مدیر خردسرای فردوسی گفت: شما کدام قوم را می توانید پیدا کنید که در شاهنامه نمود نداشته باشد؟ از آذربایجان، از گیلانی‌ها، از مازندرانی ها از خراسانی ها از بلوچ ها و از سیستانی ها، همه این ها در شاهنامه نمود و حق دارند. شاهنامه امروز می تواند همه ما را با همه داشته های مان در کنار هم گرد آورد و درس میهن دوستی دهد و در برابر بیگانگان ما را متحد می‌کند.

در گستره تمدن بشری هیچ مفهومی چون خون بار نمادین و قداستی نیافته که همزمان منبع حیات و منشأ تفرقه باشد. این ماده حیات‌بخش که در رگ‌های هر انسانی جریان دارد، از دیرباز فراتر از کارکرد بیولوژیک خود، به نمادی از هویت، شرافت و تداوم نسل بدل شده است. از تمدن‌های کهن مصر و بین‌النهرین تا فلات ایران و شبه‌قاره هند، باور به انتقال فضیلت‌ها و خصایص روحی از طریق خون پدر، بنیان نظام‌های طبقاتی را شکل داده و مشروعیت الهی را برای حکمرانان رقم زده است. این انگاره که امروزه در محک آزمون‌های ژنتیک مردود شناخته شده، همچنان سایه سنگین خود را بر جوامع بشری، به ویژه در بسترهای فرهنگی سنت‌زده چون سیستان، گسترده نگه داشته است.

این مقاله به بررسی ریشه‌های واژه «کوچ و بلوچ» در شاهنامه فردوسی و مقایسه آن با هویت قوم بلوچ امروزی می‌پردازد. با استناد به منابع شاهنامه‌شناسی معتبر، تاریخنگاری اسلامی و پژوهش‌های مدرن، نشان داده می‌شود که کاربرد این واژه در اثر حماسی فردوسی، صرفاً بازتابی از یک جغرافیای اساطیری و توصیف اقوام بیابانگرد حاشیهٔ ایران باستان است و هیچ ارتباط قوم‌نگارانه‌ای با قوم ایرانی‌تبار بلوچ در دوره‌های پس از اسلام ندارد.

رئیس دانشگاه زابل گفت: گرد هم آمده ایم تا در بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی شرکت کنیم، شاعری که هویت ملی و فرهنگی ما را در حماسه ای جاودان، ماندگار کرد.

مدیر خردسرای فردوسی گفت: شما کدام قوم را می توانید پیدا کنید که در شاهنامه نمود نداشته باشد؟ از آذربایجان، از گیلانی‌ها، از مازندرانی ها از خراسانی ها از بلوچ ها و از سیستانی ها، همه این ها در شاهنامه نمود و حق دارند. شاهنامه امروز می تواند همه ما را با همه داشته های مان در کنار هم گرد آورد و درس میهن دوستی دهد و در برابر بیگانگان ما را متحد می‌کند.

مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی سیستان و بلوچستان با بیان این که شاهنامه به دلیل ارتباط محتوایی با جغرافیای سیستان و بلوچستان، جایگاه ویژه‌ای نزد مردم این استان دارد، گفت: هدف از برگزاری این برنامه‌ فرصتی برای بازشناسی داستان‌های شاهنامه و انتقال مفاهیم والای آن به نسل‌های جدید است. 

مدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامی خراسان رضوی با اشاره به تغییرات زبانی کشورهای فارسی زبان گفت: تاجیکستان، کشوری که سال‌های دور از این قسمتی از ایران بزرگ به شمار می رفت؛ امروز به خط روسی می نویسد، در افغانستان که مردم آن فارسی زبانند و به خط فارسی نیز می نویسند، دست هایی در تلاشند تا زبان فارسی در این کشور را به انزوا بکشانند.

مدیرکل کتابخانه های عمومی سیستان و بلوچستان گفت: همایش بزرگ نکوداشت فردوسی و روز زبان فارسی در محل کتابخانه عمومی استاد ایرج افشار سیستانی شهرستان زابل برگزار شد.

در سال 329 هجری قمری، مردی از تبار پارس در دهکده دهقان نشین پاژ از توابع خراسان، چشم به جهان گشود. حکیم ابوالقاسم فردوسی که او را حکیم طوس و حکیم سخن نیز خوانده اند شاعر حماسه سرای ایرانی در دوران شکوفایی نظم پارسی، جلودار شاعران پیش از خود بوده است.

زبانشناس ادبیات و زبان فارس با بیان اینکه فردوسی گوهر وجودی ما ایرانیان را به ما نشان داد، گفت: ما از قبل اسلام خود هیچ اطلاعی نداشتیم، فردوسی به ما نشان داد که ما قوم و قبیله ای بودیم که سرفراز زیستیم و سرفراز خواهیم زیست.