آمریکا اصولاً با دیکتاتورها مأنوستر است تا سایر حکمرانان. مگر اردوغان که ۲۰ سال است بر ترکیه حکومت میکند یک حکمرانی مبتنی بر دموکراسی دارد؟ مگر خاندان آل سعود دیکتاتور نیستند؟ مگر بسیاری از شیوخ و سران کشورهای عربی دیکتاتور نیستند؟ پس چرا آمریکا با آنها نرد عشق میبازد و از آنها حمایت همهجانبه میکند؟ ماجرا اینست که دیکتاتورها هم از نظر آمریکا مثل تروریستها به دو دسته خوب و بد تقسیم میشوند. دیکتاتوری که گوش به فرمان آمریکا باشد، خوبست و آنکه با آمریکا مشکل داشته باشد خوب نیست. گروههای تروریستی تکفیری را خود آمریکا به وجود آورده ولی هر کدام از آنها تا آخر گوش به فرمان آمریکا باشند تروریستهای خوبی هستند و همین که ذرهای نافرمانی کنند به تروریستهای بد تبدیل میشوند. تحریرالشام تا حالا در فهرست تروریستها بود و حالا که سوریه را به خواست آمریکا اشغال کرده و آن را به اسرائیل تحویل داده قرار است از فهرست گروههای تروریستی خارج شود.
خودمان را معطل این قبیل بازیها نکنیم. ما کارهای بزرگتری داریم که باید به آنها برسیم و اجازه ندهیم نقشههای آمریکا و اسرائیل درباره ایران به اجرا دربیایند. چند سال است که هشدار میدهیم نفوذ رژیم صهیونیستی در امارات و بحرین به معنای اشراف اطلاعاتی بر بخشهای جنوبی ایران است. درباره تأسیس پایگاههای اسرائیلی در جمهوری آذربایجان هم همین هشدار را بارها دادیم. حالا با همکاری بسیار تنگاتنگی که ترکیه با اسرائیل و آمریکا برای اشغال سوریه کرده، حلقه محاصره تنگتر شده است.
درباره همدستی طالبان با آمریکا و اسرائیل و گروههای تروریستی تکفیری نیز بارها هشدار دادیم ولی گوش شنوائی نبود. از روابط پنهان رژیم صهیونیستی با حکومت خودخوانده طالبان هم گفتیم و نوشتیم ولی کسی به این هشدار هم ترتیب اثر نداد. قضایای سوریه در روزهای اخیر، این روابط را تا حدود زیادی برملا کرد. اینکه چند کارخانه و کارگاه در اصفهان یکباره همزمان با سلطه گروه تروریستی تحریرالشام بر سوریه اعلام کردند کارگران افغانی آنها چند روز ناپیدا شدند و به محل کارشان نیامدند، زنگ هشدار را با بلندترین فریاد به صدا درآورد ولی گویا هنوز هم این فریاد به گوشهای مسئولین نرسیده است!
وزارت امور خارجه آمریکا روز جمعه اخیر اعلام کرد افغانستان تحت حکومت طالبان همچنان مأمن گروههای تروریستی است. گزارش وزارت خارجه آمریکا از عملکرد طالبان در سال گذشته که روز جمعه گذشته منتشر شد، حکایت از حمایت حکومت خودخوانده این گروه در افغانستان از گروه تروریستی القاعده و طالبان پاکستان (تیتیپی) دارد و با صراحت اعلام میکند افغانستان تحت سلطه طالبان کانون گروههای تروریستی است. در شهرهای مختلف ایران و حتی در قلب تهران، بسیاری از فروشگاهها، رستورانها، اغذیه فروشیها، کارگاهها، مراکز خرید، تعمیرگاهها و تولیدیها دربست در اختیار اتباع افغانی قرار دارند. شغلهای مختلف دیگر که بسیاری از آنها حساس هستند نیز به همین اتباع سپرده شدهاند. طبق عرف بینالملل فقط ۳ درصد جمعیت هر کشور میتواند از اتباع بیگانه تشکیل شود ولی در ایران ما فقط اتباع افغانی هماکنون بیش از ۱۲ درصد جمعیت را تشکیل میدهند که چهار برابر حد مجاز است. بر تمام این واقعیتها بیفزائید جرمها و جنایتهائی را که عدهای از همین اتباع در کشورمان مرتکب میشوند و سلاحهائی را که مخفیانه در نقاط مختلف جابجا میشوند. روسیه هم که سوریه را به آمریکا فروخت و یکبار دیگر به ما خیانت کرد.
میبینید که از چهار طرف توطئه و فتنه تدارک دیده شده و طمعورزیهائی به ایران وجود دارد. در منطقه هم خبرهائی است ولی ایران، کشوری بزرگ است با ملتی شجاع و مقتدر که میتواند تمام توطئهها را پشت سر بگذارد و از گردنههای دشوار عبور کند. آنچه میتواند راه این موفقیت را هموار کند، همدلی مردم و مسئولین است. این همدلی را مسئولان با کنار گذاشتن فرعیات و توجه جدی به اصول میتوانند فراهم نمایند. این، مهمترین نیاز امروز ایران است.
