بحران آب سیستان دیگر صرفاً یک معضل محلی نیست؛ این بحران به جنگ خاموش آبی تبدیل شده است که در آن طالبان با نقض معاهده ۱۳۵۱، حق آبه ایران از رودخانه هیرمند را قطع کرده و در عین حال با روایت‌سازی هوشمندانه، توانسته است خود را در جایگاه محق نشان دهد. اما آنچه در این معادله پیچیده بیش از همه به چشم می‌آید، ناکامی فاحش دستگاه‌های مسئول ایران در تولید روایت رقیب و انتقال واقعیت‌های تلخ سیستان به افکار عمومی جهانی است.

در نشست خبری اخیر استاندار سیستان و بلوچستان با اصحاب رسانه، پرسش‌های کلیدی درباره استراتژی توسعه استان مطرح شد که پرسش‌هایی به پاسخ‌های ارائه شده، نگرانی‌هایی را درخصوص درک عمیق استاندار نسبت به چالش‌های بنیادین منطقه ایجاد کرده است.

علی رغم هشدار کارشناسان مبنی بر ممنوعیت خروج آب از تالاب هامون سابوری و صرف این آب برای تثبیت خاستگاه‌های گرد و غبار، منابع محلی از تکرار تجربه تلخ و ناموفق انتقال سیلاب رودخانه فراه و تالاب هامون سابوری به زهکش ادیمی توسط یک قرارگاه نظامی خبر دادند.

پیش از احداث بند کمال خان، علی رغم این‌که دفتر رودخانه‌های مرزی از پیشرفت فیزیکی این بند آگاه بود، حجم قابل توجهی از ذخایر چاه نیمه در قالب بهره‌برداری از طرح موسوم به ۴۶هزار هکتاری در مزارع سیستان رها شد که پس از بهره‌برداری از بند مذکور، در سایه بی تدبیری متولیان امر در دولت سیزدهم، بحران آب تشدید شد و ذخایر چاه نیمه در شرایط بحرانی و ذخایر حداقلی قرار گرفت. 

افت فشار آب در برخی از مناطق زاهدان و گرمای شدید هوا در تابستان و مصرف بی رویه تعدادی از شهروندان مشکلاتی را برای ساکنان برخی مناطق این شهر ایجاد کرده است.

در پی تنش های آبی سالهای گذشته در شمال استان، ادعا شد که از محل آبخوان تهلاب ۲۷ میلیون مترمکعب برای زاهدان و همین میزان برای منطقه سیستان تخصیص داده شده، اما آنچه در سفر فرمانده کل سپاه به استان در خبرگزاری ایرنا منتشر شد، گواه انتقال آب به زاهدان و میرجاوه است.

مدیرعامل شرکت آب منطقه‌ای سیستان و بلوچستان گفت: طرح فوری و اضطراری تأمین آب آشامیدنی سیستان وابستگی به آب هیرمند را کاهش داده و آب منطقه از منابع داخلی تأمین می‌شود.

امام جمعه شهرستان نیمروز گفت: با توجه به این‌که منابع آبی چاهنیمه ها در حال اتمام است، مسئولان آبفا در خصوص پروژهای اضطراری تامین آب سیستان تسریع و تعجیل داشته باشند، پروژه چاه‌های حفاری شده در بندان، زهک و شیله اقدام فوری و اضطراری در نظر گرفته شده برای حل مشکل آب سیستان است که هنوز ملزومات و تجهیزات آن کامل نشده و طرح های بزرگ که زمان بر هست تقریبا رها شده در حالی که از اسم طرح به ذهن متبادر می شود، پروژه اضطراری و فوری است.

سخنگوی صنعت آب گفت: وضعیت چاه‌نیمه‌ها وضعیت خوبی نیست، میزان ذخایر فعلی چاه‌نیمه‌ها ۴۸ میلیون مترمکعب است که نسبت به زمان مشابه سال قبل کاهشی ۶۹ درصدی داشته و هم‌اکنون میزان پرشدگی چاه‌نیمه‌ها تنها ۳ درصد است.

امام جمعه شهرستان نیمروز گفت: پروژهای آبی سیستان باید اولویت اول وزارت نیرو باشد، اگرچه وزیر کشور اعلام کرد که تامین آب سیستان اولویت ماست، اما در مقام عمل باید دیده شود، نمایندگان ما هم، همه وقت و توانشان را برای تامین منابع آبی سیستان بگذارند، چه کاری از این مسئله مهمتر است؟