برخوردهای تند طالبان با شیعیان و گروههای قومی غیر پشتون به ویژه طرفداران ایران و از طرفی اعطای امتیازات سیاسی و اقتصادی به طالبان مانند واگذاری اماکن کنسولی و دیپلماتیک، شائبه نسبت دادن ریشه اقدامات تروریستی مانند کرمان، شیراز و ترور ژنرال نظامی سابق افغانستان به گروه طالبان، موجب شده که نحوه پروتکلهای سفر سفیر طالبان در تهران به چابهار، باعث شده انتقادات جدب در این باره طرح شود.
دیپلماتهای طالبان که سابقه آدم ربایی اعضای اپوزیسیون خود مانند قاری عیسی محمدی که در قالب یک تاجر به ایران آمده بود را در کارنامه دارند، بنابراین حذف یکی از صاحب منصبان نظامی افغانستان توسط طالبان، دور از ذهن نیست.
طالبان پس از تسلط بر افغانستان نسبت به تقویت تحریک طالبان پاکستان اقدام کرد و موجب افزایش ضریب نفوذ تی تی پی در بخش بلوچ نشین ایالت بلوچستان پاکستان شد؛ به دلیل رویکرد سکولار غالب گروههای بلوچ و رویکرد ایدئولوژیک تحریک طالبان، موجب هم افزایی و وفاق این گروهها نگردید، اما موجب تقویت گروهکهای مذهبی افراطی بلوچ مانند جیشالظلم شد که پس از گزارش نفوذ تحریک طالبان در بلوچستان پاکستان، شاهد تغییر در نحوه عملیات و بکارگیری تسلیحات مدرن آمریکایی از جانب این گروهک تروریستی بودیم.
نفوذ ایدئولوژیک طالبان در سیستان و بلوچستان با سابقه تحصیل برخی از صاحب منصبان این گروه در مسجد مکی، پیام تبریک مولوی عبدالحمید بابت تسلط طالبان بر افغانستان طبق توافق دوحه، انتشار ویدئو جشنهای کوچک خیابانی در زاهدان در آن بازه زمانی و اکنون فریاد زدن شعار ” زنده باد امارت اسلامی” برای استقبال از سفیر طالبان در چابهار، به دلیل رویکرد ایدئولوژی افراطی طالبان، جای نگرانی دارد و نشان از کوتاهی نهادهای سیاسی دارد، زیرا یکی از اهداف سیاستهای آبی افغانستان، تغییر بافت جمعیتی بلوچهای ولایت نیمروز است. طالبان با احداث بند کمالخان، انحراف آب و احیای اراضی گودزره، در صدد گسترش و پراکنش پشتونهای ناقل در ولایت نیمروز افغانستان هستند. همواره گروههای قومی غیر پشتون، مورد آزار طالبان بودند و هستند؛ دو سال قبل، ویدیویی انتشار یافت که یکی از مقامات طالبان به تعدادی از بلوچهای ولایت نیمروز به صورت تحکمی میگفت که اینجا جای شما نیست و به ایران بروید. این اقدام طالبان موجب تضعیف عمق استراتژیک قومی ایران در افغانستان خواهد شد. اما نکته مهم اینجاست که جامعه بلوچ ایران باید از وضعیت کنونی و سرنوشت بلوچهای افغانستان و سیاستهای آپارتاید طالبان آگاه شوند، آنگاه شاید به جای شعار ” زنده باد امارت اسلامی” در چابهار، شاهد شعار “مرگ بر طالبان” و استقبال از سفیر یا مقامات طالبان با پرتاب اشیا باشیم.
مادامی که حکومت طالبان، حقابه ایران از رودخانه هیرمند را طبق معاهده دلتا پرداخت نمیکند و این آب را برای سیاستهای مهندسی اجتماعی و کوچ اجباری بلوچهای افغانستان بهره میبرد، قاعدتا نباید با شعار ” زنده باد امارت اسلامی” مواجه شود. این مسئله نشان میدهد که نه تنها ایران در جنگ روایتها هیدروپلیتیک در سطح بینالمللی را به طالبان واگذار کرده، بلکه با توجه به وجود این حجم از رسانه و تریبون های نماز جمعه نتوانسته جامعه بلوچ را نسبت به واقعیتهای افغانستان آگاه کند.
فرشید عابدی
مدیرمسئول
