راه آهن چابهار _ زاهدان _ سرخس یکی از ابرپروژه‌هایی‌ست که برای توسعه اقتصادی کشور، تکمیل کریدور شمال به جنوب، سواحل مکران و استان‌های سیستان و بلوچستان و خراسان‌ها در حال تکمیل است. اگر چه که از دولت یازدهم تا کنون تلاش‌های زیادی برای تکمیل این پروژه شده، اما روند کُند پیشرفت فیزیکی آن و سرمایه‌گذاری چین بر روی بندر گوادر پاکستان و شبکه بزرگراهی این‌ کشور موجب شده که فرصت‌های طلایی ژئوپلیتیکی و ژئواکونومی این پروژه کم اثر شود و از طرفی چالش‌های طبیعی استان و بی توجهی به سایر مسیرهای ریلی به مقاصد مرزهای میرجاوه و میلک، توسعه اقتصادی از طریق راه آهن زاهدان به چابهار را به یک توهم بَدَل کرده است. زیرا تکمیل این پروژه با توجه به شرایط کنونی، منطقه جنوبشرق را صرفا روی کاغذ به توسعه می‌رساند.

کودتای سوم اسفند 1299ش تیر خلاص به شیوۀ کشورداری موسوم به « ممالک محروسۀ ایران» بود و راه را برای تحقق الگوی «دولت – ملت» در حکومتداری هموار کرد. الگوی سنتی کشورداری ممالک محروسۀ ایران هر چند در اواخر قاجار در حوزه های اجتماعی، فرهنگی و معیشتی دستخوش بحران شد و کارائی اش را از دست داد؛ اما در تنظیم مناسبات دوسویۀ حکومت مرکزی با ایالات و ولایات تابعه تا اندازۀ زیادی موفق بود.

استاندار سیستان و بلوچستان در دیدار با جمعی از تجار بلوچ مقیم عمان بر اهمیت دیپلماسی همسایگی و نقش‌آفرینی مؤثر نخبگان بلوچ در تقویت پیوندهای منطقه‌ای و توسعه پایدار استان تأکید کرد.

در نشست خبری اخیر استاندار سیستان و بلوچستان با اصحاب رسانه، پرسش‌های کلیدی درباره استراتژی توسعه استان مطرح شد که پرسش‌هایی به پاسخ‌های ارائه شده، نگرانی‌هایی را درخصوص درک عمیق استاندار نسبت به چالش‌های بنیادین منطقه ایجاد کرده است.

سیستان و بلوچستان، با وجود برخورداری از ظرفیت‌های طبیعی و ژئوپلیتیک فوق‌العاده، همچنان با موانع جدی در مسیر توسعه روبروست. این استان پهناور، به‌عنوان دروازه ایران به آب‌های آزاد و همسایگی با دو کشور افغانستان و پاکستان، موقعیتی استراتژیک دارد که می‌تواند محور توسعه شرق کشور باشد.

سیستان و بلوچستان با چالش‌های متعدد اقتصادی، اجتماعی و زیرساختی روبروست که رفع آنها نیازمند رویکردی جامع، هدفمند و پایدار است. در این میان، نمایندگان مجلس این استان مسئولیتی فراتر از اقدامات روزمره و نمایشی دارند. این یادداشت به بررسی نقش واقعی نمایندگان در توسعه استان و ناکارآمدی اقدامات سطحی می‌پردازد.

حادثه آتش‌زدن ماشین‌آلات عمرانی در بمپور، فقط یک خرابکاری ساده نیست؛ زخمی‌ست بر پیکر تلاشی که برای ساختن، برای بهتر شدن، برای جلو رفتن آغاز شده بود.

در پهنه‌ی جغرافیایی شرق ایران، سرزمینی به وسعت تاریخ کهن و به قدمت فرهنگ‌های اصیل گسترده شده است؛ سیستان و بلوچستان. این خطه از ایران‌زمین، علی‌رغم برخورداری از ظرفیت‌های بی‌شمار، سال‌هاست که در تنگنای توسعه‌نیافتگی گرفتار آمده و آنچه بیش از همه، زنجیر بر پای پیشرفت این دیار نهاده، مصلحت‌اندیشی‌های قومیتی و مذهبی است که چون سدی استوار، راه را بر شایسته‌سالاری بسته است.

اواخر دولت تدبیر و امید بسیاری از وزارتخانه ها اختیارات ادارات زیر مجموعه خود در استان ها را محدود کرده و خود تصمیم گیر پروژه های استانی شدند. این روند نامیمون در دولت سیزدهم تداوم داشته و اکنون به دولت چهاردهم رسیده است. حوزه آب و کشاورزی که بخش اعظم اقتصاد استان بر آن استوار بوده نمونه بارز محدودیت اختیارات است.

سرپرست معاونت هماهنگی امور عمرانی استاندار سیستان و بلوچستان گفت: متعهد به توسعه و رشد استان در بخش های مختلف از جمله زیر ساخت حمل و نقلی هستیم.