استانداران طبق ماده ۲۹ قانون خدمات کشوری، مجاز به انتصاب چهار مشاور برای خود هستند، اما تعداد مشاوران استاندار سیستان و بلوچستان از این مقدار تجاوز کرده، بنابراین منصور بیجار در این زمینه مرتکب تخلف شده است.

نورالدین آهی، مشاور رئیس‌جمهور در امور احزاب و تشکل‌ها در نشست با اصحاب رسانه سیستان و بلوچستان پیرامون انتصاب استاندار، مدعی شد که "دولت می‌توانست برای سیستان و بلوچستان یک استاندار سیاسی منصوب کند، اما روی این موضوع در دولت فکر شد و برای حل مشکلات استان، یک استاندار عمرانی انتخاب شد." در این یادداشت به نقد این ادعا می‌پردازیم. شاید بدنه دولت، درک درستی از واقعیات سیستان و بلوچستان پیدا کند.

نورالدین عزیزی، وزیر صنعت و تجارت افغانستان در سفر به سیستان برای توافق پیرامون احداث مسیر دوم‌ مرز میلک، افزایش مراودات مرزی و بهره‌برداری بیشتر از بندر چابهار به سیستان سفر کرده بود در مواجهه با مطالبه تأمین حقابه ایران از رودخانه هیرمند، خشکسالی افغانستان را عامل عدم پرداخت حقابه سیستان دانست و عنوان کرد که خدای ناخواسته دشمنی و انگیزه‌ای برای انحراف مسیر آب نداریم؛ آنچه جریان دارد، یک وضعیت طبیعی ناشی از خشکسالی شدید است!

وزیر صنعت و تجارت طالبان در بازدید از مرز میلک اعلام کرد: با توافق ایران و افغانستان و به‌منظور روان‌سازی ترددهای تجاری، عملیات ساخت مسیر زمینی دوم در نقطه صفر مرزی آغاز شد.

در گوشه‌وکنار فضای مجازی، زمزمه‌هایی درباره رفتن منصور بیجار شنیده می‌شود، در حالی‌که بسیاری از وعده‌ های دولت چهاردهم و استانداری، بر زمین مانده‌اند. ماجرا از آن‌جا آغاز شد که رئیس‌جمهور پزشکیان، در همان آغاز روی کارآمدن وعده عزل مدیران غیرتخصصی را سر داد، مدیرانی که از دستگاه‌های دیگر آمده و جای خود را در ساختار اداری باز کرده بودند. منصور بیجار نیز هنگام تصدی استانداری، بر این وعده‌ها افزود و برای مدیران ناکارآمد ضرب‌الاجل تعیین کرد. او به آن‌ها فرصتی محدود داد تا برنامه‌های خود را به استانداری ارائه کنند و چند ماهی برای اجرا مهلت داده شد.

استاندار سیستان و بلوچستان در یکی از سخنرانی‌ خود با لحنی قاطع، خود را فارغ از تعلقات گروهی خواند و بر وحدت ملی تأکید کرد. منصور بیجار با صراحت اعلام داشت که به سخن همه جریان‌ها، گروه‌ها و صاحب‌نظران گوش می‌دهد و در نهایت به استقلال رأی، تصمیم می‌گیرد. این سخنان در ظاهر، نویدبخش رویکردی فراگیر و مشارکتی در مدیریت استان است، اما واقعیت میدانی روایتی متفاوت از این ادعاها ترسیم می‌کند. پرسش اساسی این است که آیا این استقلال رأی صرفاً در قالب شعار باقی مانده، یا در عمل نیز تجلی یافته است؟

علی رغم‌ اینکه فرهاد شهرکی، نماینده سیستان، پیش از انتصاب سرپرست اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان زابل، مراتب اعتراض خود و اهالی فرهنگ و هنر سیستان را نسبت به این تغییر مدیریتی به استاندار سیستان و بلوچستان اعلام‌ کرد و‌ از وی درخواست کرد که از هرگونه اقدامی در خصوص انتصاب جلوگیری به عمل آید، اما بلافاصله این انتصاب انجام‌ شد و نگرانی‌ها را نسبت به آینده استان افزایش داد.

یک کارشناس اقتصادی با اشاره به اینکه استاندار سیستان و بلوچستان تدبیری برای معیشت مرزنشینان از ظرفیت مرز سیستان اتخاذ نکرده است، گفت: راهکارهای عملی و کوتاه مدت برای به فعلیت رساندن ظرفیت مرز برای معیشت مرزنشینان وجود دارد.

اینجانب غلام‌نبی عابدی، سرمایه‌گذار بخش خصوصی در حوزه انرژی‌های تجدیدپذیر، با این نامه ناچارم وضعیت نابسامان ۷ سال تلاش بی‌نتیجه برای احقاق حق قانونی خود را به استحضار جناب‌عالی برسانم.

نماینده ولی فقیه در سیستان و بلوچستان پس از انتخاب نعیم پناه به عنوان سرپرست شهرداری زاهدان در جلسه با اعضای شورای شهر، ضمن طرح این پرسش که چرا شورای شهر به جای ارتقای مدیریتی، سطح مدیریتی را تنزل داده است؟ عنوان کرد که "در شرایط بحرانی باید مدیری قوی‌تر از قبلی انتخاب شود و اگر شهردار نتوانسته پاسخگو باشد، معرفی معاون او به‌عنوان جایگزین، به‌نوعی کاهش سطح مدیریتی است. " این ایراد در انتصاب استاندار، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان و ... وارد است.