وزارتخانه های نیرو و امور خارجه در زمینه حقابه ایران از رودخانه هیرمند عملکرد قابل قبولی نداشتند، اما باید عملکرد کمیسار و وزیر نیرو به عنوان متولی آب کشور در این حوزه بررسی شود و اگر قرار است استیضاحی کلید بخورد وزیر نیرو باید در اولویت قرار گیرد.
در ماجرای تحویل سفارت افغانستان در تهران به دیپلمات های طالبان، ملاک قرار نگرفتن حقابه رودخانه هیرمند به عنوان پیش شرط، تکرار اشتباه دولت پیشین ایران در ماجرای انعقاد قرارداد سه جانبه همکاری ایران، هند و افغانستان است. باید بررسی شود که وزارت نیرو با توجه به پیشینه چنین اشتباهی، برای عدم تکرار آن تصمیم سازی کرده است؟
وضعیت اسفناک کنونی سیستان ماحصل عدم وجود نگاه استراتژیک در وزارت نیرو به ویژه دفتر رودخانههای مرزی است، بنابراین استیضاح وزیر نیرو اقدامی ست که باید در ماجرای احداث بند کمال خان و حقابه رودخانه هیرمند در سال های اخیر کلید می خورد.
طرح استیضاح وزیر امور خارجه در شرایط فعلی با توجه به حساسیت های منطقه از قبیل عادی سازی روابط با عربستان و بازگشایی اماکن کنسولی در دو کشور، تنش جمهوری آذربایجان، مسئله روسیه، احیای برجام و … بعید به نظر میرسد، کمااینکه کلید خوردن استیضاح وزیر امورخارجه در خبرگزاری خانه ملت نیز بازتابی نداشته و در حد ادعای نمایندگان سیستان در رسانه های استان مطرح شده است، بنابراین نمایندگان سیستان باید مراقب باشند مانند تعریف پروژه هایی از قبیل چاه ژرف، انتقال آب از دریای عمان، آبرسانی از هامون سابوری و … برای تامین آب مورد نیاز منطقه، در دام آدرس های اشتباه نیفتند.
در هر روی کنار گذاشتن محافظه کاری های سیاسی رایج میان نمایندگان سیستان، یک نکته مثبت است که در صورت پایمردی و تن ندادن به اعمال فشارها، می تواند تحمیل تغییر نگرش دولتمردان در قبال حقابه و مشکلات مردم سیستان را رقم زند.








