با دوستی در باب علل بی تفاوتی و ناامیدی برخی شهروندان در خصوص اخلاق گرایی در جامعه سخن می گفتیم که خالی از لطف نیست بخشی از آن را با مخاطبان به اشتراک بگذارم.
سخن از خطر اشرار شروع شد و به مقایسه این مدل خطر با خطر مدیران ناکارآمد بر کرسی ها رسید. به واقع کدام خطر، خطرناکتر است؟ بی تردید اشرار چه مسلح به سلاح گرم و چه سرد و دست خالی باشند برای جامعه مضر هستند و هم مقابله با آنها و هم پیشگیری از اشرار شدن آنها از اولویت هاست. اشرار در بدترین شکل ممکن که دارو دسته تشکیل دهند و مانند گروهک عبدالمالک از هر فرصتی برای بالا بردن آمار تلفات انسانی بهره برند تا بدان ببالند و به شبکه های خارجی گزارش کار دهند جان قریب چهارصد یا پانصد نفر را می ستانند و برای مدتی جامعه را ناامن کرده، باعث فرار سرمایه و عدم جذب سرمایه می شوند اما روزی به چنگ عدالت می افتند.
مدیران ناکارآمد مجموعه های اداری را ناکارآمد کرده و باعث سلب رضایت مردم می شود و در صورت مداومت باعث بی اعتمادی و بی اعتنایی طیف گسترده می شوند. باعث از بین رفتن سرمایه دولتی و خصوصی و نارضایتی کارکنان و ارجحیت دادن نابلدان بر بلدان می شود. در اینجا ما با تلفاتی جانی رو به رو نیستیم.
من و دوستم به اشتباه به این نتیجه رسیدیم که دومی خطرناکتر است و خوانندگان حق دارند هر طور دیگری آن را قضاوت و تحلیل کنند.
سرمایه یک شهر و استان و حتی کشور شهروندانش هستند. این زایش تفکر شهروندی گری بود که نظام قانونمند را در دنیا پایه ریزی کرد و جهان امروز با همه خوبی و بدی هایش مدیون مبارزاتی ست که باعث شد جامعه انسانی از رعیت و اربابی به شهروند و دولت تبدیل شوند، بی اعتنایی و بی تفاوتی بزرگترین ویروسی ست که اگر به جان یک جامعه بیفتد روی توسعه را نخواهد دید.
با دوست دغدغه مند دیگری که با انرژی هر چه تمام در حال پیگیری ناکارآمدی های مدیران بود ناخواسته ماجرایی را که تازه اتفاق افتاده بود تعریف کردم، شغلی تشریفاتی در مشهد برای نیروی قراردادی یکسال خدمت به دلیل انتقال خانواده.
از آنجا که او هم آن فرد را می شناخت و می دانست از کجا حمایت می شود دنیا بر سرش خراب شد و به زمین و زمان بد و بیراه می گفت و از این میزان سقوط اخلاقی در میان مدیران و افراد صاحب نفوذ واقعا به یک بی تفاوتی رسید، فقط در عرض چند ثانیه.
حال تصور کنید کسانی که هر روز شاهد نابرابری، بی عدالتی و حاکمیت ناشایسته ها بر برخی ادارات هستند چرا نباید به بی تفاوتی برسند ؟ نگذاریم جامعه به بی تفاوتی برسد…
سلطانعلی عابدی
