مدیریت آبی استان سیستان و بلوچستان در دهه اخیر آن‌قدر غیرعلمی و بدور از هر گونه کار کارشناسی و عاری از پیش بینی و آینده نگری بوده که با رسیدن بحران آب به زاهدان اصلا نباید تعجب کرد. امروز در برخی مناطق زاهدان، شهروندان برای تامین آب شرب خود، راهی مغازه ها برای خرید آب شرب شده و تانکرها با قیمت های غیرواقعی آب به مردم می فروشند. اگر این مدل مدیریت آبی ادامه یابد دیر یا زود کمبود آب شهرهای دیگر استان را هم در بر خواهد گرفت.

شرکت آب و فاضلاب سیستان و بلوچستان اعلام کرد: به دلیل حادثه در لوله خروجی ایستگاه شماره ۳ ( حرمک ) در مسیر خط انتقال آب چاه نیمه به زاهدان، در مناطقی از شهر شامل: *مهرشهر، زیباشهر، دانشگاه، بزرگمهر، معلم، جانبازان، شهیدقلنبر، دانشجو، دانش، پرستار، بهداشت، خرمشهر، مزاری، ثارالله، پوریا، امیرکبیر، آزادگان، انقلاب، شهرک کارگاهی، بعثت، کوثر، فاضلی، غدیرشهر، شهرک جهاد* دچار قطعی آب یا افت فشار خواهیم شد.

یک شهروند ساکن سیستان، گفت: دید افقی بسیار کم شده است، توفان گرد و خاک به حدی است که فاصله یک یا دو متری خود را نمی بینیم، بیماران تنفسی در بیمارستان ها بستری شدند و افراد سالم نمی توانند از منزل خارج شوند.

سیستان یک‌هفتۀ گذشته در ریزگرد و طوفان گردوغبار به‌سر برد. اتفاقی که به‌نظر می‌رسد طی چندسال گذشته با شروع وزش بادهای موسمی تکرار می‌شود و هر سال بر شدت هجوم غبار می‌افزاید. گرچه بی‌آبی هامون و بستن آب هیرمند به روی ایران عموماً دلیل خیزش غبار در این منطقه عنوان می‌شود، اما بررسی‌ها نشان می‌دهد دستکاری‌های ایران در این منطقه، خود، به‌دلیلی برای ریزگرد و گردوغبار تبدیل شده است. یکی از مهمترین این دلایل حفر کانالی به‌طول تقریبی ۲۵ تا ۲۸ کیلومتر در بستر هامون «سابوری» است که نه فقط بدون مجوز بلکه بدون هیچ مطالعه‌ای بر پیامدهای احداث، ساخته شد. حجم بالای خاک گودبرداری در زمان ساخت این کانال، همراه با نرسیدن آن به هامون، جاماندن طرح‌های مقابله با بیابان در این منطقه، ازبین‌رفتن پوشش گیاهی و مکیدن آب زیر زمین از سوی چاهک‌ها، همه دست‌به‌دست هم داده‌اند تا هر باد، غباری سهمگین به‌سمت مناطق مسکونی سیستان بلند کند.

سنجش کیفیت هوا در ایستگاه‌ ها زاهدان با شاخصpm10:500pm2.5:500 وضعیت خطرناک، سیستان با شاخص pm10:500 در وضعیت  خطرناک و نیکشهر با شاخص pm10:63 در وضعیت قابل قبول قرار گرفت.

کارشناس ارشد مسائل خاورمیانه گفت: مسئله آب، سد کجکی و بند کمال‌خان، مسئله طالبان نیست، بلکه مسئله آمریکا و اسرائیل و یک مبحث منطقه‌ای است، ما چاره نداریم یا بایستی بجنگیم و آب را بدست بیاوریم و یا اینکه بایستی با آمریکا مذاکره کنیم و در این مورد با آمریکا توافق کنیم.

رئیس پژوهشکده تالاب بین‌المللی هامون گفت: با توجه به اینکه هامون سابوری در کریدور بادی منطقه سیستان است، تکمیل سد بخش‌آباد و نرسیدن آب به هامون سابوری، کیفیت هوای سیستان را به کلی نابود می‌کند، طوری که این منطقه دیگر جای زندگی نباشد.

فعال اجتماعی، گفت: طی روزهای گذشته روستای کریم کشته دچار تنش شدید شده بود و با پیگیری صورت گرفته پس از چند روز، آبرسانی سقایی انجام شده، اما مشکل این روستا برطرف نشده و آب در شبکه لوله کشی جریان ندارد، با توجه به روزهای گرم و افزایش مصرف و کمبود آب در ذخایر چانیمه اگر حقابه رودخانه هیرمند طی روزهای آینده تامین نشود، قطعا از این مشکلات طی روزهای آینده در روستاهای سیستان بیشر خواهیم دید و مردم با مشکل عدیده ای مواجه می شوند.

تالاب هامون سومین دریاچه بزرگ کشور و یکی از ذخیره‌گاه‌های زیست‌کره است که هستی و حیات آن با مخاطرات بزرگی مواجه شده و مدت‌هاست آبی از سوی هیرمند به این دریاچه نمی‌رسد. افغانستان با ایجاد یک سازه انحرافی دربند «کمال خان» از ورود سیلاب‌های حوضه آبریز هیرمند به تالاب جلوگیری کرده و مازاد آب را به شوره‌زاری به نام «گودزره» هدایت می‌کند.

استاد تمام اکولوژی دانشگاه زابل در واکنش به اظهارات کاظمی قمی مبنی بر اینکه هیات کارشناسی قرار است که یک ماه دیگر از سد کجکی بازدید کند، گفت: هیات کارشناسی ایران، زمانی از سد کجکی بازدید می‌کند که قرار نیست آب قابل توجهی پشت سد باشد، مگر آب پشت سد، به قدری باشد که صرفا توان به چرخش درآوردن توربین ها را داشته باشد، یک ماه دیگر محصولات زراعی، صیفی و ... برداشت شده و آبی درون سد باقی نمی ماند.