افراد صاحب قدرت و نفوذ هستند که برای حفظ نفوذ در جامعه و استمرار تاثیرگذاری درصددند چهره های نزدیک به خود را در کرسی ها حفظ کرده یا بنشانند. این طیف به دلیل اینکه در نهادهای همسو قدرت دارند در رقابت با دو گروه دیگر، اختیارات استاندار را به چالش می کشند.
برای عبور از عقب ماندگیهای به جا مانده از ادوار مختلف لازم است استاندار جسورانه پای وعده های خود و رییسجمهور بایستد و امید به وجود آمده در میان مردم را به یاس بدل نسازد.
