فاجعه ای در پایانه مرزی میلک| مقصر این فاجعه کیست؟
فاجعه ای در پایانه مرزی میلک| مقصر این فاجعه کیست؟
بر اساس گزارش های رسیده به دیار عیار در باره پایانه مرزی میلک، شاهد حضور گسترده افغان ها برای تجارت غیرقانونی انواع و اقسام کالاهای مورد نیاز ساکنان آن‌سوی مرز هستیم. پایانه های مرزی برای تجارت های کلان و اجرایی کردن سیاست های کلان کشور احداث شده، اما در مرز میلک شاهد حضور قاچاقچیان انواع سوخت، انواع روغن ها، دارو، شیرخشک، تخم مرغ و ... هستیم که بدون ویزا و مجوز قانونی وارد پایانه شده به سودهای کلانی می رسند.

عکس های رسیده به این نشریه حاکی از تردد چرخ دستی ها بر روی پل ابریشم است. این چرخ دستی ها با چه مجوزی بر روی حساس ترین مرز زمینی ایران دیده می شوند؟ چرا مرزبانی مانع رفت و آمد آن‌ها نمی شود، در این میان نقش گمرک به عنوان ناظر بر صادرات و واردات کشور چیست؟ چرا افاغنه بدون ویزا و پرداخت حق گمرک به قاچاق کالا مشغول اند؟ این چرخ دستی ها به صورت روزانه سوخت و سایر اقلام را به آن‌سوی مرز برده و درآمدهای هنگفتی به دست می آورند. به دلیل اینکه دیار عیار امکان اثبات سود عایدی هر چرخ دستی را ندارد، از بردن ارقام خودداری می‌کند، اما رقم آن‌قدر قابل توجه است که هر افغانی را تشویق به قاچاق کند. در حالی که سیستان و بلوچستان بدترین دوران ناامنی خود را تجربه می کند و حضور شبه نظامیان بلوچ وابسته به گروهک موسوم به جیش العدل این منطقه را به صدر اخبار کشور برده است؛ وضعیت نابسامان مرز سیستان، امنیت مردم شمال استان را به مخاطره می اندازد. اگر چه محل عملیات های تروریستی جیش العدل جنوب استان است، اما نباید فراموش کرد حادثه تروریستی تاسوکی توسط گروهک جندالله با ورود از مرز سیستان اتفاق افتاد.
حضور افاغنه و قاچاق کالا علاوه بر ضربه زدن به اقتصاد کشور پیامدهای ناگوار بسیاری برای کشور و به ویژه سیستان و بلوچستان در پی دارد. در حالی‌که مردم استان از کمبود برخی اقلام مانند شیرخشک رنج می برند، این اقلام به سهولت از سوی قاچاقچیان بدون هیچ مانعی به آن‌سوی مرز قاچاق می شود و مردم را با کمبود و گرانی کالا و تامین نیازهای خود از بازار سیاه مواجه می کند.
مرز سیستان تنها فرصت برای ایجاد اشتغال برای خانوارهایی ست که در جریان ممانعت طالبان از ورود آب به سیستان، شغل خود را از دست داده اند. نابسامانی و آشفتگی در مدیریت مرز، زمینه سوءاستفاده دلالان را رقم زده و به جای مرزنشینان سیستانی، عده ای فرصت طلب به ثروت اندوزی مشغول اند. چه کسانی در پشت پرده زمینه حضور افاغنه را در این‌سوی مرز فراهم کرده اند؟ این طبیعی نیست که بدون عایدی، به افاغنه اجازه حضور در خاک ایران و پایانه میلک داده شود؟ حتما کسانی از این امر منتفع هستند. نام هایی به دیار عیار گفته شده، اما به دلیل بار حقوقی و عدم امکان اثبات از عنوان آن خودداری می کنیم. تا زمانی که مرزهای استان ساماندهی نشود و به عدالت فرصت های مرزی در اختیار همه قرار نگیرد، انحصار از بین نرود و ثروت عادلانه تقسیم نشود، توسعه استان رویایی بیش نخواهد بود.

مدیریت پایانه مرزی میلک چرا برای ساماندهی این وضع اسفناک تدبیری نمی اندیشد؟