هدف این یادداشت تکرار مکررات نیست به هر حال اتفاقی چنین مهم حتما نگرانی هایی هم در پی دارد که بسیاری از آنها به حق است و از سر منافع نیست. عدم زیرساخت های مناسب برای تقسیم استان از جمله نگرانی های عمده مخالفین است. اتفاقا به همین دلیل عدم توسعه یافتگی میبایست تقسیم اتفاق افتد. اگر سیستان و بلوچستان توسعه یافته و با زیر ساخت های مناسب روستایی و شهری بود که دیگر تقسیم آن ضرورتی نداشت.
روز به روز به دلیل کمبود بودجه، وسعت زیاد و سو مدیریت، بر مشکلات اقتصادی، بحران معیشت و بیکاری افزوده می شود، در همه دنیا و حتی در چند دهه اخیر ایران عزیز هم واحدهای بزرگ سیاسی اداری شهری را کوچکتر می کنند تا امکان نظارت و توسعه آن مهیا شود. تجربه های موفق تقسیم استان های بزرگ به واحدهای اداری کوچکتر نشان داد که در بدترین شرایط هم تقسیم جنبه های مثبت بیشتری دارد.
ما در دهه گذشته شاهد تبدیل بخش ها به شهر و شهرها به شهرستان در استان بوده ایم. در تمام موارد شرایط مدیریتی و توسعه شهری متفاوت شده و رفاهیات رشد نه ایده ال اما قابل قبولی داشته است. هر چه تعداد واحدهای اداری ،اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی، تجاری، سیاسی، نظامی و امنیتی کوچکتر و به مرکز قدرت نزدیکتر باشند و پهنه فعالیت آنها محدودتر باشد توان نظارتی، رشد اقتصادی و بیکاری افزایش می یابد.
استان سیستان و بلوچستان تجربه یک استاندار بومی را داشته است، دوره ای که علیرغم بحران های امنیتی تمام ضعف ها و نقدهایی که به آن وارد است با تکیه بر مدیران بومی شاهد دورانی متفاوت بود، قبل و بعد این دوره استان همواره شاهد حضور مدیران نیروهای غیر بومی بوده که کمترین شناختی نسبت به فرهنگ و زیربناهای توسعه استان نداشته اند و از اولویت ها بی اطلاع بودند. ماحصل این اتفاق جز عقب ماندگی هر چه بیشتر در امر توسعه نبوده است.
وقتی استان سیستان و بلوچستان ایران تقسیم شود دیگر مدیران مرکز نشین زاهدان برای تجارت در چابهار یا بهره گیری از پتانسیل مرزی سیستان تصمیم نمی گیرند، آن وقت مدیران هر منطقه با توجه به شناختی که از منطقه و اقلیم خود دارند تصمیماتی در راستای خواسته های مردم خود می گیرند.
هر چه تقسیم استان به تاخیر افتد توسعه استان عقب می افتد. ایکاش بزرگان مسجد مکی به جای تحریک هوادران و سخنرانی ها و موضع گیری های تند، به صورت علمی با موافقین طرح تقسیم و یا کارشناسان مستقل گفتگو می کردند و با خودداری از ارسال پیام های تند مذهبی و قومی به پایتخت مانع این امر حیاتی نمی شدند. دیر یا زود تقسیم استان اتفاق می افتد. چرا با به تاخیر انداختن آن فرصت رشد هر چه زودتر استان گرفته شود.
نویسنده: سلطانعلی عابدی
مطالب مرتبط:
نامه سرگشاده مدیرمسئول پایگاه خبری تحلیلی دیار عیار به نماینده مردم چابهار در مجلس شورای اسلامی
چرا رسانه ها در سیستان و بلوچستان بی تاثیرند؟
نامه سرگشاده سلطانعلی عابدی به مولوی عبدالحمید
اقتصاد سیستان و بلوچستان نیاز به مدیر دارد نه کرسی نشین/ ضرورت تجدید نظر در سند آمایش/ تاکنون هیچ گام جدی در امر توسعه اتفاق نیفتاده است
