سیستان، تراژدی تعلیق میان دو زمان
گاهی باید نوشت برای تاریخ، نه از سر توهم تغییر فوری، بلکه برای درس عبرت نسلهای آینده که باید بدانند در چه گذرگاهی از زمان ایستاده بودیم و چگونه میان دو دوران، معلق مانده بودیم. این نوشتن نوعی شهادت است بر تناقضی که زیستهایم. شهادتی بر عصری که بشریت از مدرنیته عبور کرده، از پسامدرنیسم سخن میگفت، دوران صنعت و اطلاعات را پشت سر گذاشته و به عصر هوش مصنوعی رسیده بود، ما در خطهای تاریخی به نام سیستان هنوز در چنبره ساختارهای پیشامدرن گرفتار بودیم.
حوزه فرهنگ سیستان و بلوچستان آماج تهدید طایفه گرایی
«طایفه گرایی» همچون خوره به جان سیستان و بلوچستان افتاده و فضای اجتماعی این سامان را به سوی تشدید ناهمدلی و شعله ور کردن مناقشات طایفه ای سوق میدهد. طایفه گرایی در روزگار درازدامن حاکمیت سنت، دوره ای طولانی که در سیستان و بلوچستان تا روزگار سلطنت پهلوی اول به شیوه ای بلامنازع استمرار داشت، در چارچوب شرایط آن زمانه دارای کارویژه هایی خاصه در زمینۀ برقراری امنیت برای اعضای طوایف بود.
انتصاب جنجالی در اداره فرهنگ و ارشاد زابل و آزمون بزرگ نمایندگان / مدیرکل ارشاد استان به فرهنگ نگاه قومی دارد؟
یک انتصاب ساده در اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان زابلبه بحرانی فراتر از یک تصمیم اداری تبدیل شده است. ماجرایی که با اعتراض گسترده فعالان فرهنگی آغاز شد، اکنون به آزمونی برای شایستهسالاری در برابر طایفهگرایی تبدیل شده و پرسشهای جدی درباره مدیریت فرهنگی در استان سیستان و بلوچستان را برجسته کرده است.
چند نکته دربارۀ همایش اقوام و قبایل سیستان و بلوچستان
«ایران» واژۀ مقدسی است که همواره شور میآفریند و به دلهای مشتاقانش گرما میبخشد. «ایرانیت» برآیند هویت های بومی جای جای کشور ما و حتی حاصل جمع فرهنگ های گوناگون حوزۀ تمدنی ایران است؛ حوزۀ گستردهای که بسیار فراتر از مرزهای سیاسی کنونی کشور ماست. مردمان فراوانی در درازای سده های متمادی با اندیشه و پشتکاری ستودنی هویت چهل تکۀ ایرانی را شکل دادهاند و همچون قالی زیبا و چشم نوازی، این میراث گرانسنگ را سرشار از شکوه، تنوع و در عین حال انسجام و همسازگری کردهاند.

































