در چنین شرایطی، بودجه خارج از شمول که با هدف ایجاد انعطاف در مدیریت مالی و پاسخ به نیازهای اولویتدار پیشبینی شده، میتواند نقش مؤثری در کاهش این کاستیها ایفا کند. با این حال، اخیراً در جلسه هیئت امنای دانشگاه، تصمیمی اتخاذ شده که محل تأمل است؛ اختصاص پرداخت ماهانه ۳۰ میلیون تومان از محل این بودجه به معاونان بالینی دانشگاه.
این تصمیم در حالی اتخاذ شده که معاونان بالینی پیشتر نیز از دریافتیهایی همچون حقوق مدیریتی، حق مدیریت، اضافهکار و کارانه بالینی برخوردار بودهاند و پرداخت جدید بهعنوان مزیتی افزوده به این مجموعه در نظر گرفته شده است.
نکته قابل توجه آن است که در بسیاری از ساختارهای حرفهای حوزه سلامت، پرداختهای ویژه مدیریتی معمولاً زمانی توجیهپذیر تلقی میشود که مسئولیتها بهصورت تماموقت انجام شود و فعالیتهای حرفهای بیرونی، بهمنظور کاهش تعارض منافع، محدود یا متوقف گردد. بر اساس اطلاعات موجود، معاونان بالینی دانشگاه همچنان دارای فعالیت حرفهای خارج از دانشگاه هستند.
در چنین بستری، این پرسش مطرح میشود که اولویتبندی بودجه خارج از شمول تا چه اندازه با نیازهای فوری بدنه دانشگاه، بهویژه کارکنان و دانشجویان، همراستاست. شفافسازی در خصوص مبانی این تصمیم و نسبت آن با مأموریتهای اصلی دانشگاه، میتواند به افزایش اعتماد عمومی و تقویت سرمایه اجتماعی این مجموعه کمک کند.
