فردوسی گوهر وجودی ما ایرانیان را به ما نشان داد | شاهنامه به ما نشان می دهد که چگونه توانستیم با سربلندی و افتخار خود را به امروز برسانیم

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی دیار عیار، غلامرضا عمرانی در شامگاه روز یکشنبه در همایش پاسداشت زبان و ادبیات پارسی و بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی و تجلیل از مفاخر فرهنگی و هنری سیستان و بلوچستان که در مجتمع فرهنگ و ارشاد اسلامی استان برگزار شد، اظهار داشت: ایران در طول تاریخ نه کشور صنعتی، نه کشور کشاورزی و نه آنچه ما در جهان امروز می‌شناسیم، کشور علمی نبود اما با این تفاسیر سرپا مانده است، چگونه می شود این کشور روی این ستون ها نباشد و استوار بماند؟

وی افزود: ایران روی چهار ستون بزرگ به نام های سعدی، مولوی، حافظ و فردوسی قرار گرفته و در این دنیای پرآشوب تا امروز تاب آورده است.

وی بیان کرد: ما روی شانه این بزرگان ایستاده ایم و هرگز فانی نخواهیم بود و هرگز شکست نخواهیم خورد، این بزرگان مفاخر بزرگ بشریت هستند.

این زبان شناس با اشاره به اینکه پروردگار همه هنرش را بکار برد تا این چهار دردانه را افرید، ادامه داد: تمام تعالیم انسانی و اخلاقی در وجود این چهار نفر نهادینه شده است، سعدی اخلاق و دنیا شناسی، حافظ انسانیت و دوستی با دیگران، مولوی معنویت و فردوسی همه این تعالیم را در خود جای داده است.

وی اضافه کرد: شناسنامه و شناختنامه ما شاهنامه فردوسی است و به ما نشان می دهد که چگونه توانستیم با سربلندی و افتخار خود را به امروز برسانیم، اگر این سند نبود ما از پیشینه خود چیزی نمی دانستیم و این مهم را مدیون فردوسی و شاهنامه کبیر اون هستیم.

این استاد ادبیات با اشاره به اینکه در موسسه لغت نامه دهخدا تمام مفاخر ادبی ایران حضور داشتند و ما در آنجا سرشار از غرور بودیم، یادآور شد: این بزرگان هستند که ایران را ایران نگه می دارند، ایران روی شانه این بزرگان ایستاده است.

وی تصریح کرد: ایران همه چیز خود را از مردم سیستان دارد، اغراق هم نیست، ایران به زبان فارسی می نازد، زبان فارسی که حامل همه هویت ماست که با تمام نیکویی هایش موجب فخر ماست که با فرمان امیر یعقوب لیث در این سرزمین احیا شد.

وی خاطرنشان کرد: اگر این فرمان یعقوب لیث نبود ما امروز به زبان فارسی سخن نمی گفتیم و این گنجینه عظیمی که بشریت به آن افتخار می کند را نداشتیم.

استاد عمرانی اظهار کرد: شاهنامه در دو موضوع شعر و اسطوره خلاصه می‌شود، شعر برای اولین بار از سرزمین سیستان آغاز شده و اسطوره نیز در این سرزمین رقم خورد، حماسه، شعر و تمام افتخارات، متعلق به این سرزمین است.

وی عنوان کرد: برای من دشوار است که آنچه فردوسی در این گنجینه گنجانده در رستم خلاصه می کنید، شاهنامه بزرگانی را در خود جای داده که رستم یکی از آنهاست.

وی افزود: در این مورد ۲۰ جلد کتاب خواهم نوشت و تا کنون پنج جلد کتاب به نام «اسطوره در سیستان» نوشتم، در سیستان آنقدر اسطوره داریم که پنج جلد کتاب در باب آن نوشتم، این گنج را هر چقدر استخراج کنیم باز هم ظرفیت دارد.

این نویسنده کتب ادبیات و زبان فارسی با اشاره به اینکه پیش از رستم، سیستان دارای نظام پادشاهی بوده و شاه داشته، گفت: روزگار سیستان را روزی بشناسید که از گستره ری تا اصفهان، از اصفهان تا بنگلادش امروز را شامل می شده، اما اکنون محدود شده و اسطوره هم محدود شده است.

وی اظهار کرد: سمنار، دختر پادشاه سیستان است، یکی از افتخارات حماسه و سیستان محسوب می شود، توصیه می کنم امثال این حماسه ها را بشناسید و جایگاه خود را پیدا کنیم.

وی با اشاره به اینکه بخشی از ثروت ما حماسه است و فردوسی بخش کوچکی از آن را احیا کرد، بیان کرد: هیچ ملتی چنین کتاب و حماسه ای ندارد و این بخش از ایران یعنی سیستان، حاوی این هاست.

این زبانشناس ادبیات و زبان فارسی اضافه کرد: گرشاسب یکی از یاران امام زمان است و در این منطقه خوابیده است، که دنیا را در زمان موعود پر از عدل و داد می کند، این ها ارزش شناختن و شناساندن دارد.

وی یادآور شد: ادبیات خیلی عظمت دارد، آسوکه ها و افسانه های محلی، گنج ارزنده ایست که باید از دل گنج ها، آسوکه ها را استخراج شود. بزرگان ادبیات جهان روی آسوکه ها کار کردند، چرا ما روی آسوکه ها کار نکنیم؟

وی تاکید کرد: اروپا یک سندباد و شنل قرمزی دارد که کارهای بسیاری روی آن انجام داده است، ما بهتر از سندباد و شنل قرمزی را در سیستان داریم.

غلامرضا عمرانی ادامه داد: من ۹ جلد از آسوکه ها را نوشتم و فکر می کنم ۲۰ جلد دیگر هم ظرفیت دارد، ما سیستانی ها وارث شعر فارسی و آغازگر شعر فارسی هستیم، اما کجای شعر فارسی قرار داریم؟

وی عنوان کرد: اگر شعر و ادبیات فارسی توانسته ایران را از زوال نگه دارد پس می تواند این استان را از زوال نگه دارد، ما می توانیم در زمینه شعر رسمی و شعر بومی کار کنیم و محصولی ماندگار در ایران خلق کنیم، لازم است قدر این بزرگان را بدانیم.

وی اظهار داشت: غزل ابراهیم محمودی از غزل های مطرح ایران چیزی کم ندارد، اگر از بزرگان حمایت نکنیم آن ها رو به فراموشی می روند، اثر « دل مویه های هامون» به گنجینه ما افزوده، اما به این کتاب بی توجهی شده است.

این استاد زبان و ادب پارسی تصریح کرد: ساناز شهنوازی می تواند یکی از امیدهای شعر فارسی در این سرزمین باشد، آنقدر شعرش خوب و متعالی است که با اندکی توجه می تواند به یکی از بزرگان شعر کشور تبدیل شود.

وی اضافه کرد: سلطانعلی جهان تیغ، استعداد آن را دارد که به یکی از چهره های بزرگ ملی مطرح شود، از لحاظ شعری و از لحاظ اجمال بر واژه های سیستانی غنی است که می تواند دایرهالمعارف باشد.

وی اذعان کرد: حسین منصوری یکی از بزرگترین شاعران منطقه است، شاهنامه را گویش سیستانی به نظم درآورده است.

وی گفت: فرزاد مرادقلی شاعر توانمندی است، سهی سیستانی، غلامحسین پیری، محمدعلی گله بچه و پیام سیستانی گنج ما هستند.

استاد عمرانی تاکید کرد: اگر به این ظرفیت ها توجه کنیم می توانیم بزرگانی در زمینه شعر فارسی داشته باشیم، چرا این استان نتواند به قطب ادبیات تبدیل شود؟ ما استعداد آن را داریم.

مطالب مرتبط:

پیام استاد غلامرضا عمرانی خطاب به مسوولان و دست‎اندرکاران فرهنگی سیستان و بلوچستان بزرگداشت امیر یعقوب لیث صفاری، احیاکر زبان پارسی در سیستان برگزار شد نوشتاری پیرامون غزل سیستانی «گفتا ور اکیمی» به قلم استاد غلامرضا عمرانی بررسی “ماهیت زبان، گویش و لهجه ” در گفت و گو اختصاصی با استاد غلامرضا عمرانی