جناب آقای دکتر حسین شهدادی
رئیس محترم دانشگاه علوم پزشکی زابل
با سلام
به عنوان عضوی از جامعه مدنی و دغدغه مند در حوزه سلامت، با نگاهی کارشناسی به روند تحولات ساختاری در نهادهای علمی و درمانی استان سیستان و بلوچستان، پیشتر نسبت به برخی رویکردهای مدیریتی که در حوزه «انتصابات» در دانشگاه علوم پزشکی زابل، که با آییننامهها و بخشنامههای وزارت بهداشت انطباق نداشت، پرسشهای اساسی و حقوقی را به صورت عمومی و به جهت شفافسازی مطرح کردم. استناد روابط عمومی دانشگاه به «ماده ۴۲ آییننامه اداری و استخدامی» برای توجیه انتصاب نیروهای «طرحی» در پستهای مدیریتی، با چالشهای حقوقی و نظارتی جدی روبروست که مجددا، به طور خلاصه مطرح خواهم کرد.
پس از نقد جوابیه روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی زابل، شما نسبت به برگزاری نشست خبری و دعوت گزینشی از رسانهها اقدام کردید. نکته قابل تامل این است که به رغم انتقادات جدی پایگاه خبری دیار عیار، از این رسانه برای حضور در نشست خبری، اجتناب کردید؛ با این تفاسیر، انتظار دارید جامعه چگونه عملکرد جنابتان را ارزیابی کنند؟
وقتی برای حضور در نشست خبری، به جای دعوت از رسانه منتقد، از یک شخص حقیقی که هیچ وابستگی به رسانههای رسمی ندارد و در گذشته به عنوان مجری حقالزحمه در رادیوشهری فعالیت داشته را دعوت میکنید تا از عملکردتان تقدیر کند، انتصاب نیروهای طرحی را توجیه کند و هر آنچه که در شان خودش است را به پایگاه خبری منتقد نسبت دهد، یعنی هدف، اطلاعرسانی نیست، بلکه نمایش است! این مسئله نشان از عدم تمایل به شفافیت و مواجهه با نقد دارد. آیا میخواهید جامعه فقط آن چیزی را ببینید که شما میپسندید؟
آقای دکتر شهدادی، در جریان نشست خبری در مواجهه با پرسشی مبنی بر انتصاب مدیران طرحی، عنوان کردید که “نباید کادر سازی کنیم؟ یا اینکه برای پیدا کردن رئیس دانشگاه به زاهدان و سایر نقاط مراجعه کنیم؟ چرا به جوانان بها ندهیم؟ قرار نیست که فردی که متخصص است و صرف بومی نبودن، کنار بگذاریم. در میان دو نفر، حتما نگاه من بومی است. در خصوص رئیس بیمارستان امیرالمؤمنین(ع) زابل مطرح کردید که نامبرده و همسرش با رشته رادیولوژی که اکنون نیروی طرحی هستند، فرآیند جذب هیات علمی آنها در حال انجام است، باعث فعال شدن رادیولوژی و … شدند” و در باب اهمیت رادیولوژی و MRI در شیمی درمانی و … نکاتی را افزودید. چرا در باب مبنای قانونی انتصابات نیروهای طرحی در مناصب مدیریتی، نکتهای مطرح نکردید؟
مادامی که فایل صوتی فرافکنی جنابتان را میشنیدم، متحیر شدم! در دانشگاه علوم پزشکی زابل، نیروی جوان مستعد با رابطه استخدامی پیمانی و رسمی برای کادرسازی جهت آمادگی پذیرش ریاست دانشگاه نداریم که به سراغ نیروهای طرحی و بعضا غیربومی رفتید؟ جنابعالی، انتصاب یک پزشک متخصص زاهدانی به عنوان رئیس دانشگاه علوم پزشکی زابل را یک نقطه ضعف تلقی میکنید، در حالیکه یک نیروی طرحی، فاقد سابقه مدیریتی اهل استاد یزد را به عنوان سرپرست بیمارستان امیرالمؤمنین(ع) منصوب کردید تا رادیولوژی بیمارستان فعال شود؟ سرپرست بیمارستان امیرالمؤمنین و همسر محترم ایشان، به عنوان نیروی طرحی، وظیفه دارند در راستای رشته تخصصی، در بخش عملیاتی که دانشگاه صلاح میداند به مردم سیستان خدمت کنند؛ الزاما نیازی نیست که بدون سوابق مدیریتی، به عنوان سرپرست مهم ترین بیمارستان منطقه سیستان منصوب شوند! چرا یک فردی که هنوز به عضویت هیات علمی دانشگاه درنیامده، به عنوان سرپرست یک بیمارستان آموزشی منصوب کردید؟
مادامی که با وجود این همه سرمایه انسانی در یک نهاد علمی، یک نیروی تازه کار غیربومی، به عنوان مدیر مناصب مهم عملیاتی در حوزه بهداشت و درمان منصوب میشود، چگونه ادعایتان مبنی بر اینکه نیروهای بومی برایتان ارجح هستند را باور کنیم؟
بدون تردید برای نیروهای متخصص، شایسته و دارای کارنامه درخشان، ولو غیر بومی، بایستی فرش قرمز پهن کرد، اما این موضوع، توجیه مناسبی برای انتصاب نیروهای طرحی که به تازگی فارغالتحصیل شدند، نیست.
ریاست محترم دانشگاه علوم پزشکی زابل، آیا شایعه درخواست انتقالی معاون کنونی امور دانشجویی و فرهنگی دانشگاه از زابل پیش از انتصاب در این سِمت، صحت دارد؟ اگر پاسخ بله است، چرا فردی که سودای ماندن در منطقه را نداشته، با حذف یک مدیر بومی، نامبرده را به عنوان معاون دانشگاه منصوب کردید؟ اگر مبنا کادرسازی باشد، بایستی به سمت کادرسازی نیروهایی برویم که در کنار شایستگی، بنای ماندن در منطقه را داشته باشند. آیا واقعیت دارد که از میان اعضای هیات جذب ۶ نفره هیات علمی دانشگاه، ۴ نفر آنها غیربومی هستند؟ آیا در این حوزه نیز به دنبال کادرسازی برای جوانان هستید یا غیربومیها؟
جناب آقای دکتر شهدادی، با استناد به «دستورالعمل ارزیابی، انتخاب، انتصاب و توسعه مدیران حرفهای» (مصوب اردیبهشت ۱۴۰۰ وزارت بهداشت)، احراز صلاحیت برای تصدی پستهای مدیریتی مستلزم برخورداری از «سابقه اجرایی مشخص» و «وضعیت استخدامی معین» است. با توجه به اینکه نیروهای طرحی، ماهیت موقت و غیررسمی دارند، چگونه انتصاب آنان در پستهایی که مستلزم احراز سوابق مدیریتی و رابطه استخدامی پیمانی، رسمی و قراردادی است، با دستورالعمل بالادستی وزارتخانه همخوانی دارد؟
اصول مدیریت منابع انسانی و رویه قضایی مستقر در دیوان عدالت اداری، بر «تطبیق مشخصات فردی با شرح شغل» تأکید دارد. آیا «کمیته طبقهبندی مشاغل» دانشگاه، مستندات مربوط به سوابق اجرایی و مدیریتیِ افراد منصوبشده را با شرح شغل پستهای مورد نظر تطبیق داده است؟ چرا صورتجلسات این کمیته جهت بررسی صلاحیت موضوعی، برای تنویر افکار عمومی در دسترس قرار نمیگیرد؟
اظهارات اخیر جنابتان مبنی بر عدم همافزایی نیروهای بومی، در حالی که منطقه با بحرانهای مدیریت منابع و بحرانهای مدیریتی مواجه است، نوعی «مدیریت مبتنی بر ترس» از توانمندیهای بومی تلقی میشود. آیا دانشگاه علوم پزشکی زابل، وظیفه توسعه ظرفیتهای مدیریتی متخصصان بومی منطقه را در اولویت قرار داده است یا رویکرد فعلی، تمرکز بر استفاده از نیروهای غیربومی در پستهای کلیدی است؟
شفافیت، تنها راه عبور از بحرانهای اعتماد در نهادهای دولتی است. ما از شما انتظار داشتیم تا به جای ارائه پاسخهای کلی و استناد به مواد عمومی، به پرسشهای فنی و مستندِ مطرح شده، با ارائه «مدرک و مستند» (از جمله ارائه اسناد مربوط به احراز شرایط طبق مصوبه ۱۴۰۰ وزارت بهداشت) پاسخ دهید.
امیدوارم نهادهای نظارتی از قبیل سازمان بازرسی و دیوان محاسبات، نسبت به این مسائل منفعل نباشند.
فرشید عابدی
مدیرمسئول پایگاه خبری و تحلیلی دیار عیار
حیدر
تاریخ : ۷ - مرداد - ۱۴۰۵شبکه بهداشت و درمان شهرستان نیمروز ماه هاست بدون مدیر است
خطر در کمین سلامت مردم آن سامان است
دکتر شهدادی بخاطر قدرت بقیه خود را به جهنم نفرستید
دکتر سرور میر عاشق میز و صندلی است خود را مدیر شبکه بهداشت ندارد و عنوان سرپرست معاونت توسعه مدیریت و منابع دانشگاه را یدک می کشد .