غالب جمعیت استان سیستان و بلوچستان متشکل از گروههای جمعیتی بلوچ و سیستانی است؛ در این استان، یک فرهنگ و گروه جمعیتی مانند استانهای کردستان، کرمانشاه و لرستان به طور کامل، غالب نیست؛ بنابراین نمیتوان مانند شبکههای مذکور، عمل کرد. چنین تصمیماتی در چنین شرایطی میتواند به انتقادات و مطالبات اجتماعی و در صورت عدم تدبیر مناسب، به ایجاد شکاف اجتماعی با بدنه حاکمیتی منجر شود.
مادامی که اخبار استان به زبان رسمی کشور در حال پخش است، ضرورتی برای بخش خبری به زبان بلوچی وجود ندارد، به جای این دست کارهایی که ظاهرا پوپولیستی تلقی میشود، بهتر است که برای جذب مخاطب با تغییر سیاست رسانهای حاکم بر صدا و سیما، با محتوای جذاب و مورد پسند جامعه، مرجعیت رسانهای را به شبکه هامون بازگردانیم. وقتی که اخبار شبکه هامون به جای گزارش خبری مشابه محتوای روابط عمومی دستگاههای اجرایی، فراتر از بخش تلنگر رورهای چهارشنبه، به نقد صریح و کارشناسانه مسائل و چالشهای استان بپردازد، تبعا مخاطب تمایل بیشتری برای دنبال کردن اخبار این رسانه پیدا خواهد کرد.
شائبههایی پیرامون دستمزد نیروهای حقالزحمه معاونت خبر صدا و سیمای مرکز سیستان و بلوچستان مطرح است که اگر واقعیت داشته باشد، مصداق بارز فاجعه است. زمانیکه صدا و سیما از سایر دستگاههای اجرایی توقع شفافیت دارد، بد نیست که مدیران این ادارهکل، طبق قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات، دستمزد خبرنگاران و گزارشگران این شبکه را اعلام کند. اگر بودجه مازادی وجود دارد که به تولید بخش خبری بلوچی منجر شده، بهتر نیست برای ارتقای سطح دستمزد، معیشت و ارتقای سطح دانش خبرنگاران و گزارشگران واحد خبر تخصیص یابد؟
علی ایحال برای نشان دادن فرهنگ و هنر بلوچی و سیستانی میتوان همان برنامههای اجتماعی که از سنوات گذشته تا کنون در حال پخش است را افزایش داد یا به غنای آنها افزود.
در شرایطی که دشمن بر روی شکافهای اجتماعی، جریانهای تجزیهطلب و تروریستی حساب کرده، باید از ظرفیت فرهنگ فولکلور به سمت ترویج هویت ملی رفت. مادامی که جریانهای تجزیهطلب به صورت هدفمند بر روی هویت قومی اهالی استان عملیات رسانهای انجام میدهد و با جعل تاریخ، افراد را به تفکرات تجزیهطلبی سوق میدهد، باید مراقب یک سری تصمیمات در حوزه فرهنگ و رسانه باشیم.
مادامی که رقابتی در راستای قوم گرایی و طایفه گرایی شکل گرفته و تمایز گذاری را به حد اعلی رسانده؛ دستگاههای اجرایی و حاکمیتی به ویژه دستگاههای فرهنگی، باید مراقب باشند که روی این رقابتهای ناصواب، آتش تهیه نریزند.
