بروز سیلاب در رودخانه هیرمند طی یک ماه اخیر و ورود سامانه های بارشی به منطقه، میزان بارش ها را افزایش داده، به طوری که سیلاب علاوه بر سرریز کردن سدهای افغانستان، باعث جاری شدن آب در تمام رودخانهها از قبیل هیرمند، فراهرود، خاشرود و حتی مسیرهای فرعی رودها شده است.
منابع محلی اعلام کردند که طالبان به وسیله بندهای کوچک و کانال های انتقال و انحراف آب، به منظور تقویت آبخوان ها سیلاب را به درون شهرها و دشت ها انتقال داده اند و تا حد امکان مانع جاری شدن آب به پایین دست حوضه آبریز هیرمند به سمت مرز ایران شدند.
کارشناسان با بررسی تصاویر ماهوارهای، هشدارهای هواشناسی و اخبار رسانه های محلی بر این باورند که سیلاب قابل توجهی ظرف کمتر از ۴۸ ساعت آینده از بند کمال خان عبور می کنند و با توجه به این که متوسط دبی سیلاب رودخانه هیرمند حدود ۳ هزار متر مکعب بر ثانیه است و این مقدار حدود ۱۰ برابر ظرفیت خروجی دریچه های بند کمالخان است، بنابراین در صورت عدم اتخاذ تدابیر لازم، انحراف سیلاب رودخانه هیرمند قطعی است.
برخی از کارشناسان براین باورند که احداث یک کانال از قسمت سرریز بند کمالخان به مسیر اصلی رودخانه هیرمند، سیلاب را به مسیر اصلی رودخانه باز می گردد و در شوره زار گودزره هدر نخواهد رفت.
انحراف آب به سمت شوره زار گودزره هیچ توجیهی ندارد، چنین مسئله ای احیای تالاب هامون و حقابه زیست محیطی را دچار چاش جدی میکند. هم اکنون تالاب هامون منشا اصلی گرد و غبار در منطقه است که علاوه بر منطقه سیستان، بخش زیادی از جغرافیای افغانستان و پاکستان را تحت تاثیر ریزگردها قرار می دهد و با افزایش سدسازیهای افغانستان بر روی رودخانه ها، عرض کانونهای گرد و غبار در حال افزایش است که این مسئله موجب فاجعه زیست محیطی در منطقه شده و با مصوبه مجمع عمومی سازمان ملل مبنی بر قرارگیری حقوق زیست محیطی در دسته حقوق بشر مغایرت دارد و مصداق نقض حقوق بشر است.
