به گزارش پایگاه اطلاعرسانی دیار عیار، حجتالاسلام مجتبی اشرفیان در خطبههای نماز جمعه این هفته شهرستان نیمروز اظهار داشت: سفر وزیر خارجه به استان به جهت تسریع درپیگیری مسئله حقابه سیستان که اقدام ارزشمند و مهمی بود، نفس این سفر و حرکت برای بازدید اوضاع منطقه، برای شنیدن سخنان مردم و بزرگان سیستان حرکت خوبی بود که آقای وزیر میبایست اطلاعاتش میدانی و کامل تر باشد تا با قدرت بیشتری پیگیر این حقابه از دست رفته باشد.
وی افزود: اشکال کار را نمیدانیم از کجاست از برنامه ریزی وزارت خارجه ما؟ از میزبانی و برنامه ریزی استانداری ما؟ یا هر مسئله دیگر ؟ این سوال و ابهام برای مردم سیستان بوجود آمده اگر جلسه برای پیگیری حقابه سیستان است چرا این جلسه و نشست در خود سیستان برگزار نشده ؟ و در منطق خوش آب و هوای چابهار برگزار شد؟
اگر قرار بود معتمدین سیستان باشند، خیلی از ریش سفیدان و معتمدان گلایه داشتند جز به تعداد انگشتان دست، کسی از معتمدین و متنفذین سیستان در این جلسه نبوده ! چه کسانی این کارها را میکنند؟ بین بزرگان و معتمدین هم سلیقه ای عمل میکنند.
وی بیان کرد: چرا اجازه داده نشد آقای وزیر بیاید از نزدیک جسد تالاب خشکیده هامون و زندگی نابوده شده مردم را ببیند؟! زمینهای لمیزرع و دامهای تلف شده وکانون های ریزگرد را ببیند؟ مرز افغانستان و دیوار امنیتی و بند کمالخان و سد کجکی را ببیند؟ مردم سیستان اگر چه از عدم حضور آقای وزیر محترم خارجه گلایه دارند، اما این دغدغه و اهتمام و حضورشان را فرصت و مغتنم شمرده و تشکر میکنند و انتظار دارند با جدیت و قاطعیت از موضوع حقابه ایران دفاع کنند و بدانند که مردم و نمایندگان ما با قدرت در کنار دولت و دستگاه دیپلماسی می ایستند و حمایت میکنند.
وی بیان کرد: بازدید رئیس جمهور محترم از پروژه انتقال آب از دریای عمان و تاکید بر تسریع آن هم نکته مفید و امید آفرینی بود. اصل موضوع پروژه ماندگار و اساسی است، اما پروژه ای که قریب به ده درصد رشد داشته یعنی در شرایط اورژانسی الان دستگیر ما نخواهد بود و بین ۵ تا ۱۰ سال طول میکشد و باید پروژه های آبی دیگر را بدون فوت وقت با جدیت دنبالکرد.
خطیب نماز جمعه شهرستان نیمروز ادامه داد: افغانستان باید بداند پایبندی و حسن همجواری ما تا زمانی است که طرف مقابل هم به این حسن همجواری معتقد باشد نه اینکه از منافع ایران بهره مند شوند ولی پای بند به هیج قاعده و قانون و معاهده بین المللی نباشند.
وی تصریح کرد: اگر چه مردم ما بی مهری ها و قصور و انفعال زیادی از دولتها در مورد حقابه سیستان دیدند، زندگیشان را از دست داده اند و حقابه سیستان در حد حرف و شعار باقی مانده است، اما از دولت انقلابی توقع و انتظار ویژه دارند و امیدوار هستند با ورود جدی دولت و دستگاههای زیربط مشکل حقابه سیستان یکبار برای همیشه به صورت قانونی و ضابطه مند حل و فصل میشود و این با ورود و پیگیری شخص ریاست جمهور ممکن خواهد بود، وگرنه رئیس دولت حداقل ۳ الی ۴ مرتبه ماموریت ویژه دادند برای پیگیری مشکل آب شرب و حقابه سیستان ولی ثمره ای نداشته است.
وی خاطرنشان کرد: مسئله سیستان، مسئله امنیتی و بحرانی است و هر گونه اهمال کاری باعث صدمات جبران ناپذیری به حوزه امنیتملی خواهد بود، آقایان مسئولان، خشک شدن تالاب فقط بحث بحران آب و مهاجرت مردم نیست، تعطیلی معاش، اشتغال، افزایش ناهنجاری های اجتماعی و ازبین رفتن زندگی ها را هم ببینید. افزایش آسیبهای اجتماعی بویژه فقر، بیکاری، طلاق، از بین رفتن زندگی ها و عوارض آن را هم ببینید و دردتان بیاید.
حجتالاسلام اشرفیان گفت: اینها رنجهایی است که فقط فریاد آن زمانی شنیده می شود که دیگر کار از کار گذشته و زندگی ها نابود شده، این نابودی بنیان خانواده ها، دردهای پنهان خشکی تالاب هست که شاید به چشم کسی نیاید، اما ما هر روز آن را می بینیم.
وی تاکید کرد: هیئت حاکمه افغانستان باید به حق و حقیقت پایبند باشد و این جوابیه طالبان که در واقع توجیه اشتباهات تاریخی آنها در مورد رودخانه مشترک مرزی بوده، سراسر مغلطه، توهین، جسارت و کذب بود که باید پاسخ مناسبی داده شود، اگر قرار است هر اتفاقی بیفتد، هر اعمال فشاری و ابزاری باشد وقتش همین امروز است نه فردا، اگر دولتمردان قبل بجای انفعال، پاسخ و اقدام قاطع داده بودند شاهد این لفاظی های اشتباه و تضییع حقوق مردم منطقه سیستان توسط افغانستان نبودیم، نتیجه مماشات ما تا امروز نابودی زندگی مردم و خوش خیال کردن به آینده ای بوده که هیچ وقت نیامده است.
امام جمعه شهرستان نیمروز اظهار کرد: اگر سخنان و مواضع مسئولان، لفاظی نیست حقابه را با روشهایی غیر از دیپلماسی و مذاکره بگیرید، مذاکره تا امروز جواب نداده و از این به بعد هم جواب نمیدهد، چون طالبان از خودشان هیچ اراده ای ندارند، تصمیم جای دیگری گرفته میشود.
وی یادآور شد: ما از ورود شخص رئیس جمهور و هیئت محترم دولت برای رفع و حل دغدغه حقابه، سپاسگزار هستیم و اینکه این معضل، امروز دغدغه ملی شده، دولت و همه قوا برای حل مشکل حقابه ایران از رودخانه هیرمند ورود کردند، موحب امیدواری و خوشحالی مردم سیستان شده و نوید بخش شرایط بهتری خواهد بود، اما باید این را مد نظر داشته باشیم به صرف گفته های هیئت حاکمه افغانستان که می گویند آب پشت سد نداریم، نمیشود اکتفاء کرد.
وی افزود: این اظهارات برخلاف همه اطلاعات و داده های میدانی، زمینی و ماهواره ای ماست، اگر راست میگویید اجازه دهید تیم فنی و کارشناسی ما راستی آزمایی کند، آیا آبی هست و شما رها نمیکنید یا اصلا آبی نیست، چه کسانی طالبان را تحریک میکنند که سر دشمنی با جمهوری اسلامی ایران داشته باشند.
وی بیان کرد: هیئت حاکمه افغانستان در هر شرایطی اجازه و انگیزه ای برای دادن حق آبه ندارند و نوعی اعلام جنگ کردند. انحراف آب به سمت گودزره، آمار و اطلاعات غلط و وقت کشی های عمدی، ساخت و تکمیل سد غیرقانونی بخش آباد، تعیین ثمن و عوض نفت برای حقابه قانونی ما، تعرض به مرز و مرزبانان ما، همه اینها اعلام جنگ با ماست، آثار جنگ را هم در سیستان ببینید، کوچ اجباری مردم و خالی شدن مرزها را ببینید، بنابراین افغانستان اگر اراده و عرضه ای داشته باشد، لااقل باید فکری برای صدها هزار مهاجر افغانی مقیم سیستان کند و آب شرب شهروندان مهاجر خودش را تامین کند که مهمان ما هستند و بسیاری از مشاغل و مسکن منطقه در اختیار مهاجرین افغانی مقیم سیستان است ولی جوانان ما دنبال شغل و مسکن مناسب هستند.
حجتالاسلام اشرفیان ادامه داد: بار دیگر به برادران دینی مان در کشور افغانستان متذکر میشویم که مراقب توطئه دیگران باشند، مسلمان آب را بر روی مسلمان نمی بندد، این از اسلام و انسانیت نیست ما هم خواهان افغانستانی آباد و سرشار از امنیت و نعمت هستیم و هم ایران وسیستانی آباد و سرشار از نعمت را خواهانیم.
اجازه دهید مسائل به صورت علمی و کارشناسی و قانونی حل بشود، درکنار همه این مسائل و راهکارها از همه گروههای جهادی و خیرین که میتوانند گره گشا باشند دعوت میکنیم، همه ظرفیت ها، امکانات و تجهیزات خودشان را به منطقه سیستان گسیل دهند و به یاری مردم تشنه سیستان بشتابند تا مردم عزیز ما دغدغه و مشکلی برای تامین آب در تابستان نداشته باشند.








الف.ع.
تاریخ : ۳ - خرداد - ۱۴۰۲بنام خدا
نامه سرگشاده
گوش کن وزش ظلمت را میشونی؟
جناب آقای دکتر سرگزی
نماینده محترم مردم شریف سیستان
با سلام و احترام
از سخنِ مرسوم و معمولِ آغازین، نامهها می گذرم که نه مجال است و نه توان. اما اگر خطاب نامه اینجانب به شماست صرفا بدین دلیل است که هنوز، گاه و بیگاهی، از درد جانکاه مردم دیارتان سخن می گویید، آن دردی که جان مایه تمامی دردها، محنتها و محرومیتهای سیستانی است که نه تنها در دهه های اخیر بلکه در طول تاریخ، وفای خود را به این خاک تا سرحدِ نثارِ جان فرزندان خود به اثبات رسانده است. نیک می دانید سیستان، تا هامون را داشت بی نیاز از هر کس و ناکسی بود و چون، بی آب و جگر سوخته گردیده هیچ دردی را دوایش نیست.
البته وقتی حضور شما در هر افتتاحی، از زمین فوتبال کوره دهی تا اسفالت راهی را می بینم ناامیدتان می شود زیرا همچنان و در این روزگاری که خلط بی اخلاقی ها با منش و معرفت صحیح انسانی را در درجات و مناسب و مکاسب مختلف شاهدم بازهم معتقدم هدف وسیله را توجیه نمی کند که آرمان شما، چیز دیگری بود و باید همچنان باشد.
همچنان معتقدم کاش به این عرصه نمی آمدید زیرا هنوز به تقویت توان مدیریتی و تیم سازی و جریان سازی و دانش پایه و تجربهای گسترده تر از آنچه دارید نیازمندید، نشانه آن هم همین تک صدا بودن شماست و اینکه هیچگونه همسویی منطقه ای و ملی برای وضعیت دهشتناک سیستان خلق نکردید گویی برای هیچ مقام رسمی، درد جانکاهمان ارزشی ندارد گویی ما مردمان این سرزمین جاودان: ایران عزیز نیستیم، هیچ برنامه مدون کوتاه و میان و بلند مدتِ تحقیق شده و مکتوبی وجود ندارد اما دهان ها به شعارگویی و خودفریبی همچنان باز است.
اگر فکر می کنید که مشکل آب هامون یا بهتر بگویم تنش آبی میان کشور ایران و کشور افغانستان در سطوح محلی و منطقه ای حل می شود باید بگویم کلا بخطا رفته اید زیرا یکی از مسائلی که به سیاست کشورها و رفتارهایشان در منطقه خاورمیانه در قبال یکدیگر جهت میدهد، موضوع آب و دغدغه دسترسی امن به آن است بنابراین زمانی که یک عنصر با ارزش و حیاتی با منابع اندک وجود دارد، خواه و ناخواه دولتها هرچند در باقی عرصهها روابط حسنهای داشته باشند، به سمت اختلاف، تنش و حتی بحران کشیده میشوند. به خصوص اینکه تقریبا تمامی کشورهای منطقه با افزایش جمعیت، خشکسالی، فرسایش خاک و کاهش تولید مواد غذایی روبهرو هستند و روز به روز خود را ناچار به در افتادن با کشورهای همسایه برای اثبات ادعای خود در خصوص حق آبه مدنظرشان میبینند (خبرگزاری فارس، ۰۷/۰۹/۱۴۰۰، از نیل تا فرات، آیا جنگ بر سر آب شکل می گیرد؟). چرا هیچ مجمع علمی و سیاسی پایدار و توانمند منطقه ای و استانی ندارید؟ چرا مجمعی از نخبگان کشوری حول موضوع آب سیستان و استان تشکیل ندادید؟ چرا در بیان، برنامه و عمل در حوزه استانی و ملی دغدغه سیستان مطرود و مغفول است؟ چرا از توان و ظرفیت عظیم دانشگاه و پژوهشکده تالاب بین المللی هامون بهره کافی برده نشده است؟
برادر جان، ساختار و سیستم خلق نکردید همراهی و همگرایی نساختید و حالا که نفَس به شماره افتاده شما ماندید این سیستان بیچارهء دل به شما بسته.
یکی از بزرگترین ظلم های به بشر، در این قرن، فریب واژه و کلمه بود، که به مفهوم و باورِ ارزشمند ترین کلمات، مغول وار تاخت. برتری، برابری، ایدئولوژی و آزادی مستمسک خونریزترین و ظالمانه ترین کنش ها و واکنش های بشر گردید از اینرو بشر متمدن امروزی، شرمگین ترین مخلوق از منظر تاریخ نیز می باشد.
لذا، ان زمان انتخابات که وعده می دهید و به هر بهایی، سمن مقام و منصب را بجان می خرید فراموش نکنید که خطر فریب واژه تا چه میزان، معرفت کش و نسل سوز است.
اگر کمی اهل همنشینی و ملازمت با اهالی دانش بودید این روزگار قابل پیش بینی بود زیرا سیاست، علم بهروز شدن تاریخ است و ضروری است سیاستگذار فهمی تاریخی از مسائل گذشته داشته باشد و بتواند از این فهم در جهت شناخت وقایع پیشِرو بهره ببرد و هم واضح تر آنکه، اشرف غنی به وضوح گفته بود: این آب، آبروی ما است و حفظ آبرو، هدف ملی ما است. آن موقع، غالب دست اندرکاران، مهان و مهتران، نهایتش گفتند غلط کرده، اما، اما آنها ساختند و هدف خود را دنبال کردند و ما نشستیم و امروز را به فردا رساندیم و فی الواقع هیچ غلطی نکردیم و این شد روزگار ما. دکترین حوزه اب همسایه/همسایگان ما که به هر صورت و توسط هر پیدا و پنهانی مورد رجوع و اعمال است دکترین بدآوازه هارمون است (میان ابادی، حجت و قریشی، زهرا. دیپلماسی آب و جنگ روایت ها) پشت این رفتار، سیاست است و پشت این سیاست استراتژی و برنامه ویرانی است و سیستان خط مقدم اسیب حاصل از این نبرد است و چون سیستان ویران شده پس تاکنون شکست خورده ایم و البته هنوزم هم نفهمیدیم که شکست خوردیم و خواهیم خورد.
از نظر بنده، در کوتاه مدت تنها راه نجات سیستان، جاری شدن آب از افغانستان است و تصمیمات برای میان مدت و بلند مدت باید، باید و باید از دل انکشاف و استنباطی علمی زاده شود تا باز در لوله ها و کانال ها باد نوزد و خاک جولان ندهد.
((برای تامین آب هامون و چاه نیمه ها هر آنچه دارید و ندارید صرف کنید که سیستان، با تمام تاریخش، با همه بزرگان و تاریخ سازانش، تمام قد هرچند خمیده و ناتوان رودر روی شما به نظارهتان ایستاده اند. هر چه بوده اید و هر چه کرده اید را در این گذر تاریخی خواهید باخت اگر اب به سیستان نرسد، فراموش نکنید که در چه مرحله حساس و تاریخی قرار گرفته اید.))
با احترام
ع.الف