در ادامه بررسی چالش‌های حوزه فرهنگ و هنر سیستان و بلوچستان، پرونده رکود تولیدات سینمایی و صفر شدن سهم فیلمسازان استان در جشنواره‌های ملی روی میز ارزیابی قرار می‌گیرد. در این بخش، بحث بر سر چرایی بایگانی شدن آثار، ابهامات در نحوه هزینه‌کرد بودجه‌ها، نقض مصوبات شورای فیلم و فیلمنامه و انحصار در واگذاری قراردادها به مؤسسات فرهنگی، چالش‌های صریحی را میان منتقدان و مدیران ارشد اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان رقم زده است.

بخش نخست گفت‌وگوی سلطانعلی عابدی، سردبیر دیار عیار با عبدالسلام بلوچ‌زاده، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان، به بررسی چالش‌های انجمن‌های هنری و وضعیت مجتمع فرهنگی زاهدان اختصاص یافت. در این نشست، موضوعاتی نظیر گذار انجمن‌ها به مؤسسات هنری، ابهامات موجود در فرآیندهای انتخاباتی و سیاست‌های اداره‌کل برای سامان‌دهی فضاهای تمرینی و اجرایی مورد بحث و تبادل‌نظر قرار گرفت.

فراخوان نهمین جشنواره مطبوعات و رسانه‌های سیستان و بلوچستان در حالی از سوی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان منتشر شده است که رویکردهای مدیریتی این مجموعه پرسش‌های جدی درباره التزام آن به اصول آزادی بیان و حقوق صنفی اهالی رسانه ایجاد کرده است. تحریریه پایگاه خبری تحلیلی دیار عیار با بررسی میدانی عملکرد این اداره کل و با استناد به شواهد عینی، به این نتیجه رسیده که مشارکت در این رویداد، نوعی مشروعیت‌بخشی به جریانی است که نه تنها حامی رسانه‌های مستقل نیست، که خود به عاملی برای محدودیت و پیگرد فعالان مدنی تبدیل شده است.

اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی سیستان و بلوچستان، بار دیگر در کانون گفت‌وگوهای فرهنگی استان قرار گرفته است، نه به پاس خلق رویدادی نو، بلکه به دلیل تکرار الگویی آشنا از ناکارآمدی، انحصار و وعده‌های تحقق‌نیافته. این ساختار به ظاهر نهادینه‌شده، به مثابه تیغی دو لبه عمل می‌کند که هر مدیر تازه‌نفسی را میان همراهی با جریان انحصاری حاکم یا مقاومتی بی ثمر قرار می‌دهد.

بازیگر نمایش «شکاف» گفت: فعالیت گسترده موسسه‌های هنری، با کم کردن درآمدها تبدیل به بلای جان انجمن‌های هنری رسمی، از جمله انجمن نمایش، شده است و ساختار این موسسه‌ها و شیوه درآمدزایی آن‌ها، اسیب مستقیمی به بدنه انجمن‌هایی وارد کرده که رسالت حمایت و هدایت فعالیت‌های هنری را بر عهده دارند.

سیستان و بلوچستان همواره نقشی تعیین‌کننده در پیکره‌ی هویت ملی ایفا نموده است. با این وجود به رغم برخورداری از مؤلفه‌های غنابخش فرهنگی و سرمایه‌های انسانی مستعد، این خطه در مسیر نیل به توسعه‌ی فرهنگی همگام و همه‌جانبه، با چالش‌هایی ریشه‌دار مواجه است که بی‌تردید بخشی از آن، نشأت‌گرفته از نقایص ساختاری در فرآیند برنامه‌ریزی، تخصیص بودجه و تعیین اولویت‌های اجرایی است.

اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی سیستان و بلوچستان، چنان در سکوت مُتقِـن فرو رفته که گویی هنگام اراده‌ی شکستن این خاموشی، راه و روش آن را نیز از یاد برده است. روابط عمومی این نهاد، متنی را در پاسخ به یادداشت اعتراضی اینجانب، در پیام رسان سروش ارسال کرد و من نیز با آغوشی باز از انتشار آن استقبال نمودم، اما برای رعایت تشریفات حقوقی، از فرستنده خواستم تا پاسخ را در قالب نامه‌ای رسمی و با امضای مدیر دستگاه‌ ارسال نماید. پس از ساعاتی، متن ارسالی در فضای مجازی منتشر شد و لازم دیدم به برخی نکات مندرج در آن، پاسخ گویم.

غروب دیار فرهنگ‌خیز سیستان و بلوچستان، اینک نه در آفتاب شکوفایی که در سایه‌ی بلند مدیریت نادرست سنگین می‌نماید که گویی بر پیکره‌ی نحیف هنر و اندیشه این مرز و بوم، خزان را حکمفرما ساخته است. گذر نزدیک به یک سال از انتصاب مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان، نه تنها نویدبخش طلوعی تازه نبوده، که بر ابهامات گذشته افزوده و جامعه‌ی هنری را در دریایی از بلاتکلیفی و یأس فرو برده است. گویا اداره‌ای که باید پرچمدار هویت‌سازی و مقابله‌ی نرم با هرگونه انحراف باشد، خود در گردابی از بی‌برنامگی، فقدان کارشناسی و شفاف‌ستیزی دست و پا می‌زند.

در راستای تحقق وعده‌های دولت چهاردهم مبنی بر شفافیت و پاسخگویی، انتظار می‌رفت که متولیان عرصه فرهنگ و هنر کشور، پیشقراول این نهضت اصیل باشند، اما دریغ و افسوس که اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی سیستان و بلوچستان، به جای الهام‌بخشی و الگوسازی در این مسیر، خود به دژی تبدیل شده است که از پاسخ به پرسش‌های به‌حق اصحاب فرهنگ و رسانه سرباز می‌زند.

طرح استیضاح وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی که با جمع‌آوری امضای نمایندگان مجلس کلید خورده است، اگرچه در بخشی از انگیزه‌های آن می‌توان رگه‌هایی از محاسبات سیاسی و کینه‌توزی تندروان مجلس را به واسطه اکران آثار سینمایی موفق و اجتماعی‌محور یافت، اما در مجموع گواه بر ناکارآمدی‌های عمیق و ساختاری است که عملکرد این وزیر را محل نقد جدی قرار می‌دهد.